Woordenschat Engels: Vervoer – 47 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

I saw your car.

Ik zag je auto.

The old Roman road is very long.

De oude Romeinse weg is erg lang.

the train is late.

de trein is vertraagd.

The station is quiet.

Het station is rustig.

The boat was called Audrey.

De boot heette Audrey.

He sees a big red bus.

Hij ziet een grote rode bus.

A cargo ship moved silently across the horizon, enormous and oblivious.

Een vrachtschip bewoog geruisloos over de horizon, enorm en onbewust.

Agreed. And Diana... thank you for driving.

Eens. En Diana... bedankt voor het rijden.

Leo smiles at the driver.

Leo glimlacht naar de chauffeur.

It was the year 1783, and the British Crown controlled every port along the Nova Scotia coastline.

Het was het jaar 1783 en de Britse Kroon controleerde elke haven langs de kustlijn van Nova Scotia.

Her coach, Patrick, was on the Marguerite along with a small crew.

Haar coach, Patrick, was aan boord van de Marguerite samen met een kleine bemanning.

he is on the platform.

hij staat op het perron.

It is a gift that the passengers give each other: the gift of rest.

Het is een geschenk dat de passagiers elkaar geven: het geschenk van rust.

There were two roads through the forest.

Er waren twee wegen door het bos.

This is not because of the distance alone, but because of everything that comes with it: the tidal currents that shift every six hours, the water that sits at a relentless fourteen degrees Celsius, and the shipping lanes where cargo vessels the size of apartment blocks move without concern for lone human bodies.

Dit is niet alleen vanwege de afstand, maar vanwege alles wat ermee gepaard gaat: de getijdenstromingen die elke zes uur verschuiven, het water dat op een meedogenloze veertien graden Celsius staat, en de scheepvaartroutes waar vrachtschepen zo groot als flatgebouwen varen zonder zich te bekommeren om eenzame menselijke lichamen.

This is not because of the distance alone, but because of everything that comes with it: the tidal currents that shift every six hours, the water that sits at a relentless fourteen degrees Celsius, and the shipping lanes where cargo vessels the size of apartment blocks move without concern for lone human bodies.

Dit is niet alleen vanwege de afstand, maar vanwege alles wat ermee gepaard gaat: de getijdenstromingen die elke zes uur verschuiven, het water dat op een meedogenloze veertien graden Celsius staat, en de scheepvaartroutes waar vrachtschepen zo groot als flatgebouwen varen zonder zich te bekommeren om eenzame menselijke lichamen.

On the morning of October 28th, Agnes saw a boy on a bicycle.

Op de ochtend van 28 oktober, Agnes zag een jongen op een fiets.

London. 9:00 PM. It is raining. Elena is in a taxi. She sees a glass phone on the seat.

Londen. 21:00 uur. Het regent. Elena zit in een taxi. Ze ziet een glazen telefoon op de stoel.

A cargo ship moved silently across the horizon, enormous and oblivious.

Een vrachtschip bewoog geruisloos over de horizon, enorm en onbewust.

The harbor market smelled of salt and ice.

De havenmarkt rook naar zout en ijs.

On the boat, wrapped in a foil blanket and drinking tea she could barely taste, Donna sat with her back against the cabin wall and watched the White Cliffs grow slowly smaller as the Marguerite turned south.

Op de boot, gewikkeld in een reddingsdeken en thee drinkend die ze nauwelijks proefde, zat Donna met haar rug tegen de kajuitwand en zag ze de White Cliffs langzaam kleiner worden terwijl de Marguerite naar het zuiden draaide.

The merchant — a quiet, older man with careful eyes — met him at the dock, pretending to inspect the fish.

De handelaar — een rustige, oudere man met oplettende ogen — ontmoette hem bij de kade, zogenaamd om de vis te inspecteren.

This is not because of the distance alone, but because of everything that comes with it: the tidal currents that shift every six hours, the water that sits at a relentless fourteen degrees Celsius, and the shipping lanes where cargo vessels the size of apartment blocks move without concern for lone human bodies.

Dit is niet alleen vanwege de afstand, maar vanwege alles wat ermee gepaard gaat: de getijdenstromingen die elke zes uur verschuiven, het water dat op een meedogenloze veertien graden Celsius staat, en de scheepvaartroutes waar vrachtschepen zo groot als flatgebouwen varen zonder zich te bekommeren om eenzame menselijke lichamen.

A station announcement: the 9:00 train to the city is now ready. Final boarding.

Een omroepbericht op het station: de trein van 9:00 uur naar de stad staat nu klaar. Laatste oproep om in te stappen.

the tray is empty.

het bakje is leeg.

She finds a seat in the fourth carriage.

Ze vindt een stoel in het vierde rijtuig.

Before the morning commuters arrived.

Voordat de ochtendforenzen arriveerden.

But Thomas Mader never took it off, not even in summer, not even when the other fishermen laughed at him on the docks of Lunenburg.

Maar Thomas Mader trok hem nooit uit, zelfs niet in de zomer, zelfs niet wanneer de andere vissers hem uitlachten op de dokken van Lunenburg.

It is someone's uncle learning to weld so the chassis doesn't shake apart.

Het is iemands oom die leert lassen zodat het chassis niet uit elkaar trilt.

On Midsummer Night, when the sky stays light until midnight, a white hare appears at the crossroads.

Op Midzomernacht, wanneer de lucht licht blijft tot middernacht, verschijnt er een witte haas op het kruispunt.

She decided to drive to her mother's house to get some clothes for the hospital.

Ze besloot te rijden naar haar moeders huis om wat kleren te halen voor het ziekenhuis.

Central Station. Tuesday morning. Mia's train to the city leaves in twelve minutes.

Centraal Station. Dinsdagochtend. Mia's trein naar de stad vertrekt over twaalf minuten.

Diana picked up Priya just after 1 PM. They drove to their mother's house in near silence. When their mother opened the door, her eyes were red but she was calm. She let them in without a word.

Diana haalde Priya net na 13.00 uur op. Ze reden in bijna stilte naar het huis van hun moeder. Toen hun moeder de deur opendeed, waren haar ogen rood, maar ze was kalm. Ze liet hen zonder een woord binnen.

Liam gets on the train.

Liam stapt in de trein.

One man waits at the bus stop.

Eén man wacht bij de bushalte.

Mia ran to the ticket machine. She looked at the tray at the bottom. Empty.

Mia rende naar de kaartjesautomaat. Ze keek in het bakje onderaan. Leeg.

Finn got on it.

Finn stapte in.

He takes a train to Oakfield.

Hij neemt de trein naar Oakfield.

They got on the train together. Sam sat by the window. His face was still red. Mia was still smiling.

Ze stapten samen in de trein. Sam zat bij het raam. Zijn gezicht was nog steeds rood. Mia glimlachte nog steeds.

'I missed the bus.'

'Ik heb de bus gemist.'

Ok. I'll pick you up at 1.

Oké. Ik haal je om 1 uur op.

The patrol boat pulled alongside him.

De patrouilleboot trok naast hem op.

She had finished last by six lengths that day and cried in the car park where nobody could see her.

Ze was die dag met zes lengtes achter gefinisht en huilde op de parkeerplaats waar niemand haar kon zien.

It says "Request Stop."

Er staat "Request Stop."

On a grey Tuesday morning in October, Thomas loaded his boat with cod and began the journey up the coast.

Op een grijze dinsdagochtend in oktober, Thomas laadde zijn boot vol kabeljauw en begon de reis langs de kust.

On the second morning, Martin reached a lock.

Op de tweede ochtend, bereikte Martin een sluis.

Six months later, he died in a car accident.

Zes maanden later stierf hij in een auto-ongeluk.