sentarse
sen-TAR-seh
/senˈtaɾse/
Snelle Referentie
📝 In Actie
Por favor, siéntate donde quieras.
A1Ga alstublieft zitten waar u wilt.
Ella se sienta en el sofá después de trabajar.
A1Zij zit op de bank na het werk.
Nos sentamos a esperar el tren.
A2We gingen zitten om op de trein te wachten.
💡 Grammaticapunten
De 'Reflexieve' Handeling
De 'se' aan het einde betekent dat je de handeling aan jezelf uitvoert. Je gaat jezelf zitten. Daarom moet je het bijpassende voornaamwoord (me, te, se, nos) vóór het werkwoord gebruiken.
De Stamwisseling
In de tegenwoordige tijd verandert de 'e' in het midden van het werkwoord in 'ie' in de meeste vormen (siento, sientas, sienta). Alleen de 'wij' (nosotros) en 'jullie' (vosotros) vormen blijven regelmatig (sentamos, sentáis).
❌ Veelgemaakte Fouten
Het vergeten van het voornaamwoord
Fout: “Yo siento en la silla.”
Correctie: Yo *me* siento en la silla. Als je 'me' overslaat, zeg je 'Ik zet (iemand anders) op de stoel.'
⭐ Gebruikstips
Een bevel geven
Wanneer je iemand beveelt te gaan zitten, vergeet dan niet het voornaamwoord eraan vast te plakken en een accent toe te voegen: 'Siéntate' (informeel jij) of 'Siéntese' (formeel u).
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: sentarse
Vraag 1 van 2
Welke zin gebruikt correct de tegenwoordige tijd van 'sentarse' voor 'Wij gaan zitten'?
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
📚 Meer bronnen
Veelgestelde Vragen
Wat is het verschil tussen 'sentar' en 'sentarse'?
'Sentar' betekent 'iemand anders laten zitten' of 'passen/staan'. 'Sentarse' betekent 'gaan zitten', waarbij de persoon die de handeling uitvoert, ook degene is die het ontvangt (zichzelf). Denk aan 'sentarse' als 'jezelf zetten'.
Waarom staat het accent in 'siéntate'?
Wanneer je het voornaamwoord 'te' aan de gebiedende wijs vastplakt, verschuift de klemtoon. Het accent is nodig om de nadruk op het oorspronkelijke deel van het woord (de 'ie'-klank) te houden.