importe
“importe” betekent “bedrag” in het Spaans. Het heeft 2 verschillende betekenissen, afhankelijk van de context:
bedrag, totaal
Ook: kosten, waarde
📝 In Actie
Por favor, indique el importe exacto que desea pagar.
A1Wilt u alstublieft het exacte bedrag aangeven dat u wilt betalen.
El importe de la factura asciende a cien euros.
A2Het totaalbedrag van de factuur komt neer op honderd euro.
Si el importe es demasiado alto, podemos ofrecerle un plan de pagos.
B1Als de kosten te hoog zijn, kunnen we u een betalingsregeling aanbieden.
het doet ertoe, ik geef erom
Ook: het is belangrijk
📝 In Actie
Espero que no importe si llego cinco minutos tarde.
B1Ik hoop dat het niet uitmaakt als ik vijf minuten te laat kom.
No creo que importe lo que diga la prensa.
B2Ik denk niet dat het ertoe doet wat de pers zegt.
¡Que no te importe lo que piensen los demás!
B2Laat het je niet uitmaken wat anderen denken!
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
Vertaal naar het Spaans
✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: importe
Vraag 1 van 2
Welke zin gebruikt 'importe' correct als zelfstandig naamwoord?
📚 Meer bronnen
👥 Woordfamilie▼
📚 Etymologie▼
Komt van het Latijnse werkwoord *importare*, wat 'invoeren' of 'binnenbrengen' betekent (daarom betekent het nog steeds 'goederen importeren'). Na verloop van tijd evolueerde dit naar 'gewicht dragen' of 'van betekenis zijn', wat leidde tot de moderne betekenissen van 'bedrag' en 'ertoe doen'.
Eerste vermelding: 13th century
Cognaten (Verwante woorden)
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
Veelgestelde Vragen
Is 'importe' ooit een bijvoeglijk naamwoord?
Nee. 'Importe' is strikt een mannelijk zelfstandig naamwoord (wat 'bedrag' betekent) of een vervoegde vorm van het werkwoord 'importar' (ertoe doen/importeren). De bijvoeglijke naamwoordsvorm is 'importante' (belangrijk).
Hoe weet ik of ik het over geld of het werkwoord heb?
Als het voorafgegaan wordt door 'el' of 'un', is het het zelfstandig naamwoord dat naar geld verwijst (bijv. 'el importe'). Als het deel uitmaakt van een werkwoordelijke uitdrukking, vooral na 'que' of gebruikt met indirecte objectvoornaamwoorden zoals 'me' of 'te', is het de werkwoordsvorm (bijv. 'Que no te importe').