Jorge Luis Borges był głęboko intelektualnym i prywatnym człowiekiem, który większość życia spędził jako bibliotekarz i pisarz, stosunkowo nieznany poza kręgami literackimi. Kiedy pod koniec życia zdobył międzynarodową sławę, ciągła uwaga publiczna była dla niego szokująca. Ten cytat doskonale wyraża jego osobisty dyskomfort związany ze statusem, którego nigdy aktywnie nie szukał.

Ten cytat stał się punktem odniesienia w dyskusjach na temat współczesnej kultury celebrytów, prywatności i Internetu. W erze mediów społecznościowych, gdzie każdy może mieć publiczny profil, obserwacja Borgesa wydaje się bardziej aktualna niż kiedykolwiek. Jest to spojrzenie intelektualisty na problem, który dziś dotyka wielu ludzi, nie tylko gwiazd filmowych.

Jest to klasyczny aforyzm – krótkie, zgrabne stwierdzenie ujawniające zaskakującą prawdę. Jego siła tkwi w doskonałej ironii. Bierze koncepcję, którą wszyscy postrzegają jako zaletę (sława), i przedstawia ją jako wadę z innej perspektywy. Ta miłość do paradoksów i zmiennych perspektyw jest znakiem rozpoznawczym pisarstwa Borgesa.