tuyo
“tuyo” znaczy “twój” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
twój
📝 W użyciu
Este lápiz no es mío, es tuyo.
A1Ten ołówek nie jest mój, jest twój.
¿De quién es esta mochila? ¿Es tuya?
A2Czyja to jest ta torba? Czy jest twoja?
Lo mío es tuyo, amigo.
B1Co moje, to twoje, przyjacielu.
twój / z twoich
📝 W użyciu
Un amigo tuyo me llamó ayer.
A2Zadzwonił do mnie wczoraj twój przyjaciel.
Vi una foto tuya en el periódico.
B1Widziałem twoje zdjęcie w gazecie.
No es culpa tuya, no te preocupes.
B1To nie twoja wina, nie martw się.
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: tuyo
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie mówi „To jest twoja książka”?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Pochodzi od łacińskiego słowa 'tuus', które oznaczało 'twój' lub 'twój'. Jest to podstawowy element języka od wieków, ewoluując w różne formy, których używamy dzisiaj do wyrażania posiadania.
Pierwsze odnotowanie: Before the 12th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'tuyo' a 'tu'?
'Tu' to prosta forma 'twój', która zawsze występuje *przed* rzeczownikiem (np. 'tu casa' - twój dom). 'Tuyo' to forma oznaczająca 'twój/twoja/twoje' i zazwyczaj występuje samodzielnie po czasowniku (np. 'la casa es tuya' - dom jest twój).
Dlaczego istnieje tak wiele form: tuyo, tuya, tuyos, tuyas?
W języku hiszpańskim słowa opisujące rzeczy często muszą się 'zgadzać' lub pasować do opisywanej rzeczy. Końcówka 'tuyo' zmienia się, aby dopasować się do rodzaju (męskiego/żeńskiego) i liczby (pojedynczej/mnogiej) posiadanej rzeczy. Na przykład: 'el coche es tuyo' (jeden samochód męski), ale 'las llaves son tuyas' (wiele kluczy żeńskich).
Kiedy użyłbym 'tuyo' zamiast 'suyo'?
Użyj 'tuyo', gdy rozmawiasz z kimś, kogo nazwałbyś 'tú' (nieformalne 'ty', jak przyjaciel lub członek rodziny). Użyj 'suyo', gdy rozmawiasz z kimś, kogo nazwałbyś 'usted' (formalne 'Pan/Pani'), lub gdy mówisz o tym, co należy do niego, niej lub nich.