empezado
“empezado” znaczy “rozpoczęty” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
rozpoczęty, zaczętyRównież: rozpoczęty
📝 W użyciu
Ella ya ha empezado la tarea.
A1Ona już rozpoczęła zadanie domowe.
Habíamos empezado a llover cuando llegaste.
B1Zaczęło padać, kiedy przyjechałeś.
Una vez que la película hubo empezado, la sala se oscureció.
C1Gdy film się rozpoczął, w pokoju zgasło światło.
Powiązania słów
rozpoczęty, nieukończonyRównież: rozpoczęty
📝 W użyciu
Solo tenemos un proyecto empezado.
B1Mamy tylko jeden rozpoczęty (lub nieukończony) projekt.
La comida estaba empezada cuando llegaron los invitados.
B2Posiłek był rozpoczęty (już jedzony), gdy przybyli goście.
Es una obra empezada que nunca terminaremos.
C1To jest rozpoczęte dzieło, którego nigdy nie ukończymy.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: empezado
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa „empezado” jako formy czasownika złożonego?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
📚 Etymologia
Czasownik „empezar” pochodzi od starohiszpańskiego „empeçar”, które wyewoluowało z łacińskiego przedrostka *in-* (oznaczającego „do” lub „w”) w połączeniu ze słowem związanym z „pezar” (zaczynać lub rozpoczynać). Zawsze było związane z ideą inicjowania działania.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między „empezado” a „comenzado”?
Oba oznaczają „rozpoczęty” lub „zaczęty” i są wymienne w większości kontekstów. „Empezar” jest zazwyczaj częściej używane w codziennej hiszpańskiej mowie, podczas gdy „comenzar” może brzmieć nieco bardziej formalnie, ale oba są często używane.
Dlaczego podstawowy czasownik „empezar” czasami zmienia pisownię na „empiezo”?
Podstawowy czasownik „empezar” jest czasownikiem z przestawną samogłoską. „e” w rdzeniu zmienia się na „ie”, gdy akcent pada na tę sylabę. Dzieje się tak w czasie teraźniejszym (np. „yo empiezo”) i w trybie Subjuntivo teraźniejszym.