costó
“costó” znaczy “to kosztowało” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
to kosztowało, on/ona/Pan/Pani kosztował(a)
Również: miało cenę
📝 W użyciu
¿Cuánto costó esa bicicleta nueva?
A1Ile kosztował ten nowy rower?
Me costó cincuenta dólares, fue una ganga.
A2Kosztował mnie pięćdziesiąt dolarów, to była okazja.
El viaje costó más de lo que esperábamos.
A2Podróż kosztowała więcej, niż się spodziewaliśmy.
to było trudne, wymagało to wysiłku
Również: było ciężko
📝 W użyciu
Nos costó mucho llegar a la cima de la montaña.
B1Było nam bardzo trudno dotrzeć na szczyt góry.
A mi hijo le costó concentrarse en la clase de matemáticas.
B2Mój syn miał trudności z koncentracją na lekcji matematyki.
Aunque costó, terminamos el proyecto a tiempo.
B2Chociaż wymagało to wysiłku, ukończyliśmy projekt na czas.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
Tłumacz na hiszpański
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: costó
Pytanie 1 z 2
Które zdanie używa „costó” w znaczeniu „było trudne”?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Pochodzi od łacińskiego czasownika *constāre*, oznaczającego „stać mocno” lub „mieć ustaloną cenę”. To powiązanie między stabilnością a ustaloną ceną doprowadziło do powstania hiszpańskiego słowa oznaczającego koszt.
Pierwsze odnotowanie: Around the 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między „costó” a „costaba”?
„Costó” (czas przeszły prosty) jest używane dla konkretnego, zakończonego zakupu w przeszłości („Samochód kosztował 10 000 dolarów”). „Costaba” (czas przeszły niedokonany) opisuje, ile coś zazwyczaj kosztowało, lub koszt w określonym okresie w przeszłości („W tamtych czasach benzyna kosztowała mniej”).
Dlaczego „costó” ma akcent?
Akcent nad „o” jest kluczowy! Mówi ci, że nacisk pada na ostatnią sylabę, oznaczając ją jako czas przeszły prosty (preterite) czasownika. Gdyby nie było akcentu (costo), byłby to rzeczownik oznaczający „koszt” lub forma czasu teraźniejszego „yo” od „costar” w niektórych regionach, co jest nieprawidłowym standardowym użyciem.