hecha
“hecha” znaczy “zrobiona” po hiszpańsku. Ma 3 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
zrobiona, skończona
Również: gotowa
📝 W użyciu
La tarea está hecha, por fin puedo descansar.
A1Praca domowa jest zrobiona; w końcu mogę odpocząć.
¿La comida ya está hecha? ¡Tengo mucha hambre!
A1Czy jedzenie jest już gotowe? Jestem bardzo głodny!
zrobiony
Również: utworzony, pasujący
📝 W użyciu
Esta escultura está hecha de arcilla roja.
B1Ta rzeźba jest zrobiona z czerwonej gliny.
Ella parece una persona hecha para la aventura.
B2Ona wydaje się osobą stworzoną/pasującą do przygody.
wyczerpana
Również: zdruzgotana
📝 W użyciu
Después de correr la maratón, estaba hecha polvo.
B2Po przebiegnięciu maratonu była absolutnie wyczerpana (dosł. zrobiona w proch).
Tras la noticia, su moral estaba hecha trizas.
C1Po tej wiadomości jej morale było zdruzgotane (dosł. zrobione na strzępy).
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: hecha
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa „hecha”?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
🎵 Rymy▼
📚 Etymologia▼
„Hecha” pochodzi bezpośrednio od łacińskiego słowa *facta*, które było żeńską formą imiesłowu biernego czasu przeszłego czasownika *facere*, oznaczającego „robić” lub „czynić”. Z czasem dźwięk „f” zmiękł i zniknął, prowadząc do współczesnego hiszpańskiego „h” (które w tym przypadku jest nieme), a słowo ewoluowało do *hecha*.
Pierwsze odnotowanie: 10th century (as Old Spanish *fecha*)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Dlaczego „hecha” ma „h”, skoro wymawia się je /e.tʃa/?
„H” w „hecha” (i jej bazowym czasowniku „hacer”) jest nieme. Jest to pozostałość po łacińskim przodku słowa (*facere*), gdzie dźwięk „f” ostatecznie zmienił się w nieme „h” w języku hiszpańskim.
Czy „hecha” to czasownik?
Nie, samo w sobie nie. „Hecha” to forma żeńska imiesłowu biernego czasu przeszłego czasownika „hacer” (robić/czynić). Działa jak przymiotnik, opisując stan lub kondycję rzeczownika w rodzaju żeńskim.