oírme
oh-EER-meh
/oˈiɾme/
De handeling uitbeelden waarbij iemand anders naar 'mij' luistert als een direct object.
oírme(Werkwoord)
mij horen
?als direct object
,naar mij luisteren
?vaak met de nadruk op aandacht
mijn stem waarnemen
?technical context
📝 In Actie
¿Puedes oírme bien desde ahí?
A2Kun je me goed horen van daar?
Necesitas oírme cuando te hablo de cosas importantes.
B1Je moet naar me luisteren als ik je over belangrijke dingen vertel.
Él no quiso oírme, así que me fui.
B2Hij wilde me niet horen, dus ik ging weg.
💡 Grammaticapunten
Plaatsingsregel voor Voornaamwoorden
'Oírme' is het infinitief werkwoord 'oír' met het objectvoornaamwoord 'me' (mij) direct aan het einde vastgeplakt. Deze structuur wordt gebruikt wanneer het werkwoord nog niet vervoegd is, vaak volgend op een ander vervoegd werkwoord (bijv. quiero oírme).
Alternatieve Plaatsing
Je kunt het voornaamwoord ook vóór het vervoegde werkwoord plaatsen: Me puedes oír (Je kunt mij horen). Beide manieren zijn correct.
⭐ Gebruikstips
Horen versus Luisteren
Hoewel 'oír' over het algemeen de fysieke handeling van horen betekent, impliceert het bij gebruik met 'me' (oírme) vaak 'naar mij luisteren' of aandacht schenken, vergelijkbaar met het actievere werkwoord 'escuchar'.
De reflexieve handeling van luisteren naar de eigen stem illustreren.
oírme(Werkwoord)
mijzelf horen
?reflexieve handeling
,naar mezelf luisteren
?bijv. luisteren naar een opname
📝 In Actie
Quiero grabar mi voz para oírme hablar.
B1Ik wil mijn stem opnemen om mezelf te horen spreken.
Necesito un micrófono para oírme claramente.
B1Ik heb een microfoon nodig om mezelf duidelijk te horen.
💡 Grammaticapunten
Reflexieve Handeling
In deze betekenis geeft de 'me' aan dat de persoon die hoort dezelfde persoon is die gehoord wordt. De actie reflecteert terug op de spreker.
❌ Veelgemaakte Fouten
Het weglaten van de 'me'
Fout: “Het gebruik van 'oír' wanneer het onderwerp ook het object is (bijv. *Quiero oír* in plaats van *Quiero oírme* bij het luisteren naar de eigen stem).”
Correctie: Wanneer het onderwerp zichzelf hoort, is het reflexieve voornaamwoord vereist: *Quiero oírme*.
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: oírme
Vraag 1 van 2
Welke zin gebruikt 'oírme' correct in de zin van een direct object?
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
📚 Meer bronnen
Veelgestelde Vragen
Waarom heeft 'oírme' geen accent, terwijl 'oí' dat wel heeft?
'Oí' (ik hoorde) heeft een accent omdat de klemtoon op de 'í' valt, waardoor de klinkercombinatie wordt doorbroken (hiatus). Wanneer 'me' aan de infinitief 'oír' wordt vastgemaakt om 'oírme' te vormen, blijft de natuurlijke klemtoon van de infinitief (op de 'í') behouden, maar omdat de toevoeging een nieuw woord creëert dat de standaard klemtoonregels volgt (klemtoon op de voorlaatste lettergreep, 'ír'), is er geen geschreven accent op de 'i' nodig.
Wat is het verschil tussen 'oírme' en 'escucharme'?
'Oírme' gaat over de fysieke waarneming van geluid (Kun je mijn stem horen?). 'Escucharme' gaat over actief aandacht schenken (Luister je naar wat ik zeg?). Als je over een veld schreeuwt, gebruik je 'oírme'. Als je advies geeft, gebruik je 'escucharme'.