Jest to współczesne przysłowie, nie starożytne. Jego dokładne pochodzenie jest nieznane, ale jego popularność wzrosła wraz z rozwojem internetu i mediów społecznościowych. Fakt, że często jest błędnie przypisywane wielkim postaciom literackim, pokazuje, jak głęboko rezonuje z poetyckimi, romantycznymi wrażliwościami kultur hiszpańskojęzycznych.

Ten cytat jest kamieniem węgielnym współczesnej ekspresji romantycznej w języku hiszpańskim. Znajduje się wszędzie: od postów w mediach społecznościowych i tatuaży po teksty piosenek i codzienne rozmowy. Doskonale oddaje popularny kulturowy pogląd na miłość jako intensywną, paradoksalną i ostatecznie odkupieńczą siłę, która nadaje życiu sens.

Genialność cytatu tkwi w jego centralnej metaforze i paradoksie. Nazywając miłość nieuleczalną 'chorobą' ('no tiene cura'), uznaje jej przytłaczającą, czasem bolesną naturę. Następnie natychmiast przechodzi do deklaracji, że jest ona 'jedynym lekarstwem' ('la única medicina'), stawiając ją ponad wszystkimi innymi rozwiązaniami. Użycie słowa 'males' (dolegliwości, smutki) zamiast bardziej klinicznego słowa, jak 'enfermedades' (choroby), poszerza znaczenie o wszystkie cierpienia emocjonalne i duchowe.