reproche
“reproche” znaczy “nagana” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
nagana, krytyka
Również: wyrzut, strofowanie
📝 W użyciu
No acepto tu reproche.
A2Nie akceptuję twojej nagany.
Ella aceptó el error sin ningún reproche.
B1Przyjęła błąd bez żadnych wyrzutów.
Sus palabras eran un reproche constante por mi falta de tiempo.
B2Jego słowa były ciągłą krytyką mojego braku czasu.
nagana
Również: krytykować
📝 W użyciu
Dudo que ella me reproche mi decisión.
B1Wątpię, czy skrytykuje moją decyzję.
Es injusto que él te reproche algo de hace diez años.
B2To niesprawiedliwe, że krytykuje cię za coś sprzed dziesięciu lat.
Busco a alguien que no me reproche mi pasado.
C1Szukam kogoś, kto nie będzie mi wypominał przeszłości.
🔄 Koniugacje
subjunctive
imperfect
present
indicative
preterite
imperfect
present
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: reproche
Pytanie 1 z 3
Które z tych wyrażeń jest najbardziej naturalnym sposobem powiedzenia 'On mnie skrytykował'?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Z francuskiego słowa 'reproche', które pochodzi od czasownika 'reprocher'. Wywodzi się to z łacińskiego pojęcia oznaczającego 'przywrócić blisko', sugerując, że przywracasz wady osoby do jej twarzy, aby ją skonfrontować.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Czy 'reproche' to złe słowo?
Nie, to nie jest przekleństwo ani slang. To normalne, nieco poważne słowo używane do opisania sytuacji, gdy ktoś wskazuje na błąd lub wyraża rozczarowanie.
Czy mogę używać 'reproche' jako czasownika?
Słowo 'reproche' samo w sobie jest albo rzeczownikiem, albo specyficzną formą czasownika 'reprochar'. Jeśli chcesz powiedzieć 'naganać', użyj 'reprochar'.
Jaka jest różnica między 'queja' a 'reproche'?
'Queja' (skarga) dotyczy zazwyczaj sytuacji lub usługi, podczas gdy 'reproche' jest bardziej osobiste – jest skierowane do kogoś za coś, co zrobił lub czego nie zrobił.

