Woordenschat Engels: Vormen, maten en materialen – 65 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

the barn is big.

de schuur is groot.

It is small and gold.

Het is klein en goud.

It was large, bright, and heavy.

Hij was groot, helder en zwaar.

He sees the gold medal.

Hij ziet de gouden medaille.

It is small and round.

Het is klein en rond.

Suddenly, the phone vibrates. A bright red box appears on the glass screen.

Plotseling trilt de telefoon. Een felrode doos verschijnt op het glazen scherm.

He wears heavy metal clothes.

Hij draagt zware metalen kleren.

The pages were yellow and dry.

De pagina's waren geel en droog.

Marcus has a silver coin.

Marcus heeft een zilveren munt.

The workers have a big stone.

De arbeiders hebben een grote steen.

A cargo ship moved silently across the horizon, enormous and oblivious.

Een vrachtschip bewoog geruisloos over de horizon, enorm en onbewust.

He opened a thinner, darker book.

Hij opende een dunner, donkerder boek.

The bean poles were leaning at strange angles, like tired soldiers.

De bonenstaken leunden in vreemde hoeken, als vermoeide soldaten.

Arthur walked slowly down the narrow street.

Arthur liep langzaam door de smalle straat.

The wooden chair started each night against the wall.

De houten stoel stond elke avond tegen de muur.

This is not because of the distance alone, but because of everything that comes with it: the tidal currents that shift every six hours, the water that sits at a relentless fourteen degrees Celsius, and the shipping lanes where cargo vessels the size of apartment blocks move without concern for lone human bodies.

Dit is niet alleen vanwege de afstand, maar vanwege alles wat ermee gepaard gaat: de getijdenstromingen die elke zes uur verschuiven, het water dat op een meedogenloze veertien graden Celsius staat, en de scheepvaartroutes waar vrachtschepen zo groot als flatgebouwen varen zonder zich te bekommeren om eenzame menselijke lichamen.

Finn walks to the workbench. He sees something on it. An old phone. The screen is cracked. He picks it up. It is unlocked. It still has charge.

Finn loopt naar de werkbank. Hij ziet er iets op liggen. Een oude telefoon. Het scherm is gebarsten. Hij pakt hem op. Hij is ontgrendeld. Hij is nog opgeladen.

It was old wood and not flat.

Het was oud hout en niet vlak.

The old iron gate of Mrs. Aldea's garden was always closed.

Het oude ijzeren hek van de tuin van mevrouw Aldea was altijd gesloten.

And yet, somehow, he had spent the last two years writing his Ninth Symphony — a massive, complex piece of music that included a full orchestra and a choir of singers.

En toch had hij, op de een of andere manier, de laatste twee jaar zijn Negende Symfonie schrijven — een enorm, complex muziekstuk dat een volledig orkest en een koor van zangers bevatte.

Seventeen feet of welded steel, draped in three thousand hand-sewn feathers— gold, burnt orange, and a deep, almost painful shade of violet— it sat in the yard behind Delroy Ambrose's garage in Brixton like a ship built too far from the sea.

Zeventien voet gelast staal, omhuld met drieduizend handgenaaide veren— goud, oranje, en een diepe, bijna pijnlijke tint violet— het stond in de tuin achter de garage van Delroy Ambrose in Brixton als een schip dat te ver van de zee is gebouwd.

a grey circle??

een grijze cirkel??

Inside is a tiny photo of a woman.

Binnenin is een piepkleine foto van een vrouw.

wales. i think.

Wales. denk ik.

Specifically, he needed a local name for a broad, heather-covered summit that rose above a narrow glen approximately fourteen miles southeast of Inverness.

Meer specifiek had hij een lokale naam nodig voor een brede, met heide bedekte top die uitrees boven een smalle kloof ongeveer veertien mijl ten zuidoosten van Inverness.

Dawson wrote it down as best he could, his pen scratching against the thick paper.

Dawson schreef het zo goed mogelijk op, terwijl zijn pen over het dikke papier kraste.

His umbrella was not plain.

Zijn paraplu was niet effen.

Her fingers touched something smooth and stiff.

Haar vingers voelden iets glad en stijf aan.

The farmer looked at the summit, then at the stranger with his leather notebook and brass instruments, and said something that sounded, to Dawson's untrained ear, like Beinn a' Chaorainn.

De boer keek naar de top, toen naar de vreemdeling met zijn leren notitieboek en koperen instrumenten, en zei iets dat klonk, voor Dawsons ongetrainde oor, zoals Beinn a' Chaorainn.

The old woman touched the silk.

De oude vrouw raakte de zijde aan.

The farmer looked at the summit, then at the stranger with his leather notebook and brass instruments, and said something that sounded, to Dawson's untrained ear, like Beinn a' Chaorainn.

De boer keek naar de top, toen naar de vreemdeling met zijn leren notitieboek en koperen instrumenten, en zei iets dat klonk, voor Dawsons ongetrainde oor, zoals Beinn a' Chaorainn.

She knew every bump and every tree on the hill.

Ze kende elke hobbel en elke boom op de heuvel.

It is small and shiny.

Hij is klein en glimmend.

Priya came to Margaret's office to collect the CV. They talked for almost twenty minutes. When Priya left, she was holding a small sticky note Margaret had written for her.

Priya kwam naar Margarets kantoor om het CV op te halen. Ze praatten bijna twintig minuten. Toen Priya wegging, hield ze een klein notitieblaadje vast dat Margaret voor haar had geschreven.

Donna pulled the foil blanket tighter and looked out at the water.

Donna trok de isolatiedeken strakker aan en keek uit over het water.

The mural had depicted the neighbourhood as it once was: the fish market on the corner, the ceramic tiles on the front of the old cinema, the women sitting outside the laundry on summer afternoons.

Het mural had de buurt afgebeeld zoals die ooit was: de vismarkt op de hoek, de keramische tegels op de gevel van de oude bioscoop, de vrouwen die op zomerse middagen buiten de wasserette zaten.

Inside was a single carbon-fibre baton, 26 centimetres long, with a cork handle wrapped in faded blue electrical tape.

Binnenin lag één enkele koolstofvezel dirigeerstok, 26 centimeter lang, met een kurken handvat omwikkeld met vervaagd blauw isolatietape.

In the end, she wrote a single line in the accession record: Baton, carbon fibre.

Uiteindelijk schreef ze één enkele regel in het toegangsregister: Baton, koolstofvezel.

The route ran over uneven cobblestones, and a pancake did not like to be flipped at speed.

De route liep over ongelijke kinderkopjes, en een pannenkoek liet zich niet graag snel omdraaien.

Black Mere was exactly as the name promised: dark, opaque, perfectly flat.

Het Zwarte Mere was precies zoals de naam beloofde: donker, ondoorzichtig, volkomen vlak.

And then the line went taut.

En toen werd de lijn strak.

Film footage—grainy, incomplete, but genuine— showed Hartley clearly behind the ball when it was played.

Filmbeelden – korrelig, onvolledig, maar echt – toonden Hartley duidelijk achter de bal toen deze werd gespeeld.

The mud is dark and soft.

De modder is donker en zacht.

Donna pulled the foil blanket tighter and looked out at the water.

Donna trok de isolatiedeken strakker aan en keek uit over het water.

Marguerites are delicate flowers, and there was nothing delicate about what they were doing out here.

Madeliefjes zijn tere bloemen, en er was niets delicaats aan wat ze hier aan het doen waren.

and then she asked why it bothered me so much that the boundaries between different parts of my life were overlapping.

en toen vroeg ze waarom het me zo stoorde dat de grenzen tussen verschillende delen van mijn leven overlappend waren.

Her fingers touched something smooth and stiff.

Haar vingers voelden iets glad en stijf aan.

It was said to be the length of a man lying flat, with eyes the colour of tarnished silver.

Er werd gezegd dat het de lengte van een platliggende man had, met ogen ter kleur van aangetast zilver.

He carried a long, thin pole made of wood.

Hij droeg een lange, dunne paal van hout.

People wait in a long line.

Mensen wachten in een lange rij.

The chairs were hard.

De stoelen waren hard.

It was a simple gold ring.

Het was een eenvoudige gouden ring.

ok. a paper ticket.

oké. een papieren kaartje.

It is very deep.

Het is erg diep.

they are... flat.

ze zijn... plat.

And then the line went taut.

En toen werd de lijn strak.

with the little heart-shaped lamps.

met de kleine hartvormige lampjes.

Someone drew a thick, dark line through it.

Iemand had getrokken een dikke, donkere lijn doorheen.

The White Cliffs of Dover can be visible from surprisingly far out, and their pale, solid presence on the horizon has a strange psychological effect — they make the remaining distance feel both shorter and longer than it really is.

De White Cliffs van Dover waren van verrassend ver weg zichtbaar, en hun bleke, massieve aanwezigheid aan de horizon heeft een vreemd psychologisch effect — ze laten de resterende afstand zowel korter als langer aanvoelen dan die in werkelijkheid is.

with the little heart-shaped lamps.

met de kleine hartvormige lampjes.

The light showed a long, straight path.

Het licht toonde een lang, recht pad.

But she also noticed, for the first time, the small sign he had mounted on the yard gate— hand-painted and weathered: COME AND SEE.

Maar ze merkte ook, voor het eerst, het kleine bordje dat hij op de tuinpoort had gemonteerd— met de hand beschilderd en verweerd: KOM KIJKEN.

They used a sharp stone or a metal tool to scratch their names into the wall.

Ze gebruikten een scherpe steen of een metalen werktuig om hun namen in de muur te krassen.

The king and queen costumes hung on dress forms inside the garage, glittering under a single strip light.

De kostuums van de koning en koningin hingen aan paspoppen in de garage, glinsterend onder één tl-buis.

Even from across the table, Elena could see her grandmother's handwriting — small, careful, and slightly tilted to the right.

Zelfs van over de tafel kon Elena het handschrift van haar grootmoeder zien — klein, zorgvuldig en lichtjes naar rechts hellend.