huir
“huir” znaczy “uciekać” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
uciekać, wymknąć sięRównież: zmykać
📝 W użyciu
Cuando vio el humo, el perro huyó de la casa.
B1Gdy zobaczył dym, pies uciekł z domu.
Los ladrones huyeron de la escena antes de que llegara la policía.
B2Złodzieje wymknęli się z miejsca zdarzenia, zanim przyjechała policja.
¡Huye antes de que te atrapen!
B1Uciekaj, zanim cię złapią!
Powiązania słów
unikać, stronić odRównież: uchylać się od
📝 W użyciu
Ella siempre huye de las responsabilidades difíciles.
B2Ona zawsze unika trudnych obowiązków.
El famoso actor huye de la fama y la prensa.
C1Znany aktor stroni od sławy i prasy.
No puedes huir de tus problemas para siempre.
B2Nie możesz wiecznie uciekać od swoich problemów.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
🔀 Często mylone z
Tłumacz na hiszpański
Słowa, które tłumaczą się na "huir" po hiszpańsku:
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: huir
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa formy 'yo' od 'huir' w czasie teraźniejszym?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
🎵 Rymy
📚 Etymologia
Pochodzi od łacińskiego czasownika *fugere*, oznaczającego 'uciekać' lub 'biec'. Łacińskie 'f' często ewoluowało w nieme 'h' w języku hiszpańskim, podobnie jak *filius* stało się *hijo* (syn).
Pierwsze odnotowanie: Around the 10th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Dlaczego 'huir' czasami używa 'i', a czasami 'y'?
Jest to przykład częstego wzorca w hiszpańskich czasownikach, takich jak 'construir' (budować). 'i' zmienia się w 'y' (huyo, huyó, huyen), gdy ta samogłoska jest nieakcentowana i poprzedza inną samogłoskę, po prostu dlatego, że ułatwia to płynność wymowy w języku hiszpańskim.
Czy 'huir' jest czasownikiem przechodnim, czy nieprzechodnim?
'Huir' jest zazwyczaj używany jako czasownik nieprzechodni, co oznacza, że nie przyjmuje dopełnienia bliższego. Zamiast tego, prawie zawsze potrzebny jest przyimek 'de' (od), aby określić, od czego się ucieka lub czego się unika.