llamaré
“llamaré” znaczy “zadzwonię” po hiszpańsku (Przez telefon, po imieniu lub przywołać).
zadzwonięRównież: będę dzwonić, nazwę
📝 W użyciu
Te llamaré cuando llegue al aeropuerto.
A1Zadzwonię do ciebie, gdy dotrę na lotnisko.
Llamaré a mi perro 'Max' si lo adopto.
A2Nazwę mojego psa 'Max', jeśli go adoptuję.
Desde aquí llamaré a los niños para que vengan a cenar.
A1Stąd zawołam dzieci, żeby przyszły na obiad.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
Tłumacz na hiszpański
Słowa, które tłumaczą się na "llamaré" po hiszpańsku:
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: llamaré
Pytanie 1 z 1
Które zdanie poprawnie używa 'llamaré' do opisania przyszłej czynności?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
🎵 Rymy
📚 Etymologia
Pochodzi od łacińskiego czasownika *clamare*, który oznaczał 'krzyczeć' lub 'wołać'. Z czasem znaczenie ewoluowało od głośnego wołania o uwagę do kontaktu telefonicznego lub nadania komuś imienia.
Pierwsze odnotowanie: 10th century (in similar Romance forms)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Czym 'llamaré' różni się od 'voy a llamar'?
Oba znaczą 'zadzwonię'. 'Llamaré' to prosty czas przyszły i świetnie nadaje się do planów odleglejszych lub sytuacji formalnych. 'Voy a llamar' (zamierzam zadzwonić) to czas przyszły bliższy i jest częściej używany w mowie potocznej dla rzeczy dziejących się bardzo szybko. W języku polskim oba te znaczenia często wyrażamy za pomocą czasownika dokonanego w czasie przyszłym ('zadzwonię') lub czasownika niedokonanego w czasie teraźniejszym, gdy mówimy o bliskiej przyszłości ('Dzwonię do ciebie za chwilę').
Czy 'llamaré' można użyć, gdy się puka do drzwi?
Tak, ale jest to rzadsze. Chociaż 'llamar a la puerta' oznacza 'pukać do drzwi', najczęstsze użycie czasu przyszłego dotyczy połączeń telefonicznych lub przywoływania ludzi. W języku polskim do pukania do drzwi używamy czasownika 'pukać', a nie 'dzwonić'.