depositar
“depositar” znaczy “wpłacać” po hiszpańsku. Ma 3 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
wpłacać
Również: wpłacać
📝 W użyciu
Tengo que ir al banco para depositar este cheque.
A2Muszę iść do banku, żeby wpłacić ten czek.
Él depositó quinientos euros en su cuenta de ahorros.
B1Wpłacił pięćset euro na swoje konto oszczędnościowe.
¿Ya depositaste el dinero del alquiler?
A2Czy już wpłaciłeś pieniądze na czynsz?
pokładać (zaufanie/nadzieję)
Również: powierzać
📝 W użyciu
He depositado toda mi confianza en el nuevo director.
B2Pokładam całe moje zaufanie w nowym dyrektorze.
El pueblo depositó sus esperanzas en el cambio político.
C1Ludzie pokładali nadzieję w zmianach politycznych.
stawiać / odkładać
Również: osadzać się
📝 W użyciu
Depositó el jarrón con mucho cuidado sobre la mesa.
B1Bardzo ostrożnie postawił wazę na stole.
Las partículas se depositan en el fondo del recipiente.
B2Cząsteczki osadzają się na dnie pojemnika.
🔄 Koniugacje
subjunctive
imperfect
present
indicative
preterite
imperfect
present
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: depositar
Pytanie 1 z 3
Które słowo jest antonimem (przeciwieństwem) 'depositar' w kontekście bankowym?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Z łacińskiego 'depositare', które pochodzi od 'de-' (w dół) i 'ponere' (kłaść). Dosłownie oznacza 'odkładać coś w bezpieczne miejsce'.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'ingresar' a 'depositar'?
W Hiszpanii 'ingresar' jest najczęstszym terminem na wpłacanie pieniędzy do banku. W Ameryce Łacińskiej 'depositar' jest szerzej używane w tym samym znaczeniu.
Czy 'depositar' używa się w odniesieniu do śmieci?
Tak! Często zobaczysz znaki na koszach na śmieci mówiące 'Deposite aquí la basura' (Tutaj wyrzuć śmieci).
Czy to czasownik z wymianą rdzenia?
Nie, 'depositar' jest czasownikiem regularnym. 'o' w środku nigdy nie zmienia się na 'ue' ani żadną inną samogłoskę.


