Woordenschat Koreaans: Accessoires en sieraden – 19 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

잠시 후 검은 모자를 쓴 여자가 온다.

Een vrouw met een zwarte hoed komt iets later.

민준의 가방에 작은 벨이 있어요.

In Minjuns tas zit een kleine bel.

스물대여섯쯤 되어 보이는, 커다란 백팩을 멘 남자였다.

Hij was een man die eruitzag als een jaar of vijfentwintig of zesentwintig, met een grote rugzak.

분홍 리본이 달린 흰 선물 상자

Met een roze lint witte geschenkdoos

안경 썼어

Met een bril

가방이 없어. 매번 맨손으로 와 그 지갑만 주머니에서 꺼내는데 동전이 가득 찬 두꺼운 지갑이야

Hij heeft geen tas. Hij komt elke keer met lege handen Hij haalt alleen die portemonnee uit zijn zak en het is een dikke portemonnee vol munten

오늘 트랙수트 입고 왔는데 벨트는 챙겨왔어.

Ik kwam vandaag in een trainingspak, maar ik heb mijn riem meegenomen.

카페 의자에 우산이 하나 있어요.

Op de caféstoel er is één paraplu.

배터리 없어? 배낭에 보조배터리 있잖아.

Batterij leeg? Je hebt een powerbank in je rugzak.

스카프요!! 어머니 생신 선물이요

De sjaal!! Het is het verjaardagscadeau voor mam

응답이 없다. 성태는 모자 챙을 올리고 21번 구역을 살폈다. 경매 번호패에는 낯선 이름이 붙어 있었다. '대흥수산.'

Geen reactie. Sung-tae trok de klep van zijn pet omhoog en inspecteerde sector 21. Op het veilingnummerbord stond een onbekende naam: 'Daeheung Seafood'.

두 사람이 서로의 허리띠를 잡고 힘을 겨룬다.

Twee mensen houden elkaars riemen vast en strijden met hun kracht.

민준은 천천히 일어서서 주차장 천장을 올려다봤다. 입구 쪽 기둥 위에 카메라가 보였다. 그는 카메라 앞을 지나가며 손목시계를 들어 올렸다. 시간을 남기는, 오래된 방법이었다.

Minjun stond langzaam op en keek omhoog naar het plafond van de parkeergarage. Bij de pilaar bij de ingang zag hij een camera. Hij liep voor de camera langs en tilde zijn polshorloge op. Het was een oude methode om tijd vast te leggen.

아주머니가 노리개를 가방에 달아 줘요.

De dame de norigae aan de tas hangt het op (voor haar).

저는 살아 있을 때 이 가락지를 가져가 팔려고 했습니다.

Toen ik nog leefde, probeerde ik deze ring mee te nemen en te verkopen.

지수는 안경테를 손끝으로 한 번 밀어 올렸다.

Jisoo duwde de brilmontuur met haar vingertoppen een beetje omhoog.

잠시 후 검은 모자를 쓴 여자가 온다.

Een vrouw met een zwarte hoed komt iets later.

민철은 안경을 목에 걸고 운전석에 앉았다. 시동을 켜기 전에 창밖을 잠깐 봤다. 아버지 얼굴이 생각났다. 아버지가 가끔 혼자 마당에 서서 먼 곳을 보던 모습도. 민철은 그게 무슨 생각이었는지 이제 조금 알 것 같았다.

Mincheol ging met zijn bril om zijn nek op de bestuurdersstoel zitten. Voordat hij de motor startte, keek hij even naar buiten. Hij dacht aan het gezicht van zijn vader. Ook aan hoe zijn vader soms alleen in de tuin stond en in de verte keek. Mincheol begon nu een beetje te begrijpen wat dat betekende.

그의 손이 허리춤에 찬 칼자루 쪽으로 움직였지만, 완전히 뽑지는 않았다.

Zijn hand bewoog naar het gevest van het zwaard aan zijn middel, maar, hij trok het niet helemaal uit.