Hoe zeg je "intens" in het Spaans

Net als de meeste Spaanse bijvoeglijke naamwoorden moet 'intenso' veranderen om aan te sluiten bij het zelfstandig naamwoord dat het beschrijft. Als je het over 'la lluvia' (vrouwelijk) hebt, moet je 'la lluvia intensa' zeggen. Dit is vergelijkbaar met het Nederlands, waar je ook 'een intensieve training' zegt, maar 'de intensieve training'.

Aangezien 'intenso' meestal een kernkarakteristiek beschrijft (zoals een persoonlijkheidstrek of inherente kracht), wordt het bijna altijd met het werkwoord 'ser' gebruikt (bv. 'Ella es intensa'). Dit is vergelijkbaar met het Nederlands, waar we zeggen 'Zij is intens' (een eigenschap), en niet 'Zij is intens' (een tijdelijke toestand, hoewel dit in het Spaans met 'estar' zou gebeuren als het tijdelijk was).

Omdat dit woord eindigt op '-a', beschrijft het alleen vrouwelijke woorden. Gebruik het voor 'la situación' (de situatie) of 'la medida' (de maatregel).

Deze uitgang is vergelijkbaar met het Nederlandse '-lijk' of '-ig'. Het verandert een beschrijvend woord (intenso) in een woord dat aangeeft hoe een actie wordt uitgevoerd.

Je plaatst dit woord meestal direct na de actie die het beschrijft, zoals 'Llovió intensamente' (Het regende intens).

Dit bijvoeglijk naamwoord eindigt altijd op '-e', wat betekent dat het zowel mannelijke zelfstandige naamwoorden (deseo ardiente) als vrouwelijke zelfstandige naamwoorden (pasión ardiente) beschrijft zonder te veranderen. Dit is anders dan veel Nederlandse bijvoeglijke naamwoorden die vaak een uitgang krijgen (bv. 'een hete dag' vs. 'de hete dag').

Wanneer gebruikt voor zaken als weer of fysieke sensaties, betekent 'violento' 'erg sterk' of 'extreem', waarbij de kracht of plotselingheid van de gebeurtenis wordt benadrukt.

Aangezien 'profundo' een inherente kwaliteit beschrijft (hoe serieus of betekenisvol iets is), wordt bijna altijd het werkwoord 'ser' gebruikt: 'La tristeza es profunda' (Het verdriet is diepzinnig). Dit komt overeen met het Nederlandse gebruik van 'zijn' voor permanente eigenschappen.

Je kunt 'poderoso' gebruiken om dingen te beschrijven die een sterke impact hebben op je zintuigen of gevoelens, niet alleen fysieke kracht (bijv. een 'machtig argument' of een 'sterke smaak'). Dit komt overeen met het Nederlandse gebruik van 'krachtig' of 'sterk' in deze contexten.

Dit woord verandert zijn uitgang niet voor mannelijke of vrouwelijke zelfstandige naamwoorden. Je kunt 'un hombre atroz' of 'una mujer atroz' zeggen en het woord blijft precies hetzelfde.

Als je meer dan één ding wilt beschrijven, verandert de 'z' aan het einde van het woord in een 'c' voordat je de meervoudsuitgang toevoegt. Eén 'crimen atroz' wordt twee 'crímenes atroces'.

Als je een persoon 'denso' noemt, zeg je dat hij moeilijk is om mee om te gaan, intens is of te veel praat over serieuze dingen.

Net als de meeste Spaanse bijvoeglijke naamwoorden, moet 'subido' overeenkomen met het zelfstandig naamwoord dat het beschrijft in geslacht (subida) en getal (subidos/subidas). Dit is vergelijkbaar met hoe Nederlandse bijvoeglijke naamwoorden soms verbuigen, maar in het Spaans is het strikter gekoppeld aan de uitgang.

Wanneer 'ardiendo' als bijvoeglijk naamwoord wordt gebruikt, benadrukt het vaak extreme hitte of extreme emotie, en fungeert het als een versterker voor het zelfstandig naamwoord waarnaar het verwijst.

Omdat dit woord eindigt op 'a', moet je het gebruiken bij vrouwelijke zelfstandige naamwoorden (woorden zoals 'la casa', 'la idea' of 'la mujer'). In het Nederlands hebben we dit onderscheid niet, maar onthoud dat 'tremenda' bij vrouwelijke Spaanse woorden hoort.

In het Spaans hebben woorden die eindigen op '-mente' altijd dezelfde vorm. Je hoeft ze niet aan te passen aan mannelijke of vrouwelijke zelfstandige naamwoorden, omdat ze de actie (het werkwoord) beschrijven, niet de persoon.

De uitgang '-mente' is het Spaanse equivalent van het Nederlandse '-lijk'. Je kunt veel bijvoeglijke naamwoorden omzetten in bijwoorden door de vrouwelijke vorm (dura) te nemen en er '-mente' aan toe te voegen.

Dit woord wordt gevormd door het bijvoeglijk naamwoord 'fija' (vast) te nemen en er '-mente' aan toe te voegen. Dit achtervoegsel is het Spaanse equivalent van '-lijk' in het Nederlands, en verandert een beschrijving in een woord dat aangeeft hoe een actie wordt uitgevoerd.

In een zin plaats je dit woord meestal direct na het werkwoord dat het beschrijft, zoals 'mirar' (kijken).

Net als de meeste Spaanse bijvoeglijke naamwoorden, moet 'vivido' overeenkomen met het geslacht en getal van de persoon of het ding waarnaar het verwijst: 'un hombre vivido' (ervaren man) maar 'unas personas vividas' (ervaren mensen). Dit is vergelijkbaar met hoe we in het Nederlands mannelijke/vrouwelijke vormen of meervouden aanpassen, hoewel de Spaanse regels strikter zijn voor bijvoeglijke naamwoorden.