Słownictwo — włoski: Wygląd, 29 słów z obrazkami, nagraniami i fiszkami do druku

È stata una bella serata.

To był wspaniały wieczór.

Prese i pezzi nelle sue mani grandi e callose.

Wziął kawałki w swoje duże, szorstkie dłonie.

Lucia lo trovò in giardino, seduto su una sedia di legno nonostante il freddo pungente, con le mani nodose appoggiate sulle ginocchia.

Lucia znalazła go w ogrodzie, siedząc na drewnianym krześle pomimo gryzącego zimna, z sękatymi dłońmi opartymi na kolanach.

Carmela gli mostrò il segno sul muro della cucina dove aveva misurato l'altezza di sua figlia ogni anno dal 1931 al 1950.

Carmela pokazała mu znak na kuchennej ścianie gdzie co roku mierzył wzrost swojej córki każdego roku od 1931 do 1950.

Un uomo alto, con la barba scura, guardava verso la porta.

Wysoki mężczyzna, z ciemną brodą, patrzył w stronę drzwi.

il neo sul collo si vedeva un pochino ma avevo la luce bassa

znamiona na szyi były lekko widoczne ale światło miałam przygaszone

Il serpente era fresco e muscolare.

Wąż był chłodny i muskularny.

La borsa pesa, i capelli sono in disordine.

Torba jest ciężka, jej włosy są w nieładzie.

Marco era stanco e magro, ma vivo.

Marco był zmęczony i chudy, ale żywy.

Era piccolo e magro, con le mani grandi e le rughe profonde.

Był mały i szczupły, z dużymi dłońmi i głębokimi zmarszczkami.

L'allenamento va avanti come sempre. Ricci fischia, corregge, urla i soliti nomi. Zara lo osserva da sotto la visiera della maglia bagnata di sudore, le trecce strette sulla nuca. Lui non la guarda in modo diverso. Forse non sa niente. Forse sa tutto.

Trening idzie jak zawsze. Ricci gwiżdże, poprawia, krzyczy znane imiona. Zara obserwuje go spod daszka przepoconej koszulki, warkocze ściągnięte na karku. On nie patrzy na nią inaczej. Może nic nie wie. Może wie wszystko.

anche la postura: spalle dritte, mani sul tavolo, niente gesti esagerati

też postawa: proste ramiona, ręce na stole, żadnych przesadzonych gestów

Aveva gli occhi gonfi, i capelli raccolti alla svelta in uno chignon disordinato, e una tazza di tè che non stava fumando più da tempo.

Miała spuchnięte oczy, włosy szybko zebrane w niedbały kok, i filiżankę herbaty, która od jakiegoś czasu przestała parować.

Ma poi guarda il viso di Elena nell'oscurità: gli occhi spalancati, la bocca aperta, meravigliata.

Ale potem patrzy na twarz Eleny w ciemności: szeroko otwarte oczy, otwarte usta, zachwyconą.

Sono fuori dal palazzo. C'è un giovane con il caschetto che mi guarda come se fossi un problema.

Jestem przed budynkiem. Jest młody człowiek w kasku, który patrzy na mnie, jakbym był problemem.

Chiara scende con il blazer blu sopra la maglietta dei Fugees e le treccine con le punte ramate raccolte su un lato. Nel cortile c'è un pergolato con due tavoli sotto le luci basse. Marco è seduto a uno. Ha lasciato libero il tavolo accanto.

Chiara schodzi z niebieską marynarką na koszulce Fugees i warkoczykami z miedzianymi końcówkami zebranymi na boku. Na dziedzińcu znajduje się pergola z dwoma stołami pod przyćmionymi światłami. Marco siedzi przy jednym. Zostawił wolny sąsiedni stolik.

Aveva gli occhi gonfi, i capelli raccolti alla svelta in uno chignon disordinato, e una tazza di tè che non stava fumando più da tempo.

Miała spuchnięte oczy, włosy szybko zebrane w niedbały kok, i filiżankę herbaty, która od jakiegoś czasu przestała parować.

Marta riporta Luca nel backstage. Ha i capelli arruffati e la suola di una scarpa sporca di terra del cortile, ma ride. Riccardo lo abbraccia così forte che Luca protesta. Dal telefono di Marta, in video chiamata, Giorgia non dice niente per qualche secondo — poi si sente solo "stupido", detto con una tenerezza che fa quasi male da sentire.

Marta odprowadza Lucę na zaplecze. Ma potargane włosy i podeszwę buta ubrudzoną ziemią z podwórka, ale się śmieje. Riccardo przytula go tak mocno, że Luca protestuje. Z telefonu Marty, na wideorozmowie, Giorgia przez kilka sekund nic nie mówi — potem słychać tylko „głupcze”, wypowiedziane z czułością, która aż boli.

no ma è carino!!

nie, ale jest urocze!!

Si fermò un momento, il volto segnato dal dolore.

Zatrzymał się na chwilę, z twarzą naznaczoną bólem.

Salvo è seduto sul bordo del letto dell'ostello. Il polso sinistro è appoggiato sulle ginocchia, e la bussola tatuata sulla sua pelle guarda verso il soffitto.

Salvo siedzi na krawędzi łóżka w schronisku. Jego lewy nadgarstek spoczywa na kolanach, a wytatuowany na skórze kompas wskazuje sufit.

Che brutto gol. 😤

Co za kiepski gol. 😤

Alle sei, vede una figura piccola scendere le scale: è la signora Marini, un'inquilina del primo piano.

O godzinie szóstej widzi małą postać schodzącą po schodach: to pani Marini, lokatorka z pierwszego piętra.

Aveva gli occhi gonfi, i capelli raccolti alla svelta in uno chignon disordinato, e una tazza di tè che non stava fumando più da tempo.

Miała spuchnięte oczy, włosy szybko zebrane w niedbały kok, i filiżankę herbaty, która od jakiegoś czasu przestała parować.

Chiara scende con il blazer blu sopra la maglietta dei Fugees e le treccine con le punte ramate raccolte su un lato. Nel cortile c'è un pergolato con due tavoli sotto le luci basse. Marco è seduto a uno. Ha lasciato libero il tavolo accanto.

Chiara schodzi z niebieską marynarką na koszulce Fugees i warkoczykami z miedzianymi końcówkami zebranymi na boku. Na dziedzińcu znajduje się pergola z dwoma stołami pod przyćmionymi światłami. Marco siedzi przy jednym. Zostawił wolny sąsiedni stolik.

Luca uscì nel corridoio. La ragazza aveva capelli scuri e corti, un maglione verde scuro e uno zainetto giallo. Stava guardando la mappa con la torcia del telefono.

Luca wyszedł na korytarz. Dziewczyna miała ciemne, krótkie włosy, ciemnozielony sweter i żółty plecak. Patrzyła na mapę za pomocą latarki z telefonu.

ma aspetta — fisicamente siamo identiche.

ale poczekaj – fizycznie jesteśmy identyczni.

ma aspetta — fisicamente siamo identiche.

ale poczekaj – fizycznie jesteśmy identyczni.

Sembrava più vecchio di quanto mi aspettassi — non di anni, ma di qualcosa di più difficile da misurare, una stanchezza che gli scavava il volto.

Wydawał się starszy, niż się spodziewałem — nie lat, lecz czegoś trudniejszego do zmierzenia, zmęczenia, które żłobiło mu twarz.