Woordenschat Koreaans: Richtingen en positie – 232 woorden met plaatjes, audio en printbare kaarten

책상 위에 붓이 없어요.

op het bureau De kwast is er niet / bestaat niet.

그런데 길이 여러 개였다.

Maar er waren verschillende paden.

태양이 자주 가는 데가 어디예요?

De plek waar Taeyang vaak komt, waar is het?

사진 속에서 지아는 민서를 보고 있었고, 민서는 다른 곳을 보고 있었습니다.

Op de foto, Jia keek naar Minseo, en Minseo [keek naar] een andere plek was aan het kijken.

안개 속에 무언가가 있어요.

In de mist is er iets.

마을 끝에 아주 오래된 가마가 있었습니다.

Aan het einde van het dorp stond een zeer oude oven.

발자국은 작은 나무들 사이로 지나갔어요.

De voetstappen liepen tussen de kleine bomen door.

지아야~ 앞에 누가 있어?

Hé Jia~ wie staat er vooraan?

준호는 금방 뒤로 밀렸다.

Junho werd snel teruggedrongen.

지수는 그 자리에 가방을 놓습니다.

Jisu op die plek zet [haar] tas neer.

거리는 불과 1미터였다.

De afstand was slechts 1 meter.

야 지금 공항 밖에 서 있어?

Hé, sta je nu buiten het vliegveld?

위치 공유 앱 보면 비룡폭포 갈림길에서 북쪽으로 200미터쯤 벗어난 곳에 핀이 찍혀 있어요.

Kijkend op de locatie-app, op een plek ongeveer 200 meter ten noorden van de splitsing bij Biryong Falls, is een pin geplaatst.

어느 쪽으로 가야 할지 몰랐다.

Ze wist niet welke kant ze op moest gaan.

나무 아래에 사과가 있어요.

Boom onder / beneden een appel / appels er is / er zijn.

그는 주변을 한번 살피더니 낮은 목소리로 쏘아붙였다.

Hij keek één keer om zich heen en snauwde toen met een lage stem.

옆에 다른 남자도 있습니다.

Er is daar ook een andere man in de buurt.

강 가운데에 큰 돌이 있어요.

Er ligt een grote rots midden in de rivier.

우리 집 방향인 것 같아.

Ik denk dat het naar ons huis gaat.

민철은 안경을 목에 걸고 운전석에 앉았다. 시동을 켜기 전에 창밖을 잠깐 봤다. 아버지 얼굴이 생각났다. 아버지가 가끔 혼자 마당에 서서 먼 곳을 보던 모습도. 민철은 그게 무슨 생각이었는지 이제 조금 알 것 같았다.

Mincheol ging met zijn bril om zijn nek op de bestuurdersstoel zitten. Voordat hij de motor startte, keek hij even naar buiten. Hij dacht aan het gezicht van zijn vader. Ook aan hoe zijn vader soms alleen in de tuin stond en in de verte keek. Mincheol begon nu een beetje te begrijpen wat dat betekende.

잠깐, 돌 밑에 뭔가 있어.

Wacht, er ligt iets onder de steen.

도현이가 학교 근처에 있어.

Dohyeon is bij de school.

오른쪽도 안개, 왼쪽도 안개였습니다.

Er was mist aan de rechterkant en mist aan de linkerkant.

왼쪽으로, 오른쪽으로.

Naar links, naar rechts.

주위를 봤습니다.

Hij keek om zich heen.

이 책은 유성진이 몇 년 동안 스승 곁에서 손으로 옮겨 쓴 것이었다.

Dit boek was wat Yu Seong-jin, gedurende meerdere jaren, naast zijn leraar met de hand had overgeschreven.

빠르고 날카로운 움직임이었다.

snel en scherp beweging was het.

죽녹원 입구에서 지수는 잠깐 멈췄다.

Bij de ingang van Juknokwon Ji-su stopte even.

좁은 창문 너머로 옆 건물의 회색 외벽이 보였다.

Achter het smalle raam was de grijze buitenmuur van het gebouw ernaast zichtbaar.

어머니는 조용히 그 접시를 제사상 한쪽에 놓았다.

Moeder [plaatste] dat bordje stilletjes aan een kant van de herdenkingstafel.

민준은 화장실 칸 안에 서서 변기 뚜껑에 팔꿈치를 올린 채 답장을 기다렸다. 바깥에서 누군가 손 씻는 소리가 들렸다.

Minjun stond in een toiletcabine, met zijn elleboog op het toiletdeksel, en wachtte op een antwoord. Buiten klonk het geluid van iemand die zijn handen waste.

이준은 안쪽 레인으로 들어갔다.

Lee Jun, de binnenste baan in, ging naar binnen.

어두운 부엌 구석에 작은 쌀단지가 있었다.

In een donkere hoek van de keuken stond een kleine rijstpot.

저 아래쪽에 새 도로가 반듯하게 뻗어 있었다.

Helemaal daar beneden, de nieuwe weg strekte zich recht uit.

그런데 계단 앞에 선 수아는 발걸음을 멈추고 말았다.

Maar Sua, die voor de trap stond, bleef uiteindelijk abrupt staan.

창밖으로 파란 화살표가 보입니다.

Buiten het raam is een blauwe pijl te zien.

멀어 ㅠ

Het is ver T_T

...입장 포지션을 밤 11시에?

...houding en positie om 11 uur 's avonds?

집 도착.

Thuis aangekomen.

그리고 조준점을 중앙으로 돌렸다.

En ze draaide het richtpunt naar het midden.

중간에 벤치에서 잠깐 쉬었습니다.

We hebben even uitgerust op een bankje halverwege.

그니까. 산책 코스도 아니고 우리 집에서도 멀어

Precies. Het is niet de looproute en het is ver van ons huis

숲의 경계는 그녀의 사냥터이자 안식처였다.

De rand van het bos was zowel haar jachtterrein als haar toevluchtsoord.

겨울 철새인 댕기흰죽지들이 북쪽으로 떠나는 날이었다.

Het was de dag waarop de wintertrekvogels, de kuifeenden, naar het noorden vertrokken.

판문점 정상회담, 그리고 평양 옥류관에서 온 냉면 기계가 남쪽으로 넘어왔다는 소식 때문이었다.

De top van Panmunjom, en het nieuws dat een naengmyeon-machine (koude noedels) uit de Okryu-gwan in Pyongyang naar het zuiden was gekomen.

최 씨는 균형을 잃었다.

Meneer Choi verloor zijn evenwicht.

전쟁 때, 진주 사람들은 강 건너 멀리 있는 가족에게 신호를 보내기 위해 등불을 강에 띄웠습니다.

Tijdens de oorlog, de mensen van Jinju ver weg aan de overkant van de rivier signalen naar hun families om te sturen lantaarns op de rivier lieten drijven.

7시. 광화문 2번 출구.

7 uur. Gwanghwamun Exit 2.

마치 누군가가 커튼을 양쪽으로 당기는 것처럼, 물이 서서히 나뉘면서 가운데 젖은 길이 나타났다.

Alsof iemand aan beide kanten gordijnen opentrok, terwijl het water zich geleidelijk verdeelde, verscheen er in het midden een nat pad.

산길로 접어들자 버스가 좌우로 흔들렸다.

Toen ze het bergpad opreden schudde de bus heen en weer.

너는 점프 키를 바꿔.”

Verander de springtoets.”

지수는 화면 상단을 봤다. 단톡방 이름: 우리셋. 참여자 세 명.

Jisoo keek naar de bovenkant van het scherm. Naam groepsapp: Ons Drie. Drie deelnemers.

서연은 무영과 함께 시장을 피해 마을 뒤쪽 길로 갔다.

Seoyeon ging samen met Muyeong over de weg achter het dorp, terwijl ze de markt vermeden.

사방이 바위와 낮은 소나무로 둘러싸인, 작고 평평한 공간이었다.

Omringd aan alle kanten door rotsen en lage dennenbomen, was het een kleine, vlakke ruimte.

지연은 음식 사진과 셀카를 차례로 넘겼다. 그러다 다섯 번째 사진에서 손가락이 멈췄다. 식당 안 분위기를 넓게 담은 사진이었다. 앞쪽에는 동창들이 웃고 있었다. 그 뒤편, 오른쪽 창가 테이블에 두 사람이 보였다. 지연은 두 번 확대했다. 그리고 세 번.

Jiyeon bladerde foto's van eten en selfies door. Toen stopte haar vinger bij de vijfde foto. Het was een foto die de sfeer in het restaurant breed weergaf. Op de voorgrond lachten haar klasgenoten. Daarachter, aan een tafel bij het raam aan de rechterkant, waren twee mensen te zien. Jiyeon zoomde twee keer in. En drie keer.

지도 뒷면에는 빛에 비추어 보자 연필로 희미하게 쓴 글자가 보였다.

Wanneer je hem tegen het licht houdt, verschijnen er op de achterkant van de kaart woorden, vaag in potlood geschreven.

수아와 준호는 얼음 위를 조심스럽게 걸어 반대편 언덕으로 갔어요.

Sua en Junho liepen voorzichtig over het ijs en gingen naar de heuvel aan de overkant.

여자는 역 건너편을 본다.

De vrouw kijkt naar de overkant van het station.

없어. 나 그런 문서는 꼭 제자리에 둬 10년 넘게 한 번도 분실 없었어

Nee. Ik leg zulke documenten altijd op hun plek Er is in meer dan 10 jaar geen enkel verlies geweest

"대청봉에서 북동쪽으로 600미터, 참나무 세 그루가 있는 곳에서 왼쪽."

"600 meter ten noordoosten van de Daecheongbong piek, linksaf van de plek waar drie eikenbomen staan."

길에는 파란 화살표가 있습니다.

Er staan blauwe pijlen op het pad.

맞은편 남자는 아무 말이 없었다.

De man tegenover haar zei niets.

위치 공유 앱 보면 비룡폭포 갈림길에서 북쪽으로 200미터쯤 벗어난 곳에 핀이 찍혀 있어요.

Kijkend op de locatie-app, op een plek ongeveer 200 meter ten noorden van de splitsing bij Biryong Falls, is een pin geplaatst.

할아버지는 고개를 한번 끄덕이고 앞자리에 앉았다.

De oude man knikte eenmaal en ging op een voorstoel zitten.

안개가 분지 언저리에서 맴돌았지만 그 안은 이상할 만큼 고요했다.

Mist hing rond de rand van de kom, maar binnen was het vreemd stil.

그는 서준을 아래위로 훑어보더니 짧게 말했다.

Hij nam Seo-jun van top tot teen op en sprak kortaf.

다리 밑 골목 어귀, 거기 있었다.

Bij de ingang van een steegje onder de brug, daar was het.

"할머니, 저도 같이 갈게요."

"Grootmoeder, ik ga ook met u mee."

아직ㅠㅠ 거의 다 왔어.

Nog niet, ik ben er bijna.

민우는 카메라를 들고 집을 나갔다.

Minwoo verliet het huis met de camera in zijn hand.

노인이 안개 속에서 나와요.

Een oude man uit de mist komt tevoorschijn.

도시락을 고리에 놓고 갔어요.

de lunchbox hing het aan de haak en... vertrok / ging.

해님길 18번지는 걸어서 10분쯤 걸렸다.

Het duurde ongeveer tien minuten om naar Haenim-gil 18 te lopen.

산과 강을 넘습니다.

bergen en rivieren steekt over / gaat over.

오빠 방 들어가도 돼?

Mag ik je kamer binnenkomen?

맨 뒤에 앉았고. 아주 조용했어요.

Hij zat helemaal achterin. Hij was heel stil.

민준은 다른 길로 돌아서 할머니 마을에 도착했습니다.

Minjun nam een andere weg en kwam aan bij het dorp van zijn grootmoeder.

그냥 돌아갈 수도 있었다.

Ze had gewoon terug kunnen gaan.

점심때 서울에서 온 여행 작가가 들어왔다.

Tijdens de lunch kwam er een reisjournalist uit Seoul binnen.

“하나 씨, 배가 10분 후에 떠나요.

“Mevrouw Hana, de boot vertrekt over tien minuten.

그때 뒤에서 친구 준호가 나타났어요.

Op dat moment verscheen er van achteren haar vriend Junho.

약을 사고 돌아왔을 때, 장승은 다시 길을 바라보고 있었습니다.

Toen hij terugkwam nadat hij de medicijnen had gekocht, de Jangseung weer keek naar de weg.

초록 가방이 여기 있어요!

De groene tas hier is!

민호가 계속 밀었지만, 태수는 중심을 지키며 버텼다.

Min-ho bleef duwen, maar Tae-su hield stand terwijl hij zijn evenwicht bewaarde.

나는 네가 안 온 줄 알았어."

Ik [dacht] dat jij dacht dat je niet gekomen was."

'추석 밤에 이무기는 강을 올라가.

'Op Chuseok-avond gaat de Imugi de rivier op.

준혁은 갑판 난간에 기댔다. 바람이 차가웠다. 그는 오른손 검지 옆의 잉크 자국을 봤다. 가방 안에 오늘 그린 스케치들이 있었다. 울릉도의 바다, 절벽, 물속의 빛. 아버지도 이 바다를 봤겠다. 1998년 여름에. 혼자서.

Junhyeok leunde tegen de reling van het dek. De wind was koud. Hij keek naar de inktvlek naast de wijsvinger van zijn rechterhand. In zijn tas zaten de schetsen die hij vandaag had gemaakt. De zee van Ulleungdo, kliffen, licht onder water. Vader moet deze zee ook hebben gezien. In de zomer van 1998. Alleen.

미나는 리본을 따라 빠르게 걷습니다.

Mina loopt snel en volgt de linten.

굵은 빗방울이 빠르게 떨어졌다.

Dikke regendruppels vielen snel naar beneden.

수아는 천천히 붓을 움직였습니다.

Sua bewoog langzaam de kwast.

이준은 하늘 옆을 지나갔다.

Lee Jun, langs Ha-neuls zijde, ging voorbij.

닿을지 모르겠지만.

Hoewel ik niet weet of hij het te horen krijgt.

캐릭터도 벽 앞에서 멈춘다.

Het personage stopt ook voor de muur.

민준은 버스를 향해 달립니다.

Minjun naar de bus toe rent.

할머니와 지수는 함께 천천히 맷돌을 돌립니다.

Oma en Jisu draaien samen langzaam aan de molen.

캐릭터가 벽을 높이 넘는다.

Het personage springt hoog over de muur heen.

홍대요? 거기서 여기까지 30분인데.

Hongdae? Vanaf daar naar hier is het 30 minuten.

그 빛을 따라가면 길을 잃어요."

Als je dat licht volgt, zul je de weg kwijtraken."

엄마가 지수에게 와서 안아줘요.

Mama komt naar Jisu en knuffelt haar.

맨 뒤에 앉았고. 아주 조용했어요.

Hij zat helemaal achterin. Hij was heel stil.

세 사람은 가까운 편의점에 갔다.

De drie gingen naar een nabijgelegen gemakswinkel.

“이제 다음 상자는 이곳으로 올 거예요.”

Nu komt de volgende doos hierheen.

할아버지는 잠시 지수를 보더니, 조각을 지수의 손 위에 올려놓았습니다.

De oude man keek Jisu even aan en toen, legde het fragment op Jisu's hand.

점심시간에 지아는 민서에게 걸어갔습니다.

Tijdens de lunch, Jia liep naar Minseo.

상민은 차로 걸어가다 뒤를 돌아봤다. 두 비석이 나란히 서 있었다. 이름 없는 돌은 작고 오래되었지만, 더 이상 혼자가 아니었다.

Sangmin liep naar de auto en keek om. Twee grafstenen stonden naast elkaar. De naamloze steen was klein en oud, maar hij was niet langer alleen.

최 씨의 오른발이 앞으로 크게 나오는 순간, 준호는 빠르게 왼쪽으로 돌면서 힘껏 당겼다.

Op het moment dat meneer Choi's rechter voet ver naar voren stapte, Junho, terwijl hij zich snel naar links draaide, trok met al zijn macht.

소리가 성 안과 밖으로 멀리 퍼져요.

Het geluid binnen het kasteel en naar buiten ver verspreidt zich.

그곳에는 검은 돌길이 많았다.

Daar waren veel paden van zwarte steen.

“가까이 오지 마세요.

“Kom alstublieft niet dichterbij.

쿵! 최 씨가 모래 위에 쓰러졌다.

Boem! Meneer Choi stortte neer op het zand.

야 지금 공항 밖에 서 있어?

Hé, sta je nu buiten het vliegveld?

공이 아주 빠르게 날아가요.

De bal zeer snel vliegt weg.

남자는 다리를 다쳐서 올라오지 못했다.

De man had zijn been bezeerd, dus hij kon niet omhoog klimmen.

그 옆에는 빨간 실 한 가닥이 놓여 있었다.

Ernaast was een draadje rood garen achtergelaten.

민서는 지아에게 다가와 울먹이며 말했습니다.

Minseo liep naar Jia toe en zei terwijl ze op het punt stond te huilen.

엄마가 달려와요!

Mama komt aanrennen!

민수는 옛집 부엌으로 달려갔다.

Minsu rende naar de keuken van het oude huis.

태수는 민호에게 다가갔다.

Tae-su liep naar Min-ho toe.

지연과 어머니는 나란히 정류장 앞에 섰다.

Ji-yeon en haar moeder stonden zij aan zij voor de bushalte.

저쪽에 스님이 있어요.

Daar is een monnik.

민준은 조용히 고개를 숙였습니다.

Minjun boog stil zijn hoofd.

그런데 길이 두 개로 갈라집니다.

Maar het pad splitst zich in tweeën.

남자는 우체통을 보고 돌아서려고 했다.

De man keek naar de brievenbus en stond op het punt weg te lopen.

골목을 나서는데 차가운 것이 뺨에 닿았다.

Toen ze de steeg uitliep, raakte iets kouds haar wang.

멧돼지는 왜 두 번 돌았습니까?

Het wilde zwijn waarom twee keer draaide (het)?

최 씨는 균형을 잃었다.

Meneer Choi verloor zijn evenwicht.

오후 4시 02분 — 익명_742가 채팅방에 입장했습니다

16:02 — Anoniem_742 is de chat toegetreden

경매장 사람들이 다음 구역으로 이동했다. 성태는 멸치 상자를 손수레에 올리며 오른손 등의 흉터를 내려다봤다. 스물여섯, 처음 일을 시작했을 때 믿었던 사람에게 당했던 기억이 겹쳤다.

De mensen op de veiling verhuisden naar het volgende gebied. Seongtae zette een doos ansjovis op een kruiwagen en keek naar het litteken op de rug van zijn rechterhand. Op zesentwintigjarige leeftijd kwamen de herinneringen naar boven aan wat hem was overkomen door de persoon die hij vertrouwde toen hij net begon met werken.

상대가 오른쪽으로 공격해 올 때 왼쪽으로 빠지면서 상대의 균형을 무너뜨렸다.

Toen de tegenstander aan de rechterkant aanviel, terwijl hij naar links uitweek, verbrak hij de balans van de tegenstander.

스님이 지수를 지붕 쪽 계단으로 안내했다.

De monnik begeleidde Jisoo naar de trap richting het dak.

왼쪽에서 부는 초속 6미터의 바람을 상쇄하려면 조준점을 왼쪽으로 틀어야 했다— 바람이 화살을 오른쪽으로 밀어낼 것을 미리 계산해서.

Om de wind van 6 m/s die van links woei te compenseren, moest ze het richtpunt naar links draaien— door vooraf te berekenen dat de wind de pijl naar rechts zou duwen.

그 사람은 의자를 자전거로 끌고 골목으로 갔다.

Die persoon trok de bank met een fiets mee en ging de steeg in.

나 이제 정리하고 내려갈게.

Ik pak nu in en ga naar beneden.

도깨비는 이런 곳을 건널 수 없었다.

De dokkaebi kon zo'n plek niet oversteken.

빨래가 줄에 널려 있었고, 화분들이 계단 난간을 따라 위태롭게 늘어서 있었다.

Er hing wasgoed aan de lijn, en bloempotten [stonden opgesteld] langs de trapleuningen op een wankele manier op een rij.

그냥 통과할 수가 없었다.

Hij kon er gewoon niet doorheen.

세웠어.

Ik ben aan de kant gezet.

"오른쪽으로 유도하지 말고, 왼쪽으로 빠져야 해."

"Lok hem niet naar rechts, je moet naar links bewegen."

그런데 잠시 후, 등불이 천천히 강 위로 떠올랐습니다.

Maar na een tijdje, de lantaarn langzaam dreef de rivier op.

그때 성문 밖에서 한 여자가 아이를 업고 달려왔습니다.

Toen, van buiten de poort van het fort, kwam een vrouw aanrennen met een kind op haar rug.

민서는 도윤이를 일으키고 재킷을 주워 주었다.

Minseo hielp Doyoon overeind en raapte de jas voor hem op.

오빠가 다음에 미현씨 데리고 온대.

Je broer zegt dat hij Mi-hyeon de volgende keer meeneemt.

나 형이랑 같이 매트 밟고 싶어서 시작한 거야

Ik, samen met Hyung, begon omdat ik op de mat wilde stappen.

서연은 그릇을 멀리 옮겼다.

Seoyeon verplaatste de kom ver weg.

정확히 말하면, 성인 한 명이 팔을 뻗으면 반대편 벽에 닿을 만큼 작았다.

Om precies te zijn, als een volwassene hun armen strekte, was het klein genoeg om de tegenoverliggende muur te raken.

야, 나 퇴근했어. 나오다가 찜질방 앞 지나쳤는데... 어, 잠겼더라고. 벌써 정리 들어간 거 같았어. 유리문으로 보이는데 사물함들이 다 열려 있더라고, 비어 있는 채로. 아무것도 아닌데 왜 이렇게 뭔가 남는 느낌이지. 그냥... 괜찮았으면 좋겠다. 어, 그래. 집에 간다.

Hé, ik ben uitgewerkt. Toen ik wegging, kwam ik langs de ingang van de Jjimjilbang... oh, hij was op slot. Het leek alsof ze al aan het opruimen waren. Door de glazen deur kon ik zien dat de kluisjes allemaal openstonden, leeg. Het is eigenlijk niets, maar waarom heb ik er toch zo'n nasmaak van? Ik hoop maar... dat het goedkomt. Oké, ja. Ik ga naar huis.

“병원에 다녀온 뒤에 먹으려고 주문했어요.

“Ik heb het besteld om het na mijn ziekenhuisbezoek op te eten.

김 선생님과 연구원들은 이 따오기를 매일 멀리서 관찰했다.

De heer Kim en de onderzoekers deze ibis observeerden elke dag van een afstand.

박순희가 차 문을 열고 내린다. 짙은 청록색 집업 재킷을 여미고, 어깨를 반듯하게 편 채 우체국 유리문 앞에 선다. 손이 더 이상 떨리지 않는다.

Park Soon-hee opent de autodeur en stapt uit. Ze sluit haar donkergroenblauwe vest met rits, staat rechtop met rechte schouders voor de glazen deur van het postkantoor. Haar handen trillen niet meer.

하지만 새 다리가 생긴 후부터 마을 사람들은 모두 새 다리로 건너가서 오래된 강변 길을 사용하지 않았다.

Maar vanaf het moment dat de nieuwe brug werd gebouwd, staken alle dorpelingen de nieuwe brug over en gebruikten ze het oude pad langs de rivier niet meer.

이준은 무릎을 꿇습니다.

Lee Jun knielt neer.

연습을 하다가 넘어졌습니다.

Tijdens het oefenen, viel hij neer.

남자 쪽 옆얼굴이 선명하게 보였다. 테이블 위에 와인 잔 두 개. 마주 앉은 여자는 모르는 얼굴이었다.

Het profiel van de man was duidelijk te zien. Twee wijnglazen op tafel. De vrouw die tegenover hem zat, kende ze niet.

“점프해야 해.”

Ik moet springen.

왼쪽으로 꺾어 들어가자 작은 분지가 나타났다.

Toen hij naar links afsloeg en naar binnen ging, verscheen er een kleine kom.

준호는 금방 뒤로 밀렸다.

Junho werd snel teruggedrongen.

고향에서 태어나 고향의 맛을 평생 그리며 살아온 자신은 결국 그 냉면을 다시 먹지 못하는데, 오늘 처음으로 평양 냉면이 이쪽으로 넘어왔다.

Zij, die in haar geboorteplaats was geboren en haar hele leven verlangde naar de smaak ervan, kan die naengmyeon uiteindelijk niet meer eten, maar vandaag is voor het eerst Pyongyang naengmyeon naar deze kant gekomen.

아무 말도 하지 않고 서진의 어깨에 손을 얹었다.

Zonder iets te zeggen legde hij een hand op Seojins schouder.

뻐꾸기 한 마리가 날아와요.

Eén koekoek vliegt voorbij.

할머니가 처음 데려갔을 때, 지수는 몇 살이었을까.

Hoe oud was Ji-su toen haar grootmoeder haar daar voor het eerst mee naartoe nam?

대나무들이 하늘까지 높이 솟아 있었다.

De bamboestokken, tot aan de hemel reikten hoog omhoog.

지수는 그쪽으로 걸어갔습니다.

Jisu liep die kant op.

장승이 길을 등지고 있었습니다.

De Jangseung keerde de weg de rug toe.

현관문이 열린다. 아버지가 들어온다. 준호가 일어선다.

De voordeur gaat open. Vader komt binnen. Junho staat op.

준혁은 그 활기찬 흐름을 거슬러 올라갔다.

Jun-hyeok ging tegen die energieke stroom in.

열두 살 때 관장님이 처음 데려온 날.

De dag dat de regisseur me voor het eerst meenam toen ik twaalf was.

민서는 도윤이를 일으키고 재킷을 주워 주었다.

Minseo hielp Doyoon overeind en raapte de jas voor hem op.

단오 축제가 일주일 앞으로 다가왔을 때, 아버지 광식 씨는 병이 깊어져 자리에 누웠다.

Toen het Dano-festival nog maar één week weg was, werd de vader, meneer Kwang-sik, erg ziek en werd hij bedlegerig.

야, 나 지금 뛰어가는 중이야. 학교 그라운드 가볼게. 태양이 스트레스 받으면 거기 혼자 연습하거든. 연락할게.

Hé, ik ben nu aan het rennen. Ik ga naar het schoolplein. Als Taeyang gestrest is, gaat hij daar alleen oefenen. Ik laat het je weten.

위치 공유 앱 보면 비룡폭포 갈림길에서 북쪽으로 200미터쯤 벗어난 곳에 핀이 찍혀 있어요.

Kijkend op de locatie-app, op een plek ongeveer 200 meter ten noorden van de splitsing bij Biryong Falls, is een pin geplaatst.

지수는 사람들 사이를 헤치며 소리쳤다.

Jisu riep terwijl ze zich door de menigte duwde.

대회 날, 민준은 붉은 샅바를 허리에 두르고 당당하게 경기장에 들어섰다.

Op de dag van de wedstrijd bond Min-jun de rode satba om zijn middel en betrad de arena vol zelfvertrouwen.

그때 한 여자가 병원 봉투를 들고 보관함으로 걸어왔다.

Toen kwam er een vrouw aan met een ziekenhuisenvelop in haar hand, naar het kluisje gelopen.

그날 오후, 그녀는 곧장 관리 사무소로 갔다.

Die middag ging ze direct naar het kantoor van de beheerder.

봉투를 책상 서랍 깊숙이 밀어 넣고 생각하지 않으려 애썼다.

Hij schoof de envelop diep in zijn bureaulade en probeerde er niet aan te denken.

도깨비가 몸을 앞으로 기울였다.

De dokkaebi boog zijn lichaam naar voren.

누군가 쫓아오는지 보는 것처럼?

Alsof hij keek of iemand hem volgde?

지수는 그 후 두 번이나 청계천 주변을 돌아다녔다.

Daarna dwaalde Ji-su twee keer door het Cheonggyecheon-gebied.

지수는 화장실 문을 열고 나왔다. 복도에 오후 햇빛이 비스듬히 깔려 있었다. 조정 기일까지 5분. 그녀는 서류를 고쳐 쥐고 법정 쪽으로 걸었다.

Jisoo opende de badkamerdeur en kwam naar buiten. De middagzon viel schuin de gang in. Nog 5 minuten tot de zitting. Ze klemde de papieren steviger vast en liep richting de rechtszaal.

3월 마지막 아침, 밤섬 위로 검은 새 떼가 날아올랐다.

Op de laatste ochtend van maart, Een zwerm zwarte vogels vloog omhoog boven Bamseom.

그는 더 이상 말하지 않고 마을 안쪽으로 성큼성큼 걸어갔다.

Zonder iets meer te zeggen, liep hij met grote passen naar het binnenste van het dorp.

바람이 사라진 상태에서 왼쪽으로 치우친 조준점은, 그냥 8점짜리 화살이 된다.

Nu de wind weg was, zou een naar links afwijkend richtpunt simpelweg resulteren in een pijl van 8 punten.

그런데 민준이 다음 말을 덧붙였을 때, 뭔가가 등 뒤에서 잡아당기는 느낌이 들었다.

Maar toen Min-jun de volgende woorden toevoegde, voelde ze alsof iets haar van achteren meetrok.

비가 많이 올 때, 302호 도윤이가 복도에서 미끄러졌다.

Toen het hevig regende, gleed Doyoon van kamer 302 uit in de gang.

할아버지는 낡은 의자를 끌어당기며 덧붙였다.

voegde de oude man eraan toe terwijl hij een oude stoel naar zich toe trok.

단톡방이 조용해진다. 서연은 화면에서 눈을 떼지 못하고, 태우는 책상 위 USB 드라이브를 멀찍이 바라본다. 오전 11시 17분. 아무도 먼저 말을 꺼내지 않는다.

De groepschat wordt stil. Seoyeon kan haar ogen niet van het scherm houden, en Taewoo staart van een afstand naar de USB-stick op het bureau. 11:17 uur. Niemand zegt iets als eerste.

발 아래로 바위가 흘러내렸다.

Onder zijn voeten gleden stenen naar beneden.

최지영이 뛰어왔다. 노트를 두 손으로 받쳐 들고. 이순남은 문가에 서서 말없이 받았다. 겉표지에는 할머니의 글씨, 그 아래는 어머니의 글씨, 마지막 페이지에는 이순남 자신의 글씨가 있었다. 삼 대가 채운 책. 이순남은 한참 표지를 내려다봤다.

Choi Ji-young rende naar binnen. Ze hield het notitieboekje met beide handen vast. Lee Soon-nam stond zwijgend bij de deur en nam het aan. Op de kaft stond het handschrift van de grootmoeder, daaronder het handschrift van de moeder, en op de laatste pagina het handschrift van Lee Soon-nam zelf. Een boek gevuld door drie generaties. Lee Soon-nam staarde lang naar de kaft.

엄마, 오늘 집에 있었어요?

Mama, was je vandaag thuis?

하지만 이 상자에는 그 여자에게 필요한 아침 식사와 약이 들어 있었다.

Maar in deze doos zaten het ontbijt en de medicijnen die de vrouw nodig had.

차나무를 손으로 만지며 길을 찾았습니다.

Ze vond de weg door de theeplanten met haar handen aan te raken.

밤이는 혼자 남아 강에서 먹이를 찾았다.

Bami bleef alleen achter en zocht voedsel in de rivier.

응. 할아버지가 직접 두신 거래.

Ja. Ze zegt dat Opa het er zelf heeft neergezet.

“검은 돌이 끝나는 곳.”

Waar de zwarte stenen eindigen.

우리 할아버지 땅 안에.

Binnen het perceel van opa.

"바다에 더 들어가지 마세요.

"Ga niet meer de zee in.

수아는 눈을 크게 뜹니다.

Sua opent haar ogen wijd.

집으로 돌아오는 길에, 민준은 산 입구의 돌 위에 떡을 올려놓았습니다.

Op de weg terug naar huis, plaatste Minjun, bovenop een steen bij de bergingang, wat rijstkoekjes.

자정을 알리는 종이 울렸다.

De bel die middernacht aankondigde, luidde.

젊은 대금 연주자 민호가 악기를 내렸습니다.

Minho, een jonge daegeumspeler, liet zijn instrument zakken.

낮게 날다가 버드나무보다 높이 올라갔다.

Nadat hij laag had gevlogen, steeg hij hoger dan de wilg.

민서는 바로 302호로 갔다.

Minseo ging rechtstreeks naar kamer 302.

민지는 계단을 내려오며 생각했습니다.

Minji dacht terwijl ze de trap afkwam.

발자국은 옆집에서 시작해서 마을 뒤의 개울 쪽으로 이어졌어요.

De voetstappen begonnen bij het huis hiernaast en liepen door naar de beek achter het dorp.

사회자의 목소리가 높아졌다. 21번 구역 호가가 시작됐다. 성태는 번호패를 꽉 쥐고 군중 속에 자리를 잡았다.

De stem van de omroeper klonk luider. De biedingen voor zone 21 begonnen. Seongtae klemde zijn biednummer vast en zocht zijn plek in de menigte.

임차인 거주 공간 내에서 확인하는 거니까 당장 문제는 없을 것 같아.

Aangezien je binnen de woonruimte van de huurder controleert, denk ik niet dat er direct een probleem zal zijn.

그러나 목구멍을 타고 나온 말은 전혀 다른 형태를 띠고 있었다.

Maar de woorden die uit haar keel kwamen nam een totaal andere vorm aan.

수진이 태준 앞을 막는다.

Sujin blokkeert de weg van Taejun.

하나는 관광객들 사이를 다니며 물었다.

Hana liep tussen de toeristen rond en vroeg:

민호의 캐릭터가 먼저 문을 지난다.

Minho’s personage gaat als eerste door de deur.

아니. 진짜 바로 붙어 있어.

Nee. Het is echt er vlak naast.

왔다

Hij is er

3열... 준호 있어 😳

Rij 3... Junho is hier 😳

어묵 국물을 마시던 여자는 잠시 후 자리를 떴다.

De vrouw die de viskoekbouillon aan het drinken was, vertrok kort daarna.

그러고 나서 거의 뛰다시피 플랫폼으로 갔다.

Daarna ging ze, bijna op een drafje, naar het perron.

누군지는 몰라도. 할아버지가 이 사람 옆에 계시고 싶으셨겠지.

Ik weet niet wie het is, maar Grootvader wilde waarschijnlijk naast deze persoon zijn.

작은 녹두 한 알이 돌 사이에 끼어 있습니다.

Een kleine mungboon zit vast tussen de stenen.

“아리랑 고개로 넘어간다….”

“Ik steek de Arirang-pas over….”

8월 어느 날, 밤이는 다시 날아올랐다.

Op een dag in augustus vloog Bami weer omhoog.

화살은 바람에 밀려 미세하게 오른쪽으로 흘렀다.

De pijl dreef door de wind een fractie naar rechts.

민준은 주차장 기둥 뒤에 등을 붙이고 서서, 떨리는 손으로 핸드폰을 꺼냈다.

Minjun stond met zijn rug tegen een parkeergaragepilaar en pakte met trillende handen zijn telefoon.

근데 내려오다가 길을 잃어버렸어.

Maar ik ben de weg kwijtgeraakt op de weg naar beneden.

외부에 나간 적 없어.

Het is nooit naar buiten gegaan.

저기 뭔가 있어

Daar is iets

"이건 가마 바닥에서 나온 거예요.

"Dit kwam uit de ovenvloer.

그리고 나머지 하나를 손에 가만히 들었습니다.

En het overgebleven exemplaar hield ze stil in haar hand.

수진은 웃으며 손을 내민다.

Sujin glimlacht en steekt haar hand uit.

재호가 잠깐 자리를 비운 사이, 민준이 방에 들어왔다.

Terwijl Jae-ho even weg was, kwam Min-jun de kamer binnen.

상민은 비석 주변 풀을 손으로 천천히 헤쳤다. 돌이 생각보다 깊이 박혀 있었다. 아주 오래된 것 같았다.

Sangmin schoof langzaam met zijn handen het gras rond de steen opzij. De steen zat dieper dan verwacht. Het leek erg oud.

발자국은 옆집에서 시작해서 마을 뒤의 개울 쪽으로 이어졌어요.

De voetstappen begonnen bij het huis hiernaast en liepen door naar de beek achter het dorp.

태수는 몸을 낮추고 버텼다.

Tae-su liet zijn lichaam zakken en hield stand.

0.3초가 채 안 되는 시간에 화살은 공기를 가르고 70미터를 날아갔다.

In minder dan 0,3 seconde kliefde de pijl door de lucht en vloog zeventig meter ver.