Voordat ik ga

Valentina onthult eindelijk de echte reden waarom ze naar Barcelona vertrok — een kille ontdekking op Diego's telefoon die ze nooit heeft geconfronteerd — en Diego geeft voor het eerst de waarheid toe over wat die berichten betekenden. Geen van beiden is onschuldig. Geen van beiden is de slechterik.

Vertaalhulpmiddelen laden…

Barcelona. 18:44. Valentina sigue apoyada en la pared de la tienda de ropa, con el frío de la tarde entrando por los huecos del jersey. En la pantalla, el mensaje de Diego: «Yo también». Dos palabras que pesan una tonelada. Ella respira. Y empieza a escribir.

Valentina

espera. necesito contarte por qué me fui

Valentina

no fue solo el trabajo

Diego

ok

Diego

dime

Valentina escribe durante dos minutos seguidos sin borrar nada. Es la primera vez en todo el día que no borra.

Valentina

unos meses antes de irme a Barcelona, una noche cogí tu teléfono para poner música. tenías una conversación abierta

Valentina

con una compañera tuya del trabajo

Los puntos de escritura de Diego aparecen. Y se quedan. No desaparecen esta vez. Él está escribiendo durante mucho tiempo.

Valentina

no leí mucho. solo lo suficiente

Valentina

me quedé fría, diego. no lloré, no dije nada, te devolví el teléfono y puse la música y seguimos la noche como si nada

Valentina

y nunca te lo pregunté

Valentina

en lugar de preguntarte empecé a buscar ofertas de trabajo en otras ciudades

Diego no escribe nada durante tres minutos. Valentina tampoco. El chat está quieto como nunca lo ha estado.

Diego

sé de qué conversación hablas

Valentina

lo sé

Diego

¿quieres que te diga qué fue?

Valentina

sí

Diego

Valentina, voy a ser completamente honesto. Lo que viste... existió. No fue físico, nunca pasó nada en ese sentido. Pero tampoco fue inocente. Era una persona con la que hablaba cuando las cosas entre nosotros se sentían... complicadas. Cuando llevabas días sin contestar bien a las llamadas, o cuando yo intentaba hablar de algo importante y tú cambiabas de tema. Y sé que eso no lo justifica. Sé que no. Pero es lo que pasó. Y lo he llevado conmigo todos estos meses sin decírtelo, igual que tú llevaste lo tuyo. Así que... aquí estamos. Los dos cargando con lo mismo sin decirlo.

Valentina escucha el audio una vez. Solo una. Se queda con el teléfono en la mano, mirando el suelo de la acera. Un minuto. Dos. Después se sienta en los escalones de un portal.

Valentina

me senté

Diego

bien

Valentina

¿sabes lo más raro?

Diego

¿qué

Valentina

que no estoy enfadada. o sea, debería estarlo. pero no lo estoy

Valentina

creo que no puedo enfadarme contigo por algo que yo también hice a mi manera

Diego

tú buscaste una salida. yo busqué... no sé. algo que no debí buscar

Valentina

sí

Diego

¿cuánto tiempo llevas sabiéndolo

Valentina

desde enero

Diego

dios mío valentina

Valentina

lo sé

Valentina

no supe cómo nombrarlo. no era una traición enorme, no era nada que pudiera enseñarle a nadie y decir 'mira, esto'. era solo... un frío

Valentina

y en lugar de preguntarte lo que significaba, construí una vida donde no importara

En Valencia, Diego se ha levantado del banco. Está caminando despacio por la calle — sin ir a ningún sitio, igual que Valentina antes. En el grupo de amigos, Lucía lleva veinte minutos leyendo el hilo. Marcos ha vuelto a entrar en el grupo en silencio.

Lucía ve que Marcos ha vuelto. No escribe nada. Marcos tampoco. Los dos leen en silencio.

El grupo no dice nada más. El silencio es absoluto.

Diego

y yo hice lo mismo. en otro sentido, pero lo mismo

Diego

cuando algo me dolía o me preocupaba, buscaba otra conversación en lugar de tener la que debía tener contigo

Diego

lo terminé, valentina. hace meses. por si necesitabas saberlo

Valentina

necesitaba saberlo

Hay una pausa larga. Ninguno de los dos escribe. Ninguno de los dos desaparece. Siguen en línea, los dos, en ciudades distintas, cargando con lo mismo al mismo tiempo.

Elena

valen

Valentina

ahora no, ele. por favor

Elena

ok. aquí estoy

Valentina vuelve al chat con Diego. Sigue sentada en los escalones. La calle está más oscura ahora. Escribe despacio.

Valentina

entonces los dos nos hemos estado mintiendo

Diego lee el mensaje. No escribe. Sigue en línea. Valentina lo ve. Pasan doce minutos.

Diego

Sí. Pero tú eres la primera persona a la que nunca he querido mentirle.