Woordenschat Koreaans: Vervoer – 46 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

유자차는 노란색 차예요.

Yuja thee (topic) is een gele thee.

준혁아, 배 언제 도착해?

Junhyuk, wanneer komt de boot aan?

버스가 딱 맞춰 옵니다.

De bus komt precies op tijd.

여자는 역 건너편을 본다.

De vrouw kijkt naar de overkant van het station.

나도 갈게ㅋㅋ 자전거 있어

Ik ga ook lol Ik heb een fiets

아침 기차를 타려고 해요.”

Ze zijn van plan de ochtendtrein te nemen.

주차장

parkeerplaats

버스 정류장은 십오 분 거리예요.”

De bushalte is vijftien minuten lopen.”

민철은 안경을 목에 걸고 운전석에 앉았다. 시동을 켜기 전에 창밖을 잠깐 봤다. 아버지 얼굴이 생각났다. 아버지가 가끔 혼자 마당에 서서 먼 곳을 보던 모습도. 민철은 그게 무슨 생각이었는지 이제 조금 알 것 같았다.

Mincheol ging met zijn bril om zijn nek op de bestuurdersstoel zitten. Voordat hij de motor startte, keek hij even naar buiten. Hij dacht aan het gezicht van zijn vader. Ook aan hoe zijn vader soms alleen in de tuin stond en in de verte keek. Mincheol begon nu een beetje te begrijpen wat dat betekende.

첫차를 놓치면 중요한 검사를 받을 수 없었다.

Als ze de eerste bus misten, konden ze geen belangrijk medisch onderzoek laten doen.

내일부터는 새 도로가 열리고, 버스는 산 아래 넓은 길로만 다닌다.

Vanaf morgen gaat er een nieuwe weg open, en de bus zal alleen nog maar over de brede weg onder de berg rijden.

민준이 택시에서 뛰어내렸다. 유나가 편의점 앞에 서 있었다. 가방을 꽉 잡고 있었다.

Minjun sprong uit de taxi. Yuna stond voor de buurtwinkel. Ze hield haar tas stevig vast.

형? 운전 중 아니야?

Broer? Rij je niet?

과외 끝나고 지하철 탔는데...

Nadat de bijles was afgelopen, stapte ik op de metro en...

40만 동이면 택시비는 되겠네

400.000 Dong zou genoeg moeten zijn voor de taxikosten

그러고 나서 거의 뛰다시피 플랫폼으로 갔다.

Daarna ging ze, bijna op een drafje, naar het perron.

지민은 이사 트럭을 봤습니다.

Jimin zag de verhuiswagen.

"55번 미륵산 노선, 오늘로 마지막 운행입니다.

"De Mireuksan route 55," rijdt vanaf vandaag zijn laatste rit.

"55번 미륵산 노선, 오늘로 마지막 운행입니다.

"De Mireuksan route 55," rijdt vanaf vandaag zijn laatste rit.

지연은 터미널에 도착했을 때 시계를 봤다.

Toen Ji-yeon bij de terminal aankwam keek ze op haar horloge.

민지는 천천히 걸어가 자전거 타이어를 만졌습니다.

Minji liep langzaam en raakte de fietsband aan.

교통사고

Auto-ongeluk

마지막 커브가 가까워졌다.

De laatste bocht kwam dichterbij.

민준은 지하철역 앞에서 빨간 의자를 팔고 있다.

Minjun verkoopt een rode stoel voor het metrostation.

갑판 밖으로 보이는 짙고 차가운 바다.

Zichtbaar buiten het dek, de diepe en koude zee.

민철은 안경을 목에 걸고 운전석에 앉았다. 시동을 켜기 전에 창밖을 잠깐 봤다. 아버지 얼굴이 생각났다. 아버지가 가끔 혼자 마당에 서서 먼 곳을 보던 모습도. 민철은 그게 무슨 생각이었는지 이제 조금 알 것 같았다.

Mincheol ging met zijn bril om zijn nek op de bestuurdersstoel zitten. Voordat hij de motor startte, keek hij even naar buiten. Hij dacht aan het gezicht van zijn vader. Ook aan hoe zijn vader soms alleen in de tuin stond en in de verte keek. Mincheol begon nu een beetje te begrijpen wat dat betekende.

택시 승강장에서 못 움직이고 있어요

Ik zit vast bij de taxistandplaats en kan niet verder.

어린이 교통카드였다.

Het was een ov-kaart voor kinderen.

버스가 종점에 도착했을 때 기사가 마이크를 잡고 말했다.

Toen de bus bij de eindhalte aankwam, nam de chauffeur de microfoon en zei:

성태는 전화기를 조끼 주머니에 넣고 손수레를 밀었다. 새벽 경매장의 냉기가 목까지 올라왔다. 아무 소리도 나지 않았다.

Seongtae deed de telefoon in zijn vestzak en duwde de handkar voort. De kilte van het veilinghuis bij zonsopgang kwam tot aan zijn nek. Er klonk geen enkel geluid.

손에 기차표가 두 장 있었습니다.

In (haar) hand lagen twee treinkaartjes.

민준은 시동을 걸기 전에 갤러리를 열었다. 사진이 클라우드에 저장된 것을 확인하고, 편의점 영수증을 재킷 안주머니에 넣었다. 내일 아침 무슨 일이 생기든, 오늘 밤 자신이 무엇을 봤는지는 이제 사라지지 않는다. 그는 차를 빼면서 백미러로 건물을 한 번 돌아봤다.

Minjun opende de galerij voordat hij de motor startte. Hij controleerde of de foto's in de cloud waren opgeslagen, en stopte de kassabon van de supermarkt in zijn jaszak. Wat er morgenochtend ook gebeurt, wat hij vanavond heeft gezien, zou nu niet meer verdwijnen. Hij reed de auto achteruit en keek nog een keer naar het gebouw in de achteruitkijkspiegel.

서울에서 버스를 타고 세 시간을 내려왔다.

nam de bus vanuit Seoul reisde drie uur lang naar het zuiden.

“이제 다 실었어.

“Alles is nu ingeladen.

됐어. 운전해야 해서 끊는다.

Laat maar. Omdat ik moet rijden Ik hang op.

지수는 한숨을 쉬면서도 빠르게 차를 몰았다.

Ji-su zuchtte, maar reed de auto snel voort.

기차를 놓쳤어요."

Ik heb de trein gemist."

야 나 차 있어. 데리러 갈까?

Hé, ik heb een auto. Zal ik je komen ophalen?

버스에서 내리자 흙 냄새가 났습니다.

Zodra ze uit de bus stapte was er een geur van aarde.

지하철이 역에 섰다. 문이 열리고 닫혔다. 지아는 내리지 않았다.

De metro stopte bij het station. De deuren gingen open en dicht. Jia stapte niet uit.

낡은 파란색 버스가 이미 시동을 걸고 있었다.

De oude blauwe bus was zijn motor al aan het starten.

내일부터는 새 도로가 열리고, 버스는 산 아래 넓은 길로만 다닌다.

Vanaf morgen gaat er een nieuwe weg open, en de bus zal alleen nog maar over de brede weg onder de berg rijden.

민준은 시동을 걸기 전에 갤러리를 열었다. 사진이 클라우드에 저장된 것을 확인하고, 편의점 영수증을 재킷 안주머니에 넣었다. 내일 아침 무슨 일이 생기든, 오늘 밤 자신이 무엇을 봤는지는 이제 사라지지 않는다. 그는 차를 빼면서 백미러로 건물을 한 번 돌아봤다.

Minjun opende de galerij voordat hij de motor startte. Hij controleerde of de foto's in de cloud waren opgeslagen, en stopte de kassabon van de supermarkt in zijn jaszak. Wat er morgenochtend ook gebeurt, wat hij vanavond heeft gezien, zou nu niet meer verdwijnen. Hij reed de auto achteruit en keek nog een keer naar het gebouw in de achteruitkijkspiegel.

민철은 안경을 목에 걸고 운전석에 앉았다. 시동을 켜기 전에 창밖을 잠깐 봤다. 아버지 얼굴이 생각났다. 아버지가 가끔 혼자 마당에 서서 먼 곳을 보던 모습도. 민철은 그게 무슨 생각이었는지 이제 조금 알 것 같았다.

Mincheol ging met zijn bril om zijn nek op de bestuurdersstoel zitten. Voordat hij de motor startte, keek hij even naar buiten. Hij dacht aan het gezicht van zijn vader. Ook aan hoe zijn vader soms alleen in de tuin stond en in de verte keek. Mincheol begon nu een beetje te begrijpen wat dat betekende.

지하철이 역에 섰다. 문이 열리고 닫혔다. 지아는 내리지 않았다.

De metro stopte bij het station. De deuren gingen open en dicht. Jia stapte niet uit.

두 바퀴.

Twee rondjes.