Woordenschat Chinees: Emoties en gevoelens – 165 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

看，我的心也是空的。

Kijk, mijn hart is ook leeg.

中秋快乐！！

Fijne Mid-Herfstfestival!!

妈妈很高兴。

Mama is erg blij.

阿龙很开心。

A-Long was erg blij.

妈,你太紧张了!

Mam, je bent te nerveus!

我也能体会做母亲的心情。

kan ik me ook inleven in het gevoel van een moeder.

小美心里很轻松。

In het hart van Xiao Mei voelde zich erg opgelucht.

爸爸很难过。

Papa is erg verdrietig.

气氛变得很紧张。

De sfeer werd erg gespannen.

骄傲他考上大学。

Trots dat hij naar de universiteit ging.

小雨听完，心里觉得很温暖。

Nadat Xiaoyu had geluisterd, voelde haar hart zich erg warm.

小美很感动。

Xiao Mei was erg ontroerd.

小林很惊讶。

Xiao Lin was erg verbaasd.

对于今天直播中的不当言论,我深感抱歉...

Wat betreft de ongepaste opmerkingen in de livestream van vandaag, bied ik diep mijn excuses aan...

小玉看着碗，想起阿明的笑容。

Xiao Yu keek naar de kom, en dacht aan A Mings glimlach.

……我今天一整天都很难受。

...Ik heb me vandaag de hele dag al verschrikkelijk gevoeld.

李明笑了眼睛里还有泪水。

Li Ming glimlachte er waren nog steeds tranen in zijn ogen.

小林很着急。

Xiaolin maakte zich grote zorgen.

突然，她停下来，脸色变得很难看。

Plotseling stopte ze, haar uitdrukking werd heel somber.

小雨说，眼睛有点湿润。

zei Xiaoyu, haar ogen een beetje vochtig.

别这样啦，是我自己拍照拍太投入，没注意到你走远了。

Doe niet zo, het is mijn eigen schuld dat ik te veel bezig was met foto's maken, ik merkte niet dat je ver weggelopen was.

是我平时太粗心了,该早点问你的感受

Het is dat ik meestal te onzorgvuldig ben, ik had eerder moeten vragen hoe je je voelde.

行了，都收拾好情绪，一小时后进决赛准备室。

Oké, iedereen, breng je emoties onder controle, ga over een uur de laatste voorbereidingsruimte in.

她抓着腿，看起来很痛苦。

Ze greep haar been, en zag er erg pijnlijk uit.

小龙看着手里的枪，觉得很幸福。

Xiao Long kijkt naar de speer in zijn hand, voelt zich erg gelukkig.

林晓一直没有告诉任何人，其实她在毕业前写了一封信，想告诉陈默自己的感情。

Lin Xiao vertelde nooit aan iemand, dat ze eigenlijk een brief had geschreven voor het afstuderen, om Chen Mo over haar gevoelens te vertellen.

今天太可怕了……

Vandaag was te eng...

林雪心里很矛盾。

Lin Xue voelde zich erg tegenstrijdig.

观众看得非常兴奋，鼓声传遍了整条街。

Het publiek keek vol spanning toe, de geluiden van drums verspreidden zich over de hele straat.

星辰好可怜…

Xingchen is zo zielig...

可是现在，他终于说出自己的恐惧：他怕不能回来，也怕家人受苦。

Maar nu sprak hij eindelijk zijn angst uit: Hij was bang dat hij niet zou kunnen terugkeren en was ook bang dat zijn familie zou lijden.

那条从没回复的消息，虽然让她感到遗憾，但也让她学会了如何做一个真正负责任的邻居。

Dat bericht waarop nooit werd geantwoord, hoewel het haar spijt gaf, maar leerde haar ook hoe ze een echt verantwoordelijke buurvrouw kon zijn.

亦阳，今晚该干嘛干嘛，别有心理负担，我们信你。

Yiyang, doe vanavond gewoon wat je moet doen, heb geen psychologische last, we geloven in je.

提到你的时候表情不太对。

Toen hij het over je had was zijn uitdrukking niet helemaal juist.

遥姐，发什么呆呢？

Yao Jie, Waar denk je aan?

我心态崩了。

Ik krijg een inzinking.

诺布看着远方，脸色变得严肃。

Norbu keek in de verte, zijn uitdrukking werd serieus.

她明白了，这个小小的惊喜，是给这座城市里每一个普通人的。

Ze begreep dat deze kleine verrassing, voor elke gewone persoon in deze stad is.

厨房里，两坛米酒并排放着，气氛变得有些尴尬。

In de keuken stonden de twee potten rijstwijn naast elkaar, en de sfeer werd een beetje ongemakkelijk.

他心里很平静。

In zijn hart / gedachten is erg kalm.

可是林雪心里那种不安已经变成了一种平静——她终于明白，有些门，不是用来打开的，而是用来尊重的。

Maar de onrust in Lin Xues hart was al veranderd in een soort kalmte—— ze begreep eindelijk dat sommige deuren niet bedoeld zijn om geopend te worden, maar om gerespecteerd te worden.

陈默看着那张发黄的信纸，又看看林晓，眼神里全是惊讶。

Chen Mo keek naar het vergeelde briefpapier, en daarna weer naar Lin Xiao, zijn ogen vol verbazing.

哈哈哈这个理由好搞笑

Hahaha deze reden is zo grappig

那听起来还是像我在比谁更惨

Dat klinkt nog steeds als dat ik vergelijk wie het erger heeft

纸上不是花，而是一个大大的“喜”字。

Op het papier stond geen bloem, maar een groot '喜'-teken.

他指着男人夹克上的银色小鸟别针，流着泪说：“这是我弟弟。

Hij wees naar de jas van de man zilveren vogelspeld, zei met tranen stromend: „Dit is mijn jongere broer.

陈墨看着屏幕上这几行字,笑了一下,又觉得心里有点说不出的堵。信任被撕开一道口子,缝上了,但那道疤,大概谁都不会忘。

Chen Mo keek naar de paar regels tekst op het scherm, lachte even, maar voelde ook een onbeschrijfelijke beklemming in zijn hart. Het vertrouwen was een scheur opgelopen, die was geheeld, maar die litteken zou waarschijnlijk niemand ooit vergeten.

王秀兰听完，心里说不出是什么滋味。

Nadat Wang Xiulan had uitgeluisterd, kon ze het gevoel in haar hart niet beschrijven.

我婆婆临终前告诉我的,让我谁也别说,她说这是祖上的耻辱。

Mijn schoonmoeder vertelde het me voordat ze stierf, zei dat ik het niemand moest vertellen, ze zei dat dit de schande van de familie was.

岸上一片欢呼，可是最激动的，不是赢了比赛的年轻人们，而是站在人群中的爷爷。

Er klonk gejuich aan de oever, maar de meest opgewonden, Niet de jongeren die de wedstrijd hadden gewonnen, maar opa, die tussen de menigte stond.

她就是一个人，很孤单。

Ze is maar één persoon, erg eenzaam.

我们只知道，许多敦煌古书都留下了普通人的名字、愿望和思念。

We weten alleen dat, Veel oude boeken uit Dunhuang hebben nagelaten de namen, wensen en verlangens van gewone mensen.

你也太吓人了吧😭

je bent te eng 😭

小玉只学了最后一次的唱词，她觉得很美，但不明白为什么这么伤感。

Xiao Yu leerde alleen de laatste versie van de songtekst, ze vond ze mooi, maar begreep niet waarom ze zo sentimenteel waren.

你爷爷奶奶要是知道,现在还有人替他们把话说完,应该会很欣慰吧。

Als je grootouders het wisten, er zijn vandaag de dag nog steeds mensen voor hen als ze afronden wat ze te zeggen hadden, ze moeten zeer verheugd zijn.

有你在,我踏实多了。

Nu jij er bent, voel ik me veel meer op mijn gemak.

她的声音很深情。

Haar stem was erg teder/hartstochtelijk.

大家安静下来，眼睛里的神情完全变了——从一开始的紧张，变成了一种说不出的骄傲。

Iedereen werd stil, en de blik in hun ogen veranderde volledig— van de aanvankelijke nervositeit naar een onbeschrijfelijke trots.

照片里，她的花围少了一朵花，却多了两个老朋友的笑脸。

Op de foto, ontbrak er één bloem aan haar bloemenhoofdtooi, maar het had de glimlachende gezichten van twee oude vrienden.

小雨听完这句话，心里的害怕慢慢变成了敬佩。

Nadat Xiaoyu dit had gehoord, veranderde de angst in haar hart geleidelijk in bewondering.

银奶奶等了很多年，最后把心事都埋进了那首没唱完的歌里，每次唱到“你几时归”，就像又问了他一次，却始终得不到答案。

Oma Yin wachtte vele jaren, en begroef uiteindelijk al haar zorgen in dat onvoltooide lied, elke keer als ze zong 'Wanneer kom je terug?', was het alsof ze hem nog eens vroeg, maar ze kreeg nooit antwoord.

林芳感到很内疚。

Lin Fang voelde zich erg schuldig.

那天晚上……我妈突然做急诊手术，脑出血。我姐给我打电话的时候，我已经在去医院找张凯的路上了。我当场就懵了，脑子一片空白，就直接冲去了火车站，手机没电了，充电宝也没带在身上。我一路上都在想张凯，但是到了老家医院，手术室外面全是我姐和我爸，谁都联系不上我。等我第二天赶回学校，听说张凯做完手术了，我心里其实……特别愧疚。我不知道该怎么解释，因为解释听起来就像找借口。所以我什么都没说，就一直躲着这件事，躲了十年。

Die avond... moest mijn moeder met spoed geopereerd worden, een hersenbloeding. Toen mijn zus me belde, was ik al onderweg om Kai Zhang te zoeken. Ik was meteen compleet van slag, mijn hoofd was leeg, en ik rende direct naar het treinstation. Mijn telefoon viel uit, en ik had mijn powerbank niet bij me. De hele weg dacht ik aan Kai Zhang, maar toen ik bij het ziekenhuis in mijn geboorteplaats aankwam, stonden mijn zus en mijn vader buiten de operatiekamer. Niemand kon me bereiken. Toen ik de volgende dag terugkwam op school, hoorde ik dat Kai Zhang de operatie had ondergaan, en ik voelde me eigenlijk... vreselijk schuldig. Ik wist niet hoe ik het moest uitleggen, want elke uitleg klonk als een excuus. Dus zei ik niets, en heb ik dit tien jaar lang ontweken.

你可以写心里话. 你的名字是秘密.

Je kunt je hart luchten. Je naam is een geheim.

早说你会拍这种照片，我这三个小时白提心吊胆了！

Als je eerder had gezegd dat je dit soort foto zou maken, had ik deze drie uur niet in zinloze spanning doorgebracht!

你笑什么？你心虚是不是？

Waar lach je om? Je hebt een schuldig geweten, nietwaar?

林雨的声音里带着哭腔。

Lin Yu's stem klonk huilerig.

圆圆喜欢吃什么？

Wat eet Yuanyuan graag?

爸爸希望我们守住这个店，你忘了吗？

Papa hoopte dat we deze winkel zouden voortzetten, ben je dat vergeten?

“你……你不生我的气吗？”

'Jij... ben je niet boos op me?'

奶奶笑了，小林也笑了。

Oma glimlachte, en Xiaolin glimlachte ook.

她感到有点伤心，但也理解了。

Ze voelde zich een beetje verdrietig, maar begreep het ook.

我有点担心。

Ik maak me een beetje zorgen.

我怕老师觉得她不关心我。”

Ik ben bang dat de leraar zal denken dat ze niet om me geeft.”

而且我有点害怕。

En ik ben een beetje bang.

怕自己做错。

Bang om zelf een fout te maken.

这次是开心的哭。

Dit keer huilt het van geluk.

从那天以后，小雨每天都期待看到花。

Vanaf die dag keek Xiaoyu ernaar uit om elke dag de bloemen te zien.

阿姨别急……

Tante, maak u geen zorgen...

谢谢你不生气。

Bedankt dat u niet boos bent.

我要疯了

Ik word gek

我在。别激动。

Ik ben er. Rustig maar.

王奶奶很放心，也很骄傲。

Oma Wang is erg opgelucht, en ook erg trots.

老王松了一口气。

Oude Wang slaakte een zucht van verlichting.

奶奶对小美温柔地微笑。

Grootmoeder naar Xiao Mei zacht / teder glimlacht .

对不起，但我不后悔。

Het spijt me, maar ik heb er geen spijt van.

大家先冷静。

Iedereen eerst rustig blijven.

好!我不怕!

Goed! Ik ben niet bang!

阿姨看着秤，不好意思地笑了。

De tante keek naar de weegschaal, en lachte verlegen.

她站在摊子前，犹豫了很久，最后还是走了过去。

Ze stond lang aarzelend voor het kraampje, en liep er uiteindelijk toch naartoe.

爸别慌，先搞清楚是不是真的。

Papa, raak niet in paniek, zoek eerst uit of het waar is.

有点舍不得，是不是

Een beetje moeilijk om los te laten, toch?

小张放下照片，叹了一口气说：对，是我。

Xiao Zhang legde de foto neer, zuchtte en zei: Ja, dat was ik.

男人愣了几秒，眼睛红了，什么都没说，只是低下头。

De man verstijfde een paar seconden, zijn ogen werden rood, hij zei niets, boog alleen zijn hoofd.

……吓死我了

…… Ik schrok me dood.

他看地上，脸红了。

Hij kijkt naar de grond, zijn gezicht werd rood.

王先生皱着眉头说：“我们家先来的。”

Meneer Wang zei met een frons: “Onze familie was er eerst.”

两家人都愣住了。

Beide families keken elkaar verbaasd aan.

陈伯很意外。

Oom Chen was verrast.

可能只是普通打量，别自己吓自己。

Het is misschien maar een normale blik, maak jezelf niet bang.

我怕再一次让大家失望。

Ik ben bang om weer eens iedereen teleur te stellen.

谢先生听了，松了一口气，脸上露出笑容：“老师，我知道这个决定不容易。”

Toen meneer Xie dit hoorde, haalde hij opgelucht adem, met een glimlach op zijn gezicht: Meester, ik weet dat deze beslissing niet makkelijk was.

演出结束后，观众们热烈地鼓掌。

Nadat het optreden was afgelopen, applaudisseerde het publiek enthousiast.

我知道，我都知道，但现在不一样，我爸的船比那时候新，他经验也更多了，你别自己先崩溃。

Ik weet het, ik weet het, maar nu is het anders, mijn vaders boot is nieuwer dan toen, hij heeft ook meer ervaring, laat je niet als eerste breken.

她感到有点伤心，但也理解了。

Ze voelde zich een beetje verdrietig, maar begreep het ook.

她躺在床上，拿起手机，无聊地往上翻群消息的历史记录。

Ze lag in bed, pakte haar telefoon, en bladerde verveeld omhoog door de geschiedenis van de groepsberichten.

大家都笑了，气氛终于放松下来。

Iedereen lachte, de sfeer ontspande eindelijk.

薇薇,我教了你十年。我记得你十六岁第一次拿冠军的样子。那时候你不在乎输赢,你就是喜欢身体在水里往前冲的感觉。这两年,不管别人怎么说,我知道那个感觉还在你身体里。你去比,不是为了证明给别人看,是为了找回那个感觉。

Weiwei, ik heb je tien jaar lesgegeven. Ik herinner me hoe je was toen je zestien was en je eerste kampioenschap won. Toen gaf je niets om winnen of verliezen, je hield gewoon van het gevoel van je lichaam dat door het water schoot. De afgelopen twee jaar, ongeacht wat anderen zeggen, weet ik dat dat gevoel nog steeds in je zit. Ga zwemmen, niet om het aan anderen te bewijzen, maar om dat gevoel terug te vinden.

我也能体会做母亲的心情。

kan ik me ook inleven in het gevoel van een moeder.

现在没人在乎他跟不跟土匪拜把子,大家只会记得,他在全村快饿死的时候,救了大家。

Tegenwoordig geeft niemand erom of hij zwagers is geworden met bandieten of niet, iedereen zal zich alleen herinneren dat toen het hele dorp verhongerde, hij iedereen heeft gered.

他其实一直很在意你爷爷怎么看他。

Hij gaf er eigenlijk altijd heel veel om hoe jouw grootvader hem zag.

我父亲写这首曲子时，弹到这里，总是停下来想念他的朋友。

Toen mijn vader dit stuk componeerde, stopte hij, als hij op dit punt kwam, altijd om zijn vriend te missen.

我没跟你们说过，因为我怕说了你们更烦我。

Ik heb het je niet verteld, want ik was bang dat je meer geïrriteerd zou zijn met me als ik dat wel had gedaan.

妈妈的脸马上沉了下来。

Mams gezicht betrok onmiddellijk.

林芳心里一惊。

Lin Fang schrok.

呜呜呜太好了

Waaa, dat is geweldig

也许，来世你遇见一个人，会觉得很熟悉，很安心。

Misschien, in het volgende leven als je iemand ontmoet, zul je voelen dat ze erg bekend zijn, en je heel op je gemak voelen.

哈哈哈，笑死我了。

Hahaha, je bezorgt me de slappe lach (lachend).

可是村里人渐渐忘了这个道理，他们只记得我们输了三十年，觉得很丢脸。

Maar de dorpelingen vergaten dit principe geleidelijk, ze herinneren zich alleen dat we al dertig jaar verliezen en vinden het erg beschamend.

我才不嫉妒!

Ik ben zeker niet jaloers!

那个写错的名字，最后变成了一个甜蜜的小故事，让每个人都记住了这场特别的婚礼。

Die foutief geschreven naam, veranderde uiteindelijk in een zoet klein verhaaltje, waardoor iedereen zich deze speciale bruiloft herinnerde.

但愿吧

Ik hoop het wel

大家都吓坏了。

Iedereen was doodsbang.

对于今天直播中的不当言论,我深感抱歉...

Wat betreft de ongepaste opmerkingen in de livestream van vandaag, bied ik diep mijn excuses aan...

蓝队的人大笑起来，红队的人也跟着笑了。

De mensen van het blauwe team begonnen luid te lachen, de mensen van het rode team volgden ook gelachen.

可是现在，他终于说出自己的恐惧：他怕不能回来，也怕家人受苦。

Maar nu sprak hij eindelijk zijn angst uit: Hij was bang dat hij niet zou kunnen terugkeren en was ook bang dat zijn familie zou lijden.

卖给药厂，我们三个人一辈子不用愁钱

Het aan de fabriek verkopen, hoeven wij drieën ons een leven lang geen zorgen meer te maken over geld

有人得替他扛，你爷爷大概是想拖个时间，又不甘心真让人背锅，就用这个法子留了个底。

Iemand moest de schuld op zich nemen voor hem, je grootvader wilde waarschijnlijk tijd rekken, maar was ook niet bereid om iemand echt de schuld te laten krijgen, dus gebruikte hij deze methode om een verslag bij te houden.

她觉得这只是一个吓唬孩子的老故事。

Ze vond dat dit slechts een oud verhaal was om kinderen bang te maken.

我心态崩了。

Ik krijg een inzinking.

但是，当我走到厨房门口时，我听到爸爸在里面轻轻地叹气。

Maar toen ik naar de keukendeur liep, hoorde ik papa binnen zachtjes zuchten.

稳住，先别慌，我来处理。

Blijf kalm, raak nog niet in paniek, Ik regel het wel.

他知道，自己不会忘记这最后一次呼叫，也不会再为过去的事自责了。

Hij wist dat hij deze laatste oproep niet zou vergeten, en zichzelf niet langer zou verwijten voor het verleden.

万一族里还有人记恨这个事呢

Wat als iemand in de clan nog steeds een wrok koestert hierover?

我妈快被我气疯了,她说这些东西不能随便乱翻。

Mijn moeder wordt gek van me, ze zegt dat je niet in deze dingen mag rommelen.

你现在想写，说明你心里还惦记着他。”

Dat je nu wilt schrijven, laat zien dat je nog steeds om hem geeft in je hart."

那天晚上……我妈突然做急诊手术，脑出血。我姐给我打电话的时候，我已经在去医院找张凯的路上了。我当场就懵了，脑子一片空白，就直接冲去了火车站，手机没电了，充电宝也没带在身上。我一路上都在想张凯，但是到了老家医院，手术室外面全是我姐和我爸，谁都联系不上我。等我第二天赶回学校，听说张凯做完手术了，我心里其实……特别愧疚。我不知道该怎么解释，因为解释听起来就像找借口。所以我什么都没说，就一直躲着这件事，躲了十年。

Die avond... moest mijn moeder met spoed geopereerd worden, een hersenbloeding. Toen mijn zus me belde, was ik al onderweg om Kai Zhang te zoeken. Ik was meteen compleet van slag, mijn hoofd was leeg, en ik rende direct naar het treinstation. Mijn telefoon viel uit, en ik had mijn powerbank niet bij me. De hele weg dacht ik aan Kai Zhang, maar toen ik bij het ziekenhuis in mijn geboorteplaats aankwam, stonden mijn zus en mijn vader buiten de operatiekamer. Niemand kon me bereiken. Toen ik de volgende dag terugkwam op school, hoorde ik dat Kai Zhang de operatie had ondergaan, en ik voelde me eigenlijk... vreselijk schuldig. Ik wist niet hoe ik het moest uitleggen, want elke uitleg klonk als een excuus. Dus zei ik niets, en heb ik dit tien jaar lang ontweken.

我要的是...就是,有人问我一句,行不行,我同意不同意。这三年我写的鼓点,你们说好听,说牛,但真到分名字的时候,好像我就是个打拍子的机器。这次的事只是压垮我的最后一根稻草而已,懂吗。

Wat ik wil... is dat iemand me vraagt: kan het, ga ik akkoord. De drumbeats die ik de afgelopen drie jaar heb geschreven, jullie zeiden dat ze goed klonken, dat ze geweldig waren, maar als het op het verdelen van de naam aankwam, leek het alsof ik gewoon een machine was die ritmes maakte. Dit incident is gewoon de laatste druppel, snap je.

“我……我很想你。”

Ik... ik mis je heel erg.

后来，我经历了爱和失去。

Later ervoer ik liefde en verlies.

”小美觉得很开心，也很骄傲。

" Xiao Mei voelt zich heel blij , en ook erg trots .

每一次，我的感觉不一样，词也不一样。”

Elke keer waren mijn gevoelens anders, dus de songtekst was ook anders.'

我心里的石头终于放下了。

De last van mijn hart is eindelijk van me afgevallen.

他好奇地打开。

Hij opende hem nieuwsgierig.

我心里的石头终于放下了。

De last van mijn hart is eindelijk van me afgevallen.

呜呜 我们小夏没有骗人

*snif* onze Xiaoxia loog niet

遥姐，发什么呆呢？

Yao Jie, Waar denk je aan?

李太太吃了一惊，也认真地看着她。

Mevrouw Li schrok, en keek haar ook serieus aan.

老人说，人走了以后如果心里放不下家人

Oude mensen zeggen, nadat iemand is overleden als ze hun familie niet kunnen loslaten in hun hart

林娜看着朋友，心里的生气变成了理解。

Lin Na keek naar haar vriendin, de woede in haar hart veranderde in begrip.

后来，我经历了爱和失去。

Later ervoer ik liefde en verlies.

前世的记忆太多、太重了，新的人生装不下。”

De herinneringen aan het vorige leven zijn te veel en te zwaar, een nieuw leven kan ze niet bevatten.”

但是老奶奶已经拿起了麻辣烫，眼睛里有光。

Maar de grootmoeder had de Malatang al aangenomen, en er was licht in haar ogen.

但我承认,当时我心里也有过怀疑。

Maar ik geef toe, op dat moment had ik ook twijfels in mijn hart.

我这几天心里很乱😔

mijn hoofd is de laatste paar dagen een chaos geweest

阿明吓了一跳，手里的面团都掉在了地上。

A-Ming schrok, het deeg in zijn handen viel op de grond.

不行。

Geen sprake van.

这件事一直压在陈皓心里，像一块沉重的石头。

Deze zaak had altijd op Chen Hao's hart gedrukt, als een zware steen.

可是现在，他终于说出自己的恐惧：他怕不能回来，也怕家人受苦。

Maar nu sprak hij eindelijk zijn angst uit: Hij was bang dat hij niet zou kunnen terugkeren en was ook bang dat zijn familie zou lijden.

文轩太公要是知道,今天有你这么个念旧情的重孙,肯定高兴。

Als overgrootvader Wenxuan wist, dat hij vandaag een sentimentele achterkleinzoon zoals jij heeft, zou hij zeker gelukkig zijn.

我人傻了。

Ik ben stomverbaasd.

“吾兄，此次寄银两百元，望能解家中急难。惟弟尚欠黄家两百元，未曾偿还，望后人代为清账。”是这样写的。

“Mijn broer, ik stuur deze keer tweehonderd yuan, hopende dat dit de nood in huis kan verlichten. Maar broer heeft de familie Huang nog tweehonderd yuan schuldig, nog niet betaald, en hoopt dat de nakomelingen het zullen afbetalen.” Zo staat het geschreven.

什么真心话?

Welke waarheid?

行了，都收拾好情绪，一小时后进决赛准备室。

Oké, iedereen, breng je emoties onder controle, ga over een uur de laatste voorbereidingsruimte in.

那天晚上……我妈突然做急诊手术，脑出血。我姐给我打电话的时候，我已经在去医院找张凯的路上了。我当场就懵了，脑子一片空白，就直接冲去了火车站，手机没电了，充电宝也没带在身上。我一路上都在想张凯，但是到了老家医院，手术室外面全是我姐和我爸，谁都联系不上我。等我第二天赶回学校，听说张凯做完手术了，我心里其实……特别愧疚。我不知道该怎么解释，因为解释听起来就像找借口。所以我什么都没说，就一直躲着这件事，躲了十年。

Die avond... moest mijn moeder met spoed geopereerd worden, een hersenbloeding. Toen mijn zus me belde, was ik al onderweg om Kai Zhang te zoeken. Ik was meteen compleet van slag, mijn hoofd was leeg, en ik rende direct naar het treinstation. Mijn telefoon viel uit, en ik had mijn powerbank niet bij me. De hele weg dacht ik aan Kai Zhang, maar toen ik bij het ziekenhuis in mijn geboorteplaats aankwam, stonden mijn zus en mijn vader buiten de operatiekamer. Niemand kon me bereiken. Toen ik de volgende dag terugkwam op school, hoorde ik dat Kai Zhang de operatie had ondergaan, en ik voelde me eigenlijk... vreselijk schuldig. Ik wist niet hoe ik het moest uitleggen, want elke uitleg klonk als een excuus. Dus zei ik niets, en heb ik dit tien jaar lang ontweken.