ภาษาญี่ปุ่นในข้อความ
ฝึกตอบข้อความสั้น ๆ คำเชื่อมในการสนทนา และสำนวนที่พบได้ในการแชตทุกวัน
เรื่องราวภาษาญี่ปุ่นที่เน้นบทสนทนา ให้ความรู้สึกราวกับกำลังอ่านข้อความจริง ๆ ด้วยบทสนทนาสั้น ๆ ปฏิกิริยาที่เป็นธรรมชาติ และคำแปลที่เข้าใจง่ายสำหรับผู้เรียน
อะ!! 😲
มิโฮะ
ฮานาโกะอยู่บนรถไฟค่ะ เธอกำลังมากับสุนัข
ฮานะ~!💕
มิคุ!!!
อะไรนะ? 😟
ทันนากะคุง!!
มีใครตื่นอยู่บ้างไหม?!
คุณแม่ครับ!!!
แย่แล้ว
ฮานะอยู่ที่บ้าน เธอกำลังติดโรลผม และถือโทรศัพท์อยู่ในมือ
บ่ายวันเสาร์ ที่ตลาดของเก่าในเกียวโต มีผู้คนมากมาย ริโอะกับมิกะซื้อจานที่ร้านเดียวกัน ระหว่างทางกลับ ทั้งสองคนสังเกตเห็นว่าถุงของพวกเขาไม่เหมือนกัน พวกเขาแลกเบอร์โทรศัพท์กันและกลับบ้าน
เรนใช้เวลาเขียนบทนานถึงสามเดือน บทละครเรื่องนั้นมักจะวางอยู่ในห้องชมรมการละครเสมอ
สวัสดีค่ะ ฉันฮารุ พนักงานพาร์ทไทม์คนใหม่ค่ะ วันนี้วันแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ 🙏
ขอโทษนะคะ คุณทามูระหรือเปล่าคะ?
มิโอะ! คุณครู!
ได้ฟังเพลงใหม่ของนาโนหรือยัง?🎸
ยุ้ย
มิกะ! นี่ ฟังนะ ฉันชอบคุณเคนจิละ ชอบจริงๆ นะ! ทำไงดี~!
นี่
【ไฟล์】ร่างสุนทรพจน์.pdf
คุณยามาดะ สวัสดีตอนเย็นครับ ทานากะครับ
อรุณสวัสดิ์! วันนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!
ฮายาโตะนั่งอยู่บนเตียงในโรงแรม แสงไฟสีขาวในห้องส่องกระทบศีรษะที่ไถเกรียน แก้มที่เกรียมแดดดูแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยในความมืด เขาใช้นิ้วลูบเทปสีขาวที่ข้อมือขวา แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าแต่ก็นอนไม่หลับ ตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น
ดอกไม้
นาสึกิส่งวิทยานิพนธ์ตอนเที่ยงคืนพอดี แล้วก็นอนหลับไปเลย พอเช้ามาตรวจสอบไฟล์ PDF ที่ส่งไป กลับพบว่ามีชื่อคนแปลกหน้าเขียนอยู่ในหน้าคำขอบคุณ
กลุ่มแชท: กลุ่มงานเทศกาลฤดูร้อน🎆
มิซากิ ตื่นอยู่หรือเปล่า?
เคนจิ!! ตื่นอยู่หรือเปล่า?
ฟังหน่อยนะ เจอของแปลก
สวัสดีครับ ผมเป็นเพื่อนนักโชงิของคุณฮาชิโมโตะ โคอิจิครับ
รอแป๊บนึงนะ
อาโออิยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ หน้าตู้ไปรษณีย์ ในมือมีซองจดหมายสองฉบับ
คุณทานากะเลยเวลา 9 โมงแล้ว วันนี้จะมาไหมคะ
ฮารุโกะเข้าไปในห้องผู้ป่วยของแม่ และหยุดชะงักทันที
นี่... นี่มันเรื่องของฉันใช่ไหม
ขอโทษที่ติดต่อมาอย่างกะทันหัน
นาโอะที่แวะซูเปอร์มาร์เก็ตระหว่างทางกลับบ้าน กำลังกินเต้าหู้ทอดอยู่ที่มุมชิม มีหญิงชราผมขาวตัวเล็กยืนอยู่ข้างๆ เธอไม่พูดอะไรสักคำ แล้วยื่นกระดาษพับให้กับนาโอะ พอสบตากัน ชั่วพริบตาเธอก็หายตัวไปในฝูงชน นาโอะเดินออกไปที่ลานจอดรถ แล้วเปิดกระดาษออก
ทานากะ โยชิโอะ ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา วันนี้เป็นวันสุดท้าย เขากำลังเปิดลิ้นชักทีละอัน และนำสิ่งของข้างในใส่ลงในกล่องกระดาษแข็ง เมื่อเขาดึงลิ้นชักชั้นล่างสุดออกมาจนสุด เขาสังเกตเห็นว่ามีซองจดหมายเก่าๆ ติดอยู่ด้วยเทปกาวที่ด้านหลังของก้นลิ้นชัก
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน
ซาโตโกะ อันนี้จะทำยังไงดี
ซากุระ คุณเคโกะ มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นนิดหน่อยค่ะ
ทานากะ เคนจิ ปั่นจักรยานเสือหมอบมาคนเดียวตั้งแต่เมื่อคืน เส้นทางวันนี้คือการมุ่งหน้าไปทางเหนือบนถนนหลวงสายเล็กๆ ในภูเขา พบสถานีรถไฟที่ไม่มีคนดูแลเล็กๆ แห่งหนึ่ง จึงจอดจักรยานเพื่อพักสักครู่ เมื่อเข้าไปในอาคารสถานี ก็พบม้านั่งไม้และสมุดบันทึกสถานีเก่าๆ พลิกหน้าไปอย่างไม่ตั้งใจ ก็เห็นข้อความที่เขียนด้วยวันที่ของวันนี้
คุณแม่คะ มีเด็กคนหนึ่งที่ไม่อยู่ในรูปถ่ายในอัลบั้มค่ะ
แฟกซ์มาถึงแล้วค่ะ ส่งถึงฉันด้วยชื่อจริงด้วย
เคนโตะเปิดไฟล์การจองใหม่ งานแต่งงานในเดือนมีนาคมปีหน้า ชื่อเจ้าสาว: โมริตะ ไม ชื่อเจ้าบ่าว: ทากากิ เรียว เคนโตะมองไปที่หน้าจอและนิ่งไปครู่หนึ่ง
GPS ของพ่อไม่ขยับมา 4 ชั่วโมงแล้ว
นี่ เจอซองยาอยู่ในช่องแช่ผักน่ะ
มีใครตื่นอยู่ไหม?
ยูกิจัง เช็กกะงานของเดือนนี้หรือยัง?
หลังซ้อม ริคุพบกระดาษแผ่นหนึ่งใต้ล็อกเกอร์ในห้องแต่งตัว มันคือหน้าหนึ่งของบันทึกการซ้อมที่ฉีกขาด มีวันที่ของแต่ละวันและตัวเลขแคลอรีเขียนอยู่เต็มไปหมด ตัวเลขทุกตัวนั้นน้อยมาก ๆ
เช้าวันแรกที่บริษัทใหม่ของ Mizushima Kenji หัวหน้าส่งไฟล์รายชื่อพนักงานมาให้ทางอีเมล Kenji เปิดรายชื่อบนคอมพิวเตอร์และมองไปที่ช่อง "หัวหน้า" แล้วเขาก็แข็งทื่อไป
มิโอะ สบายดีไหม? ไม่ต้องตอบกลับก็ได้ แค่อยากบอกให้รู้เฉยๆ
หลังจากจัดการข้าวของของผู้ตายจนเสร็จสิ้นอย่างหนึ่ง เคนจิก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ที่มุมโต๊ะมีสมาร์ทโฟนเก่าของพ่อที่เสียบสายชาร์จค้างไว้อยู่ ตั้งใจว่าจะทิ้งมันไป แต่ก็เผลอชาร์จมันมาเรื่อยๆ อย่างไร้เหตุผล ทันใดนั้น หน้าจอก็สว่างขึ้นมา
คุณชิราอิ
สวัสดีค่ะ ฉันรู้ว่ากำลังจะถามเรื่องแปลกๆ นะคะ คุณเกิดที่โรงพยาบาลกลางเมืองโกเบ เมื่อวันที่ 12 กันยายน 1994 หรือเปล่าคะ?
เดี๋ยวๆ ทุกคน ตอนนี้คุยได้ไหม?
คอนเฟิร์มการจองร้านอาหารแล้วค่ะ วันเสาร์ 18:00 น. ห้องส่วนตัว โอเค
อรุณสวัสดิ์~! ริน ใส่ชุดเดรสแล้วเหรอ?
นัตสึโกะ อยู่ไหมตอนนี้
ถึงแล้วนะ ลึกเข้าไปในภูเขากว่าที่คิดซะอีก
สร้างกลุ่มแชท "มิยูกิ แม่ คาโอริ" ขึ้นใหม่ในคืนวันพฤหัสบดี เดือนตุลาคม
ดึกสงัด ที่อพาร์ตเมนต์ของมิซากิในโยโกฮาม่า แชทกลุ่ม 'ริสะ, เคโกะ'
กรุณารอสักครู่นะคะ
เคน ตื่นอยู่ไหม?
โรงเรียนประถมในเมืองของเร็นมีกำหนดการรื้อถอนเสร็จสิ้นในเดือนนี้ ในช่วงบ่ายวันอาทิตย์ที่การก่อสร้างหยุดลง เร็นสวมเสื้อฮู้ดสีเทาทับด้วยแจ็คเก็ตยีนส์ เดินเตร่อยู่แถว ๆ รั้วกั้น เขาเหลือบไปเห็นกระดาษเก่า ๆ สองสามแผ่นตกอยู่บนพื้น ใกล้กับบริเวณที่ผนังภายนอกบางส่วนพังทลายลงมา
นาโอะ มาโคโตะ วันนี้ฉันเริ่มจัดของที่บ้านเก่าพ่อแม่แล้ว พอเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานพ่อ ก็เจอของแปลกๆ ออกมา
ทาโกุจิ ฮารุกะ จัดการเอกสารหลังพักกลางวัน ขณะเปิดบัญชี LINE สำหรับงาน พบการแจ้งเตือนจากชื่อที่ไม่รู้จัก เธอกดเข้าไปโดยคิดว่าน่าจะเป็นการส่งผิด
ทุกคนฟังทางนี้!!!
เรียน ครอบครัวทานากะทุกท่านครับ/ค่ะ ขอขอบคุณที่ได้มาเยี่ยมเยียนเมื่อวันก่อนนะครับ/คะ สำหรับกำหนดการบรรจุอัฐิครั้งนี้ จะขอทำการยืนยันอีกครั้งนะครับ/คะ หมายเลขแปลงที่ลงทะเบียนไว้คือ "C-14" ถูกต้องหรือไม่ครับ/คะ
ทุกคนคะ มีใครได้รับการติดต่อจากคุณครูบ้างไหมคะ? 😰
เดี๋ยวก่อนนะ
ด่วนครับ/ค่ะ มีใครติดต่ออาจารย์ทานิคาวะได้บ้างครับ/คะ
เรื่องราวในแชตสร้างขึ้นจากภาษาที่ผู้คนใช้ส่งข้อความ แชตกลุ่ม ส่งข้อความเสียง และโต้ตอบกันอย่างรวดเร็ว เหมาะอย่างยิ่งสำหรับฝึกสำนวนไม่เป็นทางการ การตอบสนอง อารมณ์ และจังหวะของบทสนทนาในชีวิตจริง
หนังสืออ่านประกอบที่ปรับระดับภาษาแบบดั้งเดิมเหมาะสำหรับการเล่าเรื่อง ส่วนเรื่องราวในแชตช่วยเติมส่วนที่ขาดไป นั่นคือภาษาญี่ปุ่นที่ผู้คนใช้เมื่อส่งข้อความ โต้ตอบ วางแผน ปิดบังบางอย่าง หรือโต้เถียงกันเป็นช่วงสั้น ๆ
ฝึกตอบข้อความสั้น ๆ คำเชื่อมในการสนทนา และสำนวนที่พบได้ในการแชตทุกวัน
เรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นแบบไม่เป็นทางการผ่านเรื่องราว ซึ่งช่วยให้เดาความหมายจากบริบทได้ง่ายขึ้น
เรื่องราวในแชตหลายตอนช่วยให้รู้ได้ชัดเจนว่าควรอ่านตอนใดต่อ ขณะติดตามเนื้อเรื่องเดียวกัน