digan
“digan” znaczy “(żeby) oni powiedzieli” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
(żeby) oni powiedzieli, (żeby) państwo powiedzieli
Również: (żeby) oni mogli powiedzieć, niech powiedzą
📝 W użyciu
Quiero que me digan la verdad.
B1Chcę, żeby powiedzieli mi prawdę.
Es posible que digan que no.
B1Możliwe, że powiedzą nie.
No importa lo que digan los demás.
B2Nieważne, co powiedzą inni.
Mówcie!, Powiedzcie!
📝 W użyciu
Digan sus nombres antes de empezar.
A2Powiedzcie swoje imiona przed rozpoczęciem. (Formalne polecenie do 'państwa'.)
No digan nada hasta que yo les avise.
B1Nie mówcie nic, dopóki wam nie powiem. (Negatywne formalne polecenie do 'państwa'.)
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
Tłumacz na hiszpański
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: digan
Pytanie 1 z 1
Które zdanie poprawnie używa 'digan' jako formalnego polecenia?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Czasownik 'decir' pochodzi bezpośrednio od łacińskiego czasownika *dīcere*, oznaczającego 'mówić' lub 'powiedzieć'. Nieregularność w języku hiszpańskim (jak 'g' w 'digan' i 'digo') rozwijała się przez wieki w miarę ewolucji łacińskiego rdzenia.
Pierwsze odnotowanie: 10th century (as *dezir*)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Dlaczego 'digan' używa 'g', skoro bezokolicznik to 'decir'?
Czasownik 'decir' jest bardzo nieregularny. Dźwięk 'g' w formach takich jak 'digan' i 'digo' (mówię) pochodzi od starożytnego łacińskiego rdzenia. Jest to po prostu silny wzorzec, który trzeba zapamiętać: kiedy rdzeń zmienia się na 'dig-', wiesz, że używasz specjalnych form czasownika (tryb łączący lub polecenia).
Czy 'digan' jest zawsze formalne?
'Digan' to 3. osoba liczby mnogiej w specjalnej formie czasownika. Jest formalne tylko wtedy, gdy jest używane jako polecenie dla 'ustedes' (państwo, forma grzecznościowa liczby mnogiej). Kiedy jest używane dla 'ellos/ellas' (oni/one), jest to po prostu wymagana forma czasownika dla życzeń, wątpliwości lub emocji.