Woordenlijst Koreaans: Telwoorden — 56 woorden

“우리는 이 키 없이도 이겼어.”

We hebben zelfs zonder deze toets gewonnen.

오늘 좋은 일이 많습니다.

Vandaag goede dingen (onderwerpen) zijn veel.

네!! 오빠 여자친구 있어요!

Ja!! Mijn broer heeft een vriendin!

응. 1년 동안 혼자 만들었어.

Ja. Een jaar lang Ik heb het zelf gemaakt.

목요일 아침, 비가 3일 만에 멈췄습니다.

Donderdagmorgen, stopte de regen na 3 dagen.

나 그 파일 2월 14일에 너한테만 보냈어.

Ik, op 14 februari, heb dat bestand alleen naar jou gestuurd.

편집장 하고 싶었잖아. 3년 동안.

wilde hoofdredacteur worden, weet je. Al 3 jaar.

4번

Nummer 4

5분 후에 입구에 도착했다.

Kwam na 5 minuten bij de ingang aan.

야 민준이 8곡이나 만들었어.

Hé, Minjun heeft wel 8 nummers gemaakt.

저는 보통 7시에 일어나요.'

Ik sta meestal om 7 uur op.'

저녁 6시 맞지요?

6 uur 's avonds, toch?

점수는 9 대 9다.

De stand is 9 tegen 9.

엄마가 사과 하나를 줘요.

De moeder geeft één appel.

내가 니 아버지 장례 때 봤다. 조퇴도 다 챙겨줬어. 10년이야.

Toen ik op de begrafenis van je vader was zag ik je. Al het vroege blad zorgde ik voor je. Het is 10 jaar geleden.

근데 사진은 11월에 찍었잖아요.

Maar de foto is genomen in november.

12월 동창회에 부를 수 있으면 좋겠어요.

Het zou goed zijn als we hem konden uitnodigen voor de reünie in december.

열한 시 십 분이었다.

Het was tien over elf.

천 원이에요."

Het is duizend won."

너 열두 살에 처음 합숙 들어왔을 때.

Toen je op je twaalfde voor het eerst het trainingskamp binnenkwam.

맞아요. 이제 둘이 같이 있네요.

Dat klopt. Nu zijn de twee samen.

서울에 포장마차가 한둘이 아니니까.

Omdat er wel meer dan een of twee eetkraampjes in Seoul zijn.

열한 시 십 분이었다.

Het was tien over elf.

이십 분 후, 그녀가 돌아왔다.

Twintig minuten later keerde ze terug.

"오늘 바닷길이 열리는 시간은 오후 두 시 오십 분입니다!

"De tijd waarop het zeepad vandaag opengaat is 14:50 uur!

버스 정류장은 십오 분 거리예요.”

De bushalte is vijftien minuten lopen.”

아버지는 삼 년 전에 돌아가셨다.

Haar vader was drie jaar eerder overleden.

하나… 열… 오십… 백… 이백…

Eén... tien... vijftig... honderd... tweehonderd...

오백 년 된 친구.

Een vijfhonderd jaar oude vriend.

오후 두 시 사십오 분.

Twee uur vijfenveertig in de middag.

지금은 5시 40분이었다.

Het was nu 5.40 uur.

버스 시간까지 삼십 분입니다.

Het duurt nog dertig minuten tot de bus vertrekt.

팔로워가 삼백 명이 넘는 계정이었으니, 나연이 눈치채지 못할 수도 있었다.

Omdat het een account was met meer dan driehonderd volgers, zou Nayeon het misschien niet eens opmerken.

할아버지 비석하고 50센티도 안 돼.

Het is nog geen 50 centimeter van opa's grafsteen.

아마도? 60대 초반 정도?

Misschien? Rond zijn vroege zestigers?

하나, 둘, 셋!"

Eén, twee, drie!"

70미터 앞 과녁은 선명하게 보였지만, 그녀의 집중을 흐트러뜨리는 건 과녁이 아니었다.

Het doel op 70 meter afstand was duidelijk zichtbaar, maar, Het doelwit was niet wat haar concentratie verstoorde.

맞아. 석 달 전에 내가 지었어.

Klopt. Ik heb het drie maanden geleden bedacht.

하나, 둘, 셋, 넷, 다섯!

Eén, twee, drie, vier, vijf!

5천만원????????

50 miljoen won???????

열다섯 살이었다.

Ze was vijftien jaar oud.

화면 속 대통령이 기다란 흑갈색 면을 젓가락으로 집어 올리는 장면을 보면서, 그녀는 칠십 년 전의 맛을 혀끝에서 느꼈다.

Terwijl ze keek naar de president op het scherm die de lange, donkerbruine noedels met eetstokjes oppakte, voelde ze de smaak van zeventig jaar geleden op het puntje van haar tong.

하나, 둘, 셋, 넷, 다섯!

Eén, twee, drie, vier, vijf!

그런데 저녁 여섯 시가 되었다.

Maar het werd 18:00 uur.

나 열여섯에 유도 시작한 거 알지.

Je weet dat ik op mijn zestiende met judo begon.

일곱 시가 되었다.

Het werd 19:00 uur.

하. 민준아, 지금 당장 해야 할 것들 말해줄게 첫째, 오늘 찍은 사진 클라우드에 바로 백업해. 지금.

Zucht. Minjun, ik ga je vertellen wat je nu moet doen Maak eerst direct een back-up van de foto's die je vandaag hebt gemaakt naar de cloud. Nu.

준호는 열일곱 살이었다.

Junho was zeventien jaar oud.

11월 셋째 주 목요일, 퇴근길에 지수는 다시 청계천 방향으로 발을 돌렸다.

Op de derde donderdag van november, op weg naar huis van haar werk, richtte Ji-su haar schreden weer naar Cheonggyecheon.

구청 직원은 아홉 시에 온다고 했어.”

De medewerker van het stadsdeelkantoor zei dat hij om negen uur zou komen.”

여덟 시가 지나서 전화가 왔다.

Na acht uur 's avonds kwam er een telefoontje.

이재형은 서른두 살의 서사관이었다.

Lee Jae-hyung was een tweeëndertigjarige klerk.

스물대여섯쯤 되어 보이는, 커다란 백팩을 멘 남자였다.

Hij was een man die eruitzag als een jaar of vijfentwintig of zesentwintig, met een grote rugzak.

스물다섯 살의 서준과 나연이 찍힌 사진이었다.

Het was een foto van de vijfentwintigjarige Seojun en Nayeon.

아버지, 어머니 이름으로 된 거 맞잖아요. 제가 서류 봤다고요. 어머니가 보증인이 되신 건데, 어머니는 그것도 모르시잖아요— 그건 내가 알아서 할 거야. 니가 상관할 바 아냐. 아버지! 이게 얼마짜린지는 아세요? 오천이에요, 오천만 원—

Pap, het staat toch op mams naam. Ik heb de papieren gezien. Mam is garant komen te staan, maar ze weet dat niet eens— Dat regel ik zelf wel. Daar heb jij niks mee te maken. Pap! Weet je wel om hoeveel geld het gaat? Vijftig, vijftig miljoen won—

여든이 넘은 나이에도 기억이 또렷한 분이었다.

Ze was iemand wiens geheugen nog helder was, ook al was ze al over de tachtig.