Deze zin komt uit een gedicht in 'Campos de Castilla' (1912), een hoofdwerk van Antonio Machado. Hij was een vooraanstaand figuur van de 'Generatie van '98', een groep Spaanse schrijvers die diep getroffen waren door het verlies van de laatste koloniën van Spanje. Het gedicht weerspiegelt een zoektocht naar een nieuwe richting, zowel voor het individu als voor de natie, waarbij de nadruk ligt op het feit dat de toekomst moet worden opgebouwd door actie, niet door terug te kijken.

Dit is een van de beroemdste en meest geliefde regels uit de gehele Spaanse poëzie. Het is literatuur ontstegen en een algemene uitdrukking, een stuk volkswijsheid geworden. De populariteit werd enorm gestimuleerd toen singer-songwriter Joan Manuel Serrat het gedicht in 1969 op muziek zette, waardoor het een hymne werd voor generaties in heel Spanje en Latijns-Amerika.

Het citaat is een prachtige metafoor voor een existentieel idee: dat ons leven niet voorbestemd is. De 'camino' (het pad) is niet iets wat we vinden, maar iets wat we creëren door ons 'andar' (lopen, oftewel onze daden). Het suggereert dat betekenis en doel worden opgebouwd door ervaring, keuze en de simpele daad van vooruitgaan.