Jak powiedzieć "nazwę" po hiszpańsku
Hiszpańskie słowo oznaczające “nazwę” to “llamaré” — A1 poziom. To bardzo częste słowo w codziennym hiszpańskim.
Przykłady
Te llamaré cuando llegue al aeropuerto.
Zadzwonię do ciebie, gdy dotrę na lotnisko.
Llamaré a mi perro 'Max' si lo adopto.
Nazwę mojego psa 'Max', jeśli go adoptuję.
Desde aquí llamaré a los niños para que vengan a cenar.
Stąd zawołam dzieci, żeby przyszły na obiad.
Zasada czasu przyszłego
Końcówka 'llamaré' (-é) to standardowy sposób odmiany 'yo' (ja) w czasie przyszłym dla WSZYSTKICH hiszpańskich czasowników, niezależnie od tego, czy kończą się na -ar, -er, czy -ir. W języku polskim tworzymy czas przyszły od czasowników niedokonanych (np. 'dzwonić', 'robić', 'czytać') lub od czasowników dokonanych (np. 'zadzwonić', 'zrobić', 'przeczytać'). W hiszpańskim czas przyszły tworzy się od formy bezokolicznika, dodając odpowiednią końcówkę.
Czas przyszły prosty vs. Czas przyszły bliższy
Możesz użyć 'llamaré' (zadzwonię) dla każdego przyszłego wydarzenia. Dla czynności dziejących się bardzo szybko, hiszpańskojęzyczni użytkownicy często używają czasu przyszłego bliższego: 'voy a llamar' (zamierzam zadzwonić). W języku polskim często używamy formy czasownika niedokonanego w czasie teraźniejszym (np. 'Dzwonię do mamy za chwilę') lub formy czasownika dokonanego w czasie przyszłym (np. 'Zadzwonię do mamy za chwilę').
Mylenie trybu przypuszczającego z przyszłym
Błąd: “Używanie 'llamaría', gdy chodzi o 'zadzwonię'.”
Poprawka: 'Llamaré' oznacza 'zadzwonię' (pewność). 'Llamaría' oznacza 'zadzwoniłbym/zadzwoniłabym' (warunek lub uprzejma sugestia). W języku polskim tryb przypuszczający tworzymy za pomocą czasownika 'być' w czasie przeszłym i formy osobowej czasownika w czasie przeszłym (np. 'zadzwoniłbym').
Powiązane tłumaczenia
Ucz się hiszpańskiego z Inklingo
Interaktywne historie, spersonalizowana nauka i więcej.