Jak powiedzieć "wyznać to" po hiszpańsku
Hiszpańskie słowo oznaczające “wyznać to” to “admitirlo” — A2 poziom. To bardzo częste słowo w codziennym hiszpańskim.
Przykłady
Sabía que se había equivocado, pero le costaba **admitirlo**.
Wiedział, że się mylił, ale trudno mu było **się do tego przyznać**.
Tendrás que **admitirlo** tarde o temprano.
Będziesz musiał **się do tego przyznać** prędzej czy później.
Ella no quería **admitirlo**, pero la película era muy aburrida.
Nie chciała **się do tego przyznać**, ale film był bardzo nudny.
Połączenie czasownika z zaimkiem
„Admitirlo” to podstawowy czasownik („admitir”) plus zaimek „lo” (oznaczający „to” lub „tę ideę”). To połączenie jest wymagane, gdy czasownik jest w bezokoliczniku (forma „to...”). W języku polskim często używamy zaimka zwrotnego „się” lub po prostu odmieniamy czasownik, np. „przyznać się”, „wyznać”. W hiszpańskim, gdy czasownik jest w bezokoliczniku, zaimek musi być przyłączony na końcu.
Stałe miejsce
Gdy używasz formy bezokolicznika, zaimek zawsze dołącza się na końcu, tworząc jedno słowo (admitir + lo = admitirlo). Tutaj nie można ich rozdzielić. W języku polskim bezokolicznik pozostaje samodzielny, np. „przyznać się”.
Błędne umiejscowienie zaimka
Błąd: “Voy a lo admitir. (Niepoprawne)”
Poprawka: Voy a **admitirlo**. (Poprawne) LUB Lo voy a admitir. (Poprawne). Zaimek musi albo przylegać do bezokolicznika, albo poprzedzać odmieniony czasownik (voy). Polscy użytkownicy mogą mieć tendencję do tworzenia konstrukcji typu „Zamierzam się przyznać to”, co jest niegramatyczne w obu językach.
Powiązane tłumaczenia
Ucz się hiszpańskiego z Inklingo
Interaktywne historie, spersonalizowana nauka i więcej.