Mensajes para mamá

Clara cierra los ojos. Cada mensaje la hace sentir peor. Ella no es la persona que Luz cree que es. No es su madre.

Clara zamyka oczy. Każda wiadomość sprawia, że czuje się gorzej. Nie jest osobą, za którą uważa ją Luz. Nie jest swoją matką.

Clara escucha el mensaje de voz. Las lágrimas corren por su cara. No puede más. No puede mentir más. Esta mujer confía en ella. La quiere. La necesita. Pero Clara no es su amiga. Clara es una extraña.

Clara słucha wiadomości głosowej. Łzy spływają jej po twarzy. Nie może już tego dłużej robić. Nie może dłużej kłamać. Ta kobieta jej ufa. Kocha ją. Potrzebuje jej. Ale Clara nie jest jej przyjaciółką. Clara jest obcą osobą.

Clara mira la pregunta. ¿Está bien? No. No está bien. Su madre está muerta. Ha estado mintiendo durante días. Y ahora tiene que decir la verdad. Tiene que herir a esta mujer que ya sufre tanto.

Clara patrzy na pytanie. Czy wszystko w porządku? Nie. Nie jest w porządku. Jej matka nie żyje. Kłamała od wielu dni. A teraz musi powiedzieć prawdę. Musi zranić tę kobietę, która już i tak tak bardzo cierpi.

El dedo de Clara se detiene sobre la pantalla. Tres palabras. Necesita escribir tres palabras más. 'No soy tu amiga'. Pero sus manos tiemblan. ¿Qué pasa cuando envía este mensaje? ¿Qué le pasa a Luz mañana? ¿A su hijo? ¿A todo?

Palec Clary zawisł nad ekranem. Trzy słowa. Musi wpisać jeszcze trzy słowa. „Nie jestem twoją przyjaciółką”. Ale ręce jej się trzęsą. Co się stanie, gdy wyśle tę wiadomość? Co stanie się jutro z Luz? Z jej synem? Ze wszystkim?

El mensaje aparece en la pantalla. Cuatro palabras que lo cambian todo. Clara lo envió. Ya no puede retractarse.

Wiadomość pojawia się na ekranie. Trzy słowa, które zmieniają wszystko. Clara ją wysłała. Nie może już tego cofnąć.

Los mensajes permanecen en la pantalla. Clara espera. El teléfono muestra que Luz está escribiendo. Luego la escritura se detiene. Luego comienza de nuevo. Luego se detiene. Silencio.

Wiadomości widnieją na ekranie. Clara czeka. Telefon pokazuje, że Luz pisze. Potem pisanie ustaje. Potem zaczyna się znowu. Potem znów stop. Cisza.