PI-de per-DÓN por pie-DAD
Proś o przebaczenie z litości.
Zacznij od wolnej prędkości, aby opanować wymowę, a następnie stopniowo zwiększaj, aby się wyzwać.
Pide perdón por piedad. Ćwicz czyste 'p' i miękkie 'd'.
Skup się na czystym, wyraźnym dźwięku 'p' bez westchnienia powietrza, które słychać w polskich słowach jak 'pies'. Przytrzymaj dłoń przed ustami; nie powinieneś czuć silnego wybuchu powietrza.
Dźwięk 'd' w 'pide', 'perdón' i 'piedad' jest miękki. Koniuszek języka powinien lekko dotykać tyłu górnych zębów, a nie podniebienia. Brzmi bardzo podobnie do 'th' w angielskim słowie 'the'.
Zacznij od dźwięków 'p'. Wymawiaj je ostro i bez westchnienia powietrza. 'd' w 'pide' i 'perdón' powinno być miękkie, jak 'th' w angielskim 'the'.
Ponownie, skup się na czystym dźwięku 'p'. Końcowe 'd' w 'piedad' jest bardzo miękkie, w niektórych akcentach prawie niesłyszalne. Staraj się lekko dotykać językiem tyłu zębów.
To krótkie, klasyczne 'trabalenguas', które jest doskonałe dla początkujących. Ćwiczy nieaspirowane 'p' i miękkie 'd', dwie subtelne, ale ważne cechy hiszpańskiej wymowy, które mogą sprawić, że będziesz brzmiał znacznie naturalniej.
Błąd: “Wymawianie 'p' w 'pide', 'perdón' i 'piedad' z silnym westchnieniem powietrza, jak w polskim słowie 'pies' na początku. W języku polskim często aspirujemy spółgłoski na początku wyrazu.”
Poprawka: Hiszpańskie 'p' jest 'nieaspirowane'. Aby poćwiczyć, przytrzymaj kawałek papieru lub dłoń przed ustami. Kiedy mówisz 'pide', papier nie powinien się poruszyć. To czystszy, ostrzejszy dźwięk.
Błąd: “Wymawianie 'd' w 'pide' lub 'piedad' jak twarde 'd' w polskim słowie 'dom'.”
Poprawka: Kiedy 'd' pojawia się między samogłoskami w języku hiszpańskim, zmiękcza się. Pozwól, aby czubek języka delikatnie dotykał tyłu górnych zębów. Powinno to brzmieć znacznie lżej i bardziej przypominać 'th' w angielskim 'this' lub 'that'.
To zdanie jest powszechnie rozumiane i stanowi świetne ćwiczenie wymowy dla wszystkich uczących się, niezależnie od regionu, na którym się skupiają.
Powiedz 'Pide perdón por piedad' pięć razy z rzędu. Staraj się zachować ostre dźwięki 'p' i miękkie dźwięki 'd' za każdym razem. Czy potrafisz to zrobić, nie wracając do polskich dźwięków?
Chodzi o aspirację, czyli westchnienie powietrza. W języku polskim często aspirujemy spółgłoski takie jak 'p', 't', 'k' na początku wyrazu. W języku hiszpańskim te dźwięki są nieaspirowane, co oznacza, że są produkowane bez tego dodatkowego westchnienia powietrza. To sprawia, że brzmią czyściej i ostrzej dla polskiego ucha.
Dobrą zasadą jest to, że hiszpańskie 'd' staje się miękkie (podobne do 'th' w angielskim 'the'), gdy pojawia się między dwiema samogłoskami (jak w 'pide') lub na końcu słowa (jak w 'piedad'). Na początku słowa jest bliższe polskiemu twardemu 'd'.
