Hoe zeg je "dragen" in het Spaans

Llevar betekent iets weg nemen van waar je bent, zoals een cadeau meenemen naar een feest. Traer betekent iets naar waar je bent brengen, zoals een gerecht naar je eigen huis brengen voor het avondeten. Denk eraan: 'llevar gaat weg, traer komt hierheen'.

'Lleven' is de vorm die wordt gebruikt wanneer je een wens, hoop of twijfel uitdrukt over wat 'zij' of 'u (formeel meervoud)' doen, meestal na woorden als 'quiero que' (ik wil dat) of 'espero que' (ik hoop dat).

Om een formele groep ('ustedes') te vertellen iets niet te dragen, gebruik je de negatieve gebiedende wijs: 'No lleven sombreros dentro.' (Draag geen hoeden binnen.)

In de 'yo'-vorm van de onvoltooid verleden tijd (pretérito) en in alle vormen van de tegenwoordige aanvoegende wijs (presente de subjuntivo), verandert de 'g' in 'gu' (bv. 'yo cargué', 'que yo cargue'). Dit is puur om de harde 'g'-klank consistent te houden, anders zou het klinken als een 'h' (zoals in het Nederlandse 'car-hè').

De vorm 'llevando' wordt gebruikt met 'estar' (zijn) om aan te geven dat een actie op dit moment plaatsvindt: 'Estamos llevando los libros' (Wij zijn de boeken aan het dragen).

De 'yo'-vorm in de tegenwoordige tijd is zeer onregelmatig: het is 'traigo', niet 'trao'. Dit is een veelvoorkomend patroon voor werkwoorden die eindigen op -aer, -eer, -uir.

Gebruik 'traer' wanneer de beweging NAAR de plek is waar jij of de luisteraar zich bevindt (zoals 'kom hierheen met het'). Gebruik 'llevar' wanneer de beweging WEG van jou af is (zoals 'neem het daarheen mee').

De '-me' is het voornaamwoord 'mijzelf'. Wanneer je een infinitief gebruikt (zoals 'poner'), wordt het voornaamwoord altijd direct aan het einde vastgemaakt, waardoor één woord ontstaat: 'ponerme'.

Deze vorm wordt gebruikt wanneer het werkwoord wordt beheerst door een ander vervoegd werkwoord (bijv. 'Quiero ponerme...') of wanneer het het onderwerp van een zin is.

'Ponernos' is het basiswerkwoord 'poner' plus het voornaamwoord 'nos' (ons/onSZelf). Deze vorm wordt gebruikt wanneer de actie terugwerkt op de groep die de actie uitvoert.

De 'te' die aan het einde vastzit, betekent dat de handeling wordt uitgevoerd voor of op 'tú' (jij, informeel). 'Ponerte' betekent letterlijk 'jezelf aantrekken'.

Wanneer een werkwoord in zijn basisvorm (infinitief, zoals 'poner') staat, wordt het kleine voornaamwoord ('te', 'se', 'me') meestal direct aan het einde geplakt, waardoor één woord ontstaat. Dit is anders dan in het Nederlands, waar we vaak 'je' ervoor zetten (je trekt aan).

Wanneer je personen vervoert (zij die de actie ondergaan), moet je 'a' voor hen plaatsen. Voorbeeld: 'Transportar a los niños'.

Gebruik het woord 'en' om aan te geven wat je gebruikt om iets te vervoeren. Voorbeeld: 'Transportar en tren'.

In deze betekenis heeft 'soportar' altijd een lijdend voorwerp nodig (het gewicht of de structuur die wordt vastgehouden). De zinsstructuur is: [Onderwerp] soporta [Lijdend Voorwerp].

Dit werkwoord heeft meestal een lijdend voorwerp (een ding of verantwoordelijkheid) direct na zich nodig. Je 'asumir' bijvoorbeeld iets (de schuld, de functie, de taak).

'Llevar' is het algemene woord voor het dragen van kleding. 'Lucir' impliceert dat je het draagt om gezien te worden of omdat het er bijzonder goed uitziet.

Net als het basiswerkwoord 'tener' (hebben), is de 'yo'-vorm in de tegenwoordige tijd onregelmatig: 'yo sostengo'. Deze 'g' komt ook terug in de tegenwoordige aanvoegende wijs (subjuntivo).

Het woord komt van 'carro' (kar/wagen), oorspronkelijk uit het Latijn 'carrus'. Het beschrijft de actie van het verplaatsen van dingen met een voertuig of op een zware manier. Dit is vergelijkbaar met het Nederlandse 'karren' of 'slepen'.

'Llevar' is het alledaagse woord voor dragen. 'Portar' is formeel en verwijst meestal naar voorwerpen die autoriteit of wettelijke status aangeven (zoals een badge of een wapen).

Dit is een formeel bevel ('usted'-vorm). Het werkwoordgedeelte ('ponga') wordt direct gevolgd door het voornaamwoord ('se'), daarom staat er een accent op de 'ó'.

Het gebruik van 'se' geeft aan dat de handeling (aantrekken) wordt uitgevoerd door de persoon tegen wie gesproken wordt, en hem direct aangaat (de jas voor zichzelf aantrekken).

'Traiga' is de speciale werkwoordsvorm (tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs/subjuntivo) die wordt gebruikt na uitdrukkingen van wens, twijfel of noodzaak (bv. Es necesario que, Dudo que, Quiero que).

Deze vorm is ook de formele manier om een bevel te geven aan één persoon (usted): 'Traiga el libro' (Breng het boek mee).

In het Spaans gebruiken we een 'y' in plaats van een 'i' voor de -ing vorm als het deel van het werkwoord dat verandert op een klinker eindigt. Daarom is het 'trayendo' en niet 'traiendo'.

Gebruik dit woord met het werkwoord 'estar' (zijn) om te beschrijven wat iemand op dit precieze moment aan het doen is.

Bij het beschrijven van de kleur of het materiaal van kleding die iemand draagt, wordt 'vestir' vaak gevolgd door het voorzetsel 'de' (bijv. 'vestir de negro').

Gebruik 'usan' voor feiten (Zij gebruiken schoenen). Gebruik 'usen' voor bevelen (Jullie, gebruik schoenen!) of wensen (Ik hoop dat zij schoenen gebruiken).