llamó
“llamó” znaczy “on/ona zadzwonił(a)” po hiszpańsku. Ma 3 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
on/ona zadzwonił(a), Pan/Pani zadzwonił(a)
📝 W użyciu
Mi hermano me llamó anoche para contarme las noticias.
A1Mój brat zadzwonił do mnie wczoraj wieczorem, żeby opowiedzieć mi wiadomości.
¿Quién llamó mientras estaba en la ducha?
A2Kto dzwonił, gdy brałem prysznic?
on/ona zapukał(a), on/ona zawołał(a)
Również: on/ona wezwał(a)
📝 W użyciu
Alguien llamó a la puerta, pero no había nadie.
A2Ktoś zapukał do drzwi, ale nikogo tam nie było.
La profesora lo llamó a la pizarra para resolver el problema.
B1Nauczycielka zawołała go do tablicy, aby rozwiązać zadanie.
on/ona nazwał(a), on/ona nazwał(a) (coś)
📝 W użyciu
Ella llamó a su gata 'Luna'.
B1Ona nazwała swojego kota 'Luna'.
El crítico llamó a la película 'una obra maestra'.
B2Krytyk nazwał film „arcydziełem”.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: llamó
Pytanie 1 z 2
W zdaniu „El cartero llamó a la puerta”, co oznacza „llamó”?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Słowo `llamó` pochodzi od czasownika `llamar`, który wywodzi się od łacińskiego słowa `clamāre`. `Clamāre` oznaczało „krzyczeć” lub „wołać”. Z czasem jego znaczenie w języku hiszpańskim złagodniało, obejmując delikatniejsze czynności, takie jak wołanie kogoś po imieniu czy dzwonienie do kogoś przez telefon.
Pierwsze odnotowanie: Around the 10th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między `llamó` a `llamaba`?
Pomyśl o tym tak: `llamó` odnosi się do konkretnej, zakończonej czynności, jak migawka. „Él me llamó anoche” (On zadzwonił do mnie wczoraj) – zdarzyło się raz i się skończyło. `Llamaba` odnosi się do powtarzającej się lub trwającej czynności, jak film. „Él me llamaba todas las noches” (On dzwonił do mnie każdej nocy) – to był nawyk.
Dlaczego `llamó` ma akcent, a `llamo` nie?
Ten mały akcent jest bardzo ważny! Zmienia zarówno wymowę, jak i znaczenie. `Llamó` (wym. ja-MOH) to „on/ona zadzwonił(a)” w czasie przeszłym. `Llamo` (wym. JA-mo) to „ja dzwonię” w czasie teraźniejszym. Akcent wskazuje, gdzie należy położyć nacisk, co pomaga nam wiedzieć, kto wykonuje czynność i kiedy.
Czy mogę po prostu powiedzieć `Llamó` bez „él” lub „ella”?
Tak, absolutnie! W języku hiszpańskim końcówka czasownika często informuje, kto wykonuje czynność. Jeśli rozmawiasz z przyjacielem o Maríi, możesz po prostu zapytać: „¿Llamó?” i Twój przyjaciel będzie wiedział, że masz na myśli „Czy ona zadzwoniła?”, ponieważ już o niej rozmawialiście.