comenzar
“comenzar” znaczy “zaczynać” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
zaczynać, rozpoczynaćRównież: ruszać w drogę
📝 W użyciu
Comienzo mi dieta el lunes.
A1Zaczynam dietę w poniedziałek.
¿A qué hora comienza la película?
A1O której godzinie zaczyna się film?
Ellos comenzaron a estudiar después de la cena.
A2Zaczęli studiować po obiedzie.
Powiązania słów
rozpocząć, inicjowaćRównież: pochodzić z
📝 W użyciu
La construcción comenzará en el verano.
B1Budowa rozpocznie się latem.
Su nueva etapa profesional comenzó con un cambio de ciudad.
B2Jego nowa profesjonalna etap rozpoczął się od zmiany miasta.
El debate tiene que comenzar con un resumen de las reglas.
B2Debata musi rozpocząć się od podsumowania zasad.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
🔀 Często mylone z
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: comenzar
Pytanie 1 z 2
Wybierz poprawne zdanie wyrażające: 'Chcę, żeby teraz rozpoczęli spotkanie.'
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
📚 Etymologia
'Comenzar' pochodzi od starohiszpańskiego słowa 'començar', które z kolei wywodzi się z łaciny ludowej *cominitiare*. Połączyło ono przedrostek 'co-' (oznaczający 'razem' lub 'z') i 'initiare' (oznaczający 'rozpoczynać'). W zasadzie od średniowiecza oznaczało 'wprawić coś w ruch'.
Pierwsze odnotowanie: 13th century
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Czy zawsze muszę używać 'a' po 'comenzar'?
Potrzebujesz 'a' tylko wtedy, gdy po 'comenzar' bezpośrednio następuje inny czasownik (czynność). Na przykład, 'Comienzo a leer' (Zaczynam czytać). Jeśli po nim następuje rzeczownik, jak w 'Comienzo el trabajo', nie potrzebujesz 'a'.
Czy 'comenzar' to czasownik regularny?
'Comenzar' jest lekko nieregularny. Zmienia samogłoskę 'e' na 'ie' w czterech z sześciu form w czasie teraźniejszym (ja, ty, on/ona/ono, oni/one). Ma również niewielką zmianę pisowni (z na c) w formie 'yo' czasu przeszłego prostego (preterite).