supuse
soo-POO-seh
/suˈpuse/
Snelle Referentie
📝 In Actie
Yo supuse que ya sabías la respuesta, por eso no te dije nada.
B1Ik nam aan dat je het antwoord al wist; daarom heb ik je niets verteld.
Supuse que la reunión sería a las diez, pero me equivoqué.
B1Ik veronderstelde dat de vergadering om tien uur zou zijn, maar ik had het mis.
Cuando vi la maleta, supuse que te ibas de viaje.
B2Toen ik de koffer zag, nam ik aan dat je op reis ging.
💡 Grammaticapunten
De Simpele Verleden Tijd (Pretérito Perfecto Simple)
Deze vorm, 'supuse', is de simpele verleden tijd voor de 'yo' (ik) vorm. Je gebruikt het voor acties die op een specifiek moment in het verleden volledig begonnen en beëindigd zijn.
Het Onregelmatige 'Poner'-Patroon
'Supuse' is onregelmatig omdat het het patroon van het werkwoord 'poner' (leggen/plaatsen) volgt. Onthoud de stam 'pus-' voor alle simpele verleden tijdsvormen: 'supuse', 'puse', 'compuse', enzovoort.
❌ Veelgemaakte Fouten
Het Gebruik van de Regelmatige Uitgang
Fout: “Yo suponí”
Correctie: Yo supuse. De simpele verleden tijd van 'suponer' gebruikt niet de regelmatige '-ía' of '-í' uitgangen (zoals in het Nederlands 'ik veronderstelde'), maar gebruikt de speciale, onregelmatige '-e' uitgang.
⭐ Gebruikstips
Focus op Deductie
Gebruik 'supuse' wanneer je een gok of een deductie deed op basis van bewijs dat je op dat moment had, maar je was niet zeker. Het impliceert minder zekerheid dan 'ik wist het' ('supe').
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: supuse
Vraag 1 van 2
Welke van deze zinnen gebruikt 'supuse' correct?
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
📚 Meer bronnen
Veelgestelde Vragen
Wat is het verschil tussen 'supuse' en 'suponía'?
'Supuse' (simpele verleden tijd) betekent dat je op een specifiek moment in het verleden één aanname deed ('Ik nam aan dat zij hier was'). 'Suponía' (imperfecte verleden tijd) beschrijft een voortdurende of gebruikelijke aanname in het verleden ('Ik veronderstelde altijd dat,' of 'Ik was aan het aannemen dat'). Dit is vergelijkbaar met het verschil tussen 'ik nam aan' en 'ik was aan het aannemen' in het Nederlands.