Woordenschat Japans: Kleuren – 44 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

色が少し違うけど

De kleur is een beetje anders, maar

白もあります。

Er is ook wit.

あかい ボールです。

Het is een rode bal.

小さい白い箱ですか？

Is het een klein wit doosje?

青があります。

Er is blauw.

青いジャージ、着る！

Blauwe trainingspak, Ik trek hem aan!

赤い顔、黒い羽、そして長い鼻。

Een rood gezicht, zwarte vleugels en een lange neus.

箱の底には、黄色くなった紙もありました。

Op de bodem van de kist lag ook een papier dat geel was geworden.

草が高く、空は灰色だった。

Het gras was hoog, en de lucht was grijs.

壁一面に白黒写真が飾られていた。

Zwart-witfoto's hingen overal aan de muren.

熊の目は、金色に光っていました。

De ogen van de beer gouden schitterden.

茶色い毛は朝の光の中で輝いていました。

Zijn bruine vacht in het ochtendlicht glinsterde.

でも、赤がありません。

Maar, er is geen rood.

今日着てたグリーンのスウェット、写ってる。

De groene trui die ik vandaag droeg, zit erbij.

テーブルの上に置かれた白とピンクの花束

Boven op de tafel staat het witte en roze boeket.

「青緑のジャージの男性が自転車で来た。

Een man in een blauwgroene trui kwam per fiets.

これ！！むらさき！！

Dit!! Paars!!

岩の上に広げられたオレンジ色の救助用ブランケット、遠くに稜線が見える

Een oranje reddingsdeken verspreid over een rots, de bergkam is in de verte te zien

黄色があります。

Er is geel.

何だろうと思って人波の方に向かうと、長さが30メートル以上もある黄金色の龍が、ゆっくりと、しかし力強く動いていた。

Zich afvragend wat het was, terwijl hij zich naar de menigte begaf, een gouden draak van meer dan 30 meter lang was daar, langzaam maar krachtig bewegend.

さくらはソファに座ったまま、スマホをテーブルに置いた。クリーム色のニットの袖口をゆっくり引っ張りながら、天井を見上げた。怖い。本当に怖い。でも、みおさんが送ってきたあのあせたニット帽の写真が、頭から離れなかった。どちらの赤ちゃんのものだったんだろう、とずっと考えながら。

Sakura, remaining seated on the sofa, placed her smartphone on the table. While slowly pulling at the cuff of her cream-colored knit sweater, she looked up at the ceiling. Scary. Really scary. But the photo of that faded knit cap Mio-san had sent wouldn't leave her mind. She kept wondering, 'Whose baby did it belong to?'

彼はグレーのスーツを着ていて、どう見ても島の人ではなかった。

Hij droeg een grijs pak en hoe je hem ook bekeken hebt, hij was geen eilandbewoner.

緑色で、頭の上に小さなお皿があります。

Het is groen, en bovenop zijn hoofd een klein bordje is er.

子供を抱いた母親、血が出ている腕を押さえた老人、夜通し泣いていたのか目が真っ赤な若い女性。

Een moeder die een kind vasthield, een oude man die een bloedende arm vasthield, een jonge vrouw met felrode ogen, misschien van het huilen de hele nacht.

水色の浴衣で？

In een lichtblauwe yukata?

きれいなむらさき色

een prachtige paarse kleur

深い琥珀色だった。

Het had een diepe amberkleur.

美佐子は淡い灰色のブラウスを着て、C棟41番の前に立った。ひんやりした石の廊下の奥に、小さな扉。その前に、枯れかけた小菊が一輪、静かに置いてある。

Misako droeg een lichtgrijs blouse en stond voor nummer 41 van Gebouw C. Verderop in de koele stenen gang een kleine deur. Daarvoor stond stil een verwelkte kleine chrysant.

文子の指がスマホの上で止まった。右手首の銀色の時計が微かに揺れた。

Bunko's vinger stopte op de smartphone. Het zilveren horloge om haar rechterpols wiebelde zachtjes.

紺色のコートに、白髪を後ろでまとめた姿。

In een marineblauwe jas, met haar witte haar naar achteren gebonden.

使い込まれた茶器、色あせた着物、戦後に出版されたらしき古びた本の束。

veelgebruikte theeserviezen, verbleekte kimono's, een stapel oude boeken die vermoedelijk na de oorlog waren uitgegeven.

四十分後。春子は白いリンドウと深紅のケイトウを抱えて病室に戻った。母はまだ眠っていた。

Veertig minuten later. Haruko keerde terug naar de ziekenhuiskamer met witte gentianen en dieprode hanenkammen in haar armen. Haar moeder sliep nog.

葵はウィンドブレーカーのファスナーを少し下げた。廊下に出ると、夕焼けが山の稜線を橙色に染めていた。スマートフォンの画面に番号が届いていた。知らない番号。だけど、知っている人。

Aoi deed de rits van haar windjack een stukje omlaag. Toen ze de gang op kwam, kleurde de zonsondergang de bergkammen oranje. Op het scherm van haar smartphone stond een nummer. Een onbekend nummer. Maar, iemand die ze kende.

春子は濃紺のスカートとアイボリーのタートルネックに着替え、折りたたんだ地図をハンドバッグに入れた。玄関前で恵子と合流し、二人は栗林公園へ歩いた。

Haruko kleedde zich om in een marineblauwe rok en een ivoorkleurige coltrui, en stopte de opgevouwen kaart in haar handtas. Ze sprak Keiko voor de ingang af en samen liepen ze naar het Kuribayashi Park.

春子は濃紺のスカートとアイボリーのタートルネックに着替え、折りたたんだ地図をハンドバッグに入れた。玄関前で恵子と合流し、二人は栗林公園へ歩いた。

Haruko kleedde zich om in een marineblauwe rok en een ivoorkleurige coltrui, en stopte de opgevouwen kaart in haar handtas. Ze sprak Keiko voor de ingang af en samen liepen ze naar het Kuribayashi Park.

キャメル色のジャケット

De kameelkleurige jas

中心の薄紫は、写真より鮮やかだった。

Het lichtpaars in het midden was levendiger dan op de foto.

青みがかった目を持ち、黒い髪をした彼女は、長崎の街では「オランダイネ」と呼ばれていた。

Met haar blauwachtige ogen en zwarte haar, werd ze 'Olanda Ine' (Nederlandse Ine) genoemd in de straten van Nagasaki.

翌朝、田中蓮はチャコールグレーのスウェットを脱いで、久しぶりにシャツを着た。鏡の前でフレームレスの眼鏡を直し、耳の後ろに機械式シャープペンをそっと差す。会場へ向かいながら、彼はひとつだけ決めていた——今日は、自分の言葉で話す。

De volgende ochtend trok Ren Tanaka zijn antracietgrijze sweatshirt uit en trok voor het eerst in lange tijd weer een overhemd aan. Voor de spiegel rechtte hij zijn randloze bril en stak hij voorzichtig een vulpotlood achter zijn oor. Terwijl hij onderweg was naar de locatie, had hij één ding besloten — vandaag zou hij in zijn eigen woorden spreken.

古くて、色が飴色になっています。

Ze zijn oud, en de kleur is amber geworden.

空はうすい青です。

De lucht is lichtblauw.

鍵はかかっておらず、蓋を開けると、そこには祖母が若い頃に書いた手紙や、色が褪せた切手のコレクション、そして一枚の白黒写真が収められていた。

Het zat niet op slot, en toen ze het deksel opende, Daar lagen brieven die grootmoeder in haar jeugd had geschreven, en een collectie verkleurde postzegels, en zat er een enkele zwart-witfoto in opgeborgen.

薄黄色の表紙の古いノート、色褪せた花のシールが貼ってある、フローリングの床の上に置かれている

Een oud notitieboek met een lichtgele kaft, met vervaagde bloemstickers erop, gelegd op een houten vloer

深い琥珀色だった。

Het had een diepe amberkleur.