Ten wers pochodzi z wiersza w zbiorze „Campos de Castilla” (1912), ważnym dziele Antonio Machado. Był on czołową postacią „Pokolenia 98”, grupy hiszpańskich pisarzy głęboko dotkniętych utratą przez Hiszpanię jej ostatnich kolonii. Wiersz odzwierciedla poszukiwanie nowego kierunku, zarówno dla jednostki, jak i dla narodu, podkreślając, że przyszłość musi być budowana poprzez działanie, a nie przez oglądanie się wstecz.

Jest to jeden z najsłynniejszych i najbardziej ukochanych wersów w całej hiszpańskiej poezji. Wykracza poza literaturę, stając się powszechnym powiedzeniem, ludową mądrością. Jego popularność znacznie wzrosła, gdy piosenkarz i autor tekstów Joan Manuel Serrat ułożył muzykę do wiersza w 1969 roku, czyniąc go hymnem dla pokoleń w całej Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.

Cytat jest piękną metaforą egzystencjalnej idei: że nasze życie nie jest z góry ustalone. „Camino” (droga) nie jest czymś, co znajdujemy, ale czymś, co tworzymy poprzez nasze „andar” (chodzenie, czyli działania). Sugeruje, że sens i cel są budowane poprzez doświadczenie, wybór i prosty akt poruszania się naprzód.