entró
“entró” znaczy “wszedł” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
📝 W użyciu
Ella no dijo nada, solo entró y cerró la puerta.
A1Nic nie powiedziała, tylko weszła i zamknęła drzwi.
El perro entró corriendo a la casa después de la lluvia.
A2Pies wbiegł do domu po deszczu.
¿Vio cuando usted entró? Estaba muy oscuro.
A2Widziałeś, kiedy Pan/Pani wszedł? Było bardzo ciemno.
📝 W użyciu
Ella entró en pánico cuando vio la araña.
B1Wpadła w panikę, gdy zobaczyła pająka.
El nuevo jefe entró a trabajar el lunes pasado.
B1Nowy szef zaczął pracę w zeszły poniedziałek.
La ley entró en vigor inmediatamente después de la votación.
B2Prawo weszło w życie natychmiast po głosowaniu.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: entró
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa 'entró' w znaczeniu przenośnym?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
📚 Etymologia▼
Czasownik 'entrar' pochodzi bezpośrednio od łacińskiego słowa *intrare*, które oznacza „wchodzić do środka” lub „wchodzić”. Jest zbudowany z rdzenia *intra* (oznaczającego „wewnątrz”) i typowej końcówki czasownikowej *-are*.
Pierwsze odnotowanie: Early Romance languages (around 10th century)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Dlaczego 'entró' ma akcent?
Akcent nad 'o' (entró) jest konieczny, aby pokazać, że nacisk pada na ostatnią sylabę, co jest typowe dla formy czasu przeszłego prostego (pretérito perfecto simple) regularnych czasowników '-ar' w trzeciej osobie liczby pojedynczej. Bez niego słowo byłoby akcentowane na 'e' i brzmiałoby niepoprawnie.
Czym 'entró' różni się od 'entraba'?
'Entró' to czas przeszły prosty (pretérito perfecto simple) i oznacza, że czynność była pojedynczym, zakończonym wydarzeniem („Ona weszła”). 'Entraba' to opisowy czas przeszły (imperfecto) i oznacza, że czynność była nawykowa lub trwała w przeszłości („Ona zwykle wchodziła” lub „Ona wchodziła”).