Lo Que No Dijimos

El hospital está tranquilo. Es casi mediodía. Lucía no se ha movido de la acera donde dejó de caminar. Sigue mirando su teléfono.

Het ziekenhuis is stil. Het is bijna middag. Lucía is niet bewogen van de stoep waar ze stopte met lopen. Ze kijkt nog steeds naar haar telefoon.

Lucía reads it four times. Two words. She sits down on a low wall. A bus passes. She types.

Lucía leest het vier keer. Twee woorden. Ze gaat op een muurtje zitten. Er komt een bus voorbij. Ze typt.

Lucía ve la foto. Se lleva la mano a la boca. Su abuela parece muy pequeña en la cama.

Lucía ziet de foto. Ze slaat haar hand voor haar mond. Haar grootmoeder ziet er heel klein uit in het bed.

Una pausa larga. Diez minutos. Luego quince. Carmen está en la habitación con Rosa. Lucía está en la pared en la ciudad. Ambas están muy quietas.

Een lange pauze. Tien minuten. Dan vijftien. Carmen is in de kamer bij Rosa. Lucía zit op het muurtje in de stad. Beiden zijn ze heel stil.

Carmen reproduce el audio. Lo escucha completo. Se sienta muy derecha en la silla de plástico.

Carmen speelt de audio af. Ze luistert naar het hele fragment. Ze zit kaarsrecht in de plastic stoel.

Carmen no responde. Pasan veinte minutos. Lucía camina a la estación de tren. Compra un billete. Se sienta. Mira la conversación. Escribe. Lo borra. Escribe de nuevo.

Carmen antwoordt niet. Twintig minuten verstrijken. Lucía loopt naar het treinstation. Ze koopt een kaartje. Ze gaat zitten. Ze kijkt naar het gesprek. Ze typt. Ze verwijdert het. Ze typt opnieuw.

Carmen's reply comes in four seconds.

Carmens antwoord komt binnen vier seconden.

La palabra 'En línea' desaparece del nombre de Carmen. Se ha ido. Lucía mira fijamente la pantalla. El tren no llega todavía. La palabra 'no' se queda en la pantalla, muy pequeña, muy blanca. ¿Es: no, no lo sientas? ¿O no, no lo acepto? Lucía no sabe. El lector no sabe. El tren llega.

Het woord 'Online' verdwijnt bij Carmens naam. Ze is weg. Lucía staart naar het scherm. De trein is er nog niet. Het woord 'nee' staat op het scherm, heel klein, heel wit. Is het: nee, het geeft niet? Of nee, ik accepteer het niet? Lucía weet het niet. De lezer weet het niet. De trein arriveert.