considero
“considero” znaczy “uważam” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
uważamRównież: myślę
📝 W użyciu
Considero que la puntualidad es muy importante.
A2Uważam, że punktualność jest bardzo ważna.
Yo considero a mi jefe un buen líder.
B1Uważam mojego szefa za dobrego lidera.
Si considero que es necesario, te llamo mañana.
B1Jeśli uznam to za konieczne, zadzwonię do ciebie jutro.
Powiązania słów
biorę pod uwagęRównież: analizuję
📝 W użyciu
Antes de decidir, considero todos los puntos de vista.
B1Zanim zdecyduję, biorę pod uwagę wszystkie punkty widzenia.
Considero seriamente tu propuesta de trabajo.
B2Poważnie rozważam twoją propozycję pracy.
No considero el costo como el factor principal.
B2Nie uważam kosztu za główny czynnik.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: considero
Pytanie 1 z 1
Które zdanie używa 'considero' w znaczeniu 'oceniam opcje'?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
📚 Etymologia
Pochodzi od łacińskiego czasownika *considerare*, który oznaczał 'przyglądać się uważnie' lub 'obserwować'. Słowo to ma korzenie w łacińskim terminie *sideris*, oznaczającym 'gwiazdę', co sugeruje, że pierwotna czynność mogła polegać na obserwowaniu gwiazd w celach wróżbiarskich lub planowania.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'considero' a 'creo'?
'Creo' (wierzę) jest zazwyczaj używane do prostych przekonań lub uczuć (np. 'Creo que va a llover' - Wierzę, że będzie padać). 'Considero' (uważam) często sugeruje bardziej formalny osąd, przemyślaną ocenę lub ustrukturyzowaną opinię opartą na obserwacji (np. 'Considero esta medida injusta' - Uważam ten środek za niesprawiedliwy).
Czy 'considero' to czasownik regularny?
Tak, 'considero' pochodzi od czasownika 'considerar', który jest w pełni regularnym czasownikiem zakończonym na '-ar'. Oznacza to, że jego końcówki podążają za standardowym, przewidywalnym wzorcem we wszystkich czasach, co ułatwia jego koniugację.