Woordenschat Koreaans: Kunst – 28 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

그 옆에는 빨간 실 한 가닥이 놓여 있었다.

Ernaast was een draadje rood garen achtergelaten.

책상 위에는 민지의 작은 꽃 그림이 있어요.

Op het bureau, Minji's kleine bloentekening ligt er / bestaat.

수아는 작은 붓을 들었습니다.

Sua, een kleine kwast pakte op/hield vast.

작은 도자기 조각이야.

Het is een klein stukje aardewerk.

"선생님, 이번 작품 정말 좋아요."

"Leraar, ik vind dit werk echt mooi."

이 골목이 단순히 관광객들을 위한 '벽화마을'이라는 전시장이 아니라, 누군가에게는 매일 아침 눈을 뜨고 잠드는 삶의 터전이라는 사실이 그제서야 실감 났다.

Dat deze steeg niet simpelweg voor toeristen was een tentoonstellingsruimte genaamd 'Mural Village', maar voor iemand, de plek waar ze elke ochtend wakker worden en slapen, het feit dat het een basis voor het leven (levensonderhoud) is werd pas toen werkelijkheid voor haar.

예술이라는 이름으로 포장된 관광지가 누군가에게는 일상을 파괴하는 소음의 근원지가 될 수 있다는 사실을 수아는 뒤늦게 깨달았다.

Dat een toeristische trekpleister verpakt onder de naam kunst voor iemand het dagelijks leven zou kunnen verwoesten het feit dat het een bron van lawaai zou kunnen worden, besefte Sua pas achteraf.

총 11명. 편집팀 3, HR팀 2, 마케팅 1, 디자인 2, 영업 3.

Totaal 11 personen. Redactie 3, HR 2, Marketing 1, Design 2, Verkoop 3.

이화동은 이미 오래전부터 '벽화마을'이라는 이름으로 유명해진 곳이었고, 사람들은 그 화려한 색채를 배경으로 자신의 시간을 기록하려 했다.

Ihwa-dong was al voor een lange tijd, een plek die beroemd was geworden onder de naam 'Muurschilderingdorp', en mensen, met die kleurrijke tinten als achtergrond, probeerden hun eigen tijd vast te leggen.

연습실 구석에 오래된 탈이 하나 있었습니다.

In de hoek van de oefenruimte een oud masker stond er één.

미술 대학에 가고 싶다고 적혀 있었어

Dat ze naar de kunstacademie wil, stond er geschreven.

“내일 현장 학습으로 박물관에 가잖아.”

“Morgen gaan we toch op excursie naar een museum, weet je.”

네 아이디어에서 영감을 받아서 내 연구로 이어간 건데.

Ik haalde inspiratie uit jouw ideeën en ging verder met mijn eigen onderzoek.

붓끝에서 먹이 떨어지지 않도록, 이재형은 숨을 참았다.

Zodat de inkt niet van de punt van de kwast zou vallen, Lee Jae-hyung hield zijn adem in.

준혁은 갑판 난간에 기댔다. 바람이 차가웠다. 그는 오른손 검지 옆의 잉크 자국을 봤다. 가방 안에 오늘 그린 스케치들이 있었다. 울릉도의 바다, 절벽, 물속의 빛. 아버지도 이 바다를 봤겠다. 1998년 여름에. 혼자서.

Junhyeok leunde tegen de reling van het dek. De wind was koud. Hij keek naar de inktvlek naast de wijsvinger van zijn rechterhand. In zijn tas zaten de schetsen die hij vandaag had gemaakt. De zee van Ulleungdo, kliffen, licht onder water. Vader moet deze zee ook hebben gezien. In de zomer van 1998. Alleen.

도자기 마을에는 공방이 많았습니다.

In het pottenbakkersdorp, waren er veel ateliers.

어쩌면 지저분한 낙서라고 생각하고 그냥 떼어버릴 수도 있었다.

Misschien zou hij het als slordige graffiti beschouwen en het er gewoon vanaf trekken.

좁고 가파른 계단 위로 커다란 잉어들이 마치 살아 움직이는 듯 유영하며 그려진 벽화.

Op de smalle en steile trap, grote karpers, alsof ze leefden en bewogen, een muurschildering geschilderd terwijl ze zwommen.

마을 끝에 아주 오래된 가마가 있었습니다.

Aan het einde van het dorp stond een zeer oude oven.

미나는 서예를 정말 좋아해요.

Mina kalligrafie vindt echt leuk.

할아버지는 청자 조각을 보며 말했습니다.

De oude man, kijkend naar het celadon fragment, zei.

"오늘 선생님이 내 스케치북을 봤어.

"Vandaag zag de leraar mijn schetsboek.

작은 도예 공방의 인스타그램이었다.

Het was de Instagram van een kleine pottenbakkerij.

“마을 입구에 돌하르방이 있지?”

Er staat toch een dolhareubang bij de ingang van het dorp?

수아가 자기가 그린 그림 사진 보내줬어

Sua, het plaatje dat ze tekende, stuurde ze een foto ervan.

무언가를 빚고 있는 그 손은 예전보다 조금 더 단단해 보였다.

Die handen, die iets vormden, zagen er iets steviger uit dan voorheen.

아주 작게, 못 같은 것으로 긁어 새긴 두 글자.

Twee letters, heel klein, gekrast en gehouwen met iets als een spijker.

어떤 곳은 두껍게 발려 붓 자국이 선명했고, 어떤 곳은 얇아서 아래에 그려져 있던 잉어의 비늘 윤곽이 희미하게 비쳐 보였다.

Op sommige plekken was het dik aangebracht en waren de penseelstreken duidelijk zichtbaar, en op andere plekken was het zo dun dat de contouren van de karperschubben die eronder geschilderd waren er zwakjes doorheen schenen.