llena
“llena” znaczy “pełna” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
pełnaRównież: napełniona, zatłoczona
📝 W użyciu
La taza está llena de café caliente.
A1Szklanka jest pełna gorącej kawy.
Tienes la nevera llena de comida.
A2Masz lodówkę pełną jedzenia.
Ella es una persona llena de alegría y energía.
B1Ona jest osobą pełną radości i energii.
Powiązania słów
napełniaRównież: napełnij!, napełniać
📝 W użyciu
Ella siempre llena el tanque de gasolina los lunes.
A2Ona zawsze napełnia bak na stacji benzynowej w poniedziałki.
¡Llena la bañera rápido, el agua se está enfriando!
A2Napełnij wannę szybko, woda stygnie!
Usted llena el formulario en la recepción.
B1Pan/Pani wypełnia formularz w recepcji.
Powiązania słów
Indicative
Present
Imperfect
Preterite
Subjunctive
Present Subjunctive
Imperfect Subjunctive
Tłumacz na hiszpański
Słowa, które tłumaczą się na "llena" po hiszpańsku:
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: llena
Pytanie 1 z 2
W którym zdaniu 'llena' jest użyte jako rozkaz?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów
📚 Etymologia
Słowo pochodzi od łacińskiego terminu *plenus*, oznaczającego 'pełny'. Z czasem początkowe dźwięk 'p' został utracony, a 'l' połączyło się z samogłoską, ostatecznie przekształcając się w dźwięk 'll' w języku hiszpańskim.
Pierwsze odnotowanie: Around the 10th century in early Romance languages.
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Skąd mam wiedzieć, czy 'llena' to przymiotnik, czy czasownik?
Spójrz na słowo obok. Jeśli następuje po czasowniku 'estar' lub 'ser' (np. 'está llena'), jest to prawie na pewno przymiotnik opisujący stan czegoś. Jeśli jest to główny czasownik zdania (np. 'Ella llena...'), jest to forma czasownika 'llenar' (napełniać).
Dlaczego pisze się przez 'll'?
Dwuznak 'll' w języku hiszpańskim zazwyczaj reprezentuje pojedynczy dźwięk, który historycznie powstawał, gdy w oryginalnych łacińskich słowach występowało podwójne 'l' lub gdy 'l' łączyło się z innym dźwiękiem. Taka pisownia wyróżnia słowo i zapewnia unikalną wymowę dźwięku 'y' (lub 'j', w zależności od regionu).