Dit citaat komt uit Pablo Neruda's 'Veinte poemas de amor y una canción desesperada', gepubliceerd in 1924 toen hij slechts 19 was. Het boek ving de rauwe, gepassioneerde en vaak melancholische ervaring van jonge liefde, brak met oudere, meer formele poëtische tradities en werd een mijlpaal van het Latijns-Amerikaanse modernisme.

Dit boek is een van de beroemdste en meest gelezen dichtbundels in de Spaanse taal. De regels worden vaak geciteerd in liefdesbrieven, huwelijksgeloften en alledaagse romantische uitingen. Het hielp Neruda's status als een 'dichter van het volk' te vestigen wiens woorden diep resoneerden met universele menselijke emoties.

De kracht van deze zin ligt in de centrale metafoor: 'caminos' (wegen). Neruda contrasteert de uitgestrekte, complexe reis van een relatie – de worstelingen, het wachten, de persoonlijke geschiedenissen – met de simpele, enkelvoudige bestemming van 'un beso' (een kus). Dit contrast tussen de immense reis en het eenvoudige doel zorgt ervoor dat het uiteindelijke moment van verbinding zowel onvermijdelijk als wonderbaarlijk aanvoelt.