To przysłowie ma starożytne korzenie, pojawiając się w różnych formach w różnych kulturach. Grecki filozof Platon wyraził podobną ideę około 400 r. p.n.e. Stało się ono powszechnym powiedzeniem w językach europejskich w średniowieczu i renesansie, używanym przez pisarzy takich jak Szekspir, i od wieków stanowi podstawę hiszpańskiej mądrości.

W świecie hiszpańskojęzycznym 'El amor es ciego' jest powszechnie rozumianym elementem mądrości ludowej. Używa się go do komentowania związków, często z nutą uczucia, łagodnej krytyki lub rezygnacji. Odzwierciedla kulturowe zrozumienie, że głębokie połączenie emocjonalne może czasami przeważyć nad racjonalnym osądem.

Jako przysłowie, jego siła tkwi w zwięzłej i mocnej metaforze. Uosobienie 'Amor' (Miłość) jako istoty 'ciego' (ślepej) tworzy natychmiastowy i zapadający w pamięć obraz. W czterech prostych słowach doskonale ujmuje złożone ludzkie doświadczenie – tendencję do idealizowania ukochanej osoby.