escucharme
“escucharme” betekent “naar mij luisteren” in het Spaans (De infinitiefvorm, gebruikt na een ander werkwoord of als een verzoek.).
naar mij luisteren
Ook: mij aanhoren
📝 In Actie
Necesitas escucharme si quieres entender el problema.
A1Je moet naar me luisteren als je het probleem wilt begrijpen.
Por favor, déjame terminar. ¡Tienes que escucharme!
A2Alsjeblieft, laat me uitpraten. Je moet naar me luisteren!
No puedo escucharme hablar con tanto ruido.
B1Ik kan mezelf niet horen praten met zoveel lawaai.
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
Vertaal naar het Spaans
Woorden die vertaald worden als "escucharme" in het Spaans:
mij aanhoren→✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: escucharme
Vraag 1 van 2
Welke zin gebruikt het voornaamwoord 'me' correct wanneer het werkwoord 'escuchar' in de tegenwoordige tijd is vervoegd?
📚 Meer bronnen
👥 Woordfamilie▼
📚 Etymologie▼
Het basiswerkwoord 'escuchar' komt van het Latijnse woord *auscultare*, wat 'aandachtig luisteren' of 'opletten' betekende. Het moderne Spaanse woord behoudt deze focus op intentioneel luisteren, in plaats van alleen geluid waarnemen.
Eerste vermelding: 13th century (as the root verb)
Cognaten (Verwante woorden)
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
Veelgestelde Vragen
Waarom heeft 'escucharme' een accent, terwijl 'escuchar' dat niet heeft?
Het basiswerkwoord 'escuchar' legt van nature de klemtoon op de laatste lettergreep ('char'). Wanneer je het voornaamwoord 'me' eraan vastplakt, zou de natuurlijke klemtoon naar de 'me' verschuiven. Het accentteken (Á) wordt geplaatst over de oorspronkelijke beklemtoonde klinker (de 'a' in 'char') om de klemtoon daar te forceren, volgens de Spaanse regels voor het vastplakken van voornaamwoorden.
Wanneer plak ik de 'me' vast (zoals in 'escucharme') versus wanneer plaats ik deze vóór het werkwoord (zoals in 'me escucha')?
Je plakt het voornaamwoord 'me' alleen vast wanneer het werkwoord in drie specifieke vormen staat: 1) de infinitief ('escucharme'), 2) het gerundium ('escuchándome'), of 3) een bevestigend bevel ('¡Escúchame!'). In alle andere gevallen (zoals de simpele tegenwoordige tijd, verleden tijd of toekomende tijd) komt de 'me' vóór het vervoegde werkwoord.