necesite
“necesite” znaczy “(że) potrzebuję” po hiszpańsku (Tryb Subjunctive, 1. osoba liczby pojedynczej).
(że) potrzebuję, (że) potrzebuje, Potrzebuj! (formalny rozkaz)
Również: (że) wymagam
📝 W użyciu
Espero que no necesite mi ayuda.
A2Mam nadzieję, że on/ona nie potrzebuje mojej pomocy.
No creo que yo necesite más tiempo para terminar.
B1Nie sądzę, że potrzebuję więcej czasu, żeby skończyć.
Necesite más información antes de tomar la decisión, por favor. (Formal command)
B2Proszę, zażądaj/uzyskaj więcej informacji przed podjęciem decyzji.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: necesite
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa 'necesite' jako rozkazu?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
🎵 Rymy▼
📚 Etymologia▼
Pochodzi od łacińskiego czasownika *necessitāre*, oznaczającego 'zmuszać' lub 'być nieuniknionym'. Jest to rdzeń wszystkich słów związanych z 'koniecznością' w języku hiszpańskim.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'necesite' a 'necesita'?
'Necesita' to powszechny, bezpośredni czas teraźniejszy (Indicative), używany do stwierdzenia faktów: 'Él necesita un coche' (On potrzebuje samochodu). 'Necesite' to specjalna forma Subjunctive, używana, gdy potrzeba jest niepewna, pożądana lub nakazana: 'Ojalá que él necesite un coche' (Oby on potrzebował samochodu). W języku polskim różnica może być subtelniejsza i zależeć od kontekstu lub użycia słów takich jak 'oby', 'mam nadzieję', 'wątpię'.
Skąd mam wiedzieć, czy 'necesite' odnosi się do 'ja' czy do 'on/ona/Pan/Pani'?
Zazwyczaj potrzebny jest kontekst lub zaimek podmiotu. Jeśli zdanie zaczyna się od 'Yo dudo que...' to jest to 'ja'. Jeśli zaczyna się od 'Es probable que él...' to jest to 'on'. W trybie Subjunctive formy dla 'yo' i 'él/ella/usted' są takie same. W języku polskim zazwyczaj odmieniamy czasownik inaczej dla każdej osoby, co ułatwia rozróżnienie.