sonó
“sonó” znaczy “dzwonił” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
dzwonił, zabrzmiał
Również: zadzwonił, zadźwięczał
📝 W użyciu
El teléfono sonó justo cuando salía de casa.
A1Telefon zadzwonił właśnie wtedy, gdy wychodziłem z domu.
La alarma sonó a las siete en punto.
A2Alarm zadzwonił dokładnie o siódmej.
¿Escuchaste eso? Sonó como un trueno muy cerca.
A2Słyszałeś to? Brzmiało jak grzmot bardzo blisko.
brzmiało (jak), wydawało się
Również: czuło się (jak)
📝 W użyciu
Su propuesta sonó muy interesante, pero no dio detalles.
B1Jego propozycja brzmiała bardzo interesująco, ale nie podał szczegółów.
Ese nombre no me sonó. ¿Quién es?
B2To imię nic mi nie mówiło. Kto to jest?
La excusa que dio sonó a mentira.
C1Wymówka, którą podał, brzmiała jak kłamstwo.
🔄 Koniugacje
indicative
present
preterite
imperfect
subjunctive
present
imperfect
Tłumacz na hiszpański
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: sonó
Pytanie 1 z 1
Które zdanie poprawnie używa „sonó” do opisania pojedynczej, zakończonej czynności?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Słowo pochodzi bezpośrednio od łacińskiego czasownika *sonare*, który oznaczał „wydawać dźwięk” lub „rozbrzmiewać”. Jego znaczenie pozostało bardzo spójne przez całą historię języka hiszpańskiego.
Pierwsze odnotowanie: 10th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między „sonó” a „sonaba”?
„Sonó” to czas przeszły prosty (Pretérito) i oznacza, że czynność wydarzyła się raz i zakończyła: „Telefon zadzwonił”. „Sonaba” to czas przeszły opisowy (Imperfecto) i oznacza, że czynność była ciągła lub nawykowa: „Telefon dzwonił” lub „Telefon zwykł dzwonić”.
Jak używać „sonar” mówiąc o dmuchaniu nosa?
Należy użyć formy zwrotnej: „sonarse la nariz”. Na przykład: „Él se sonó la nariz” (On wydmuchał nos).