Chiara scende con il blazer blu sopra la maglietta dei Fugees e le treccine con le punte ramate raccolte su un lato. Nel cortile c'è un pergolato con due tavoli sotto le luci basse. Marco è seduto a uno. Ha lasciato libero il tavolo accanto.
Chiara schodzi z niebieską marynarką na koszulce Fugees i warkoczykami z miedzianymi końcówkami zebranymi na boku. Na dziedzińcu znajduje się pergola z dwoma stołami pod przyćmionymi światłami. Marco siedzi przy jednym. Zostawił wolny sąsiedni stolik.
Salvo è seduto sul bordo del letto dell'ostello. Il polso sinistro è appoggiato sulle ginocchia, e la bussola tatuata sulla sua pelle guarda verso il soffitto.
Salvo siedzi na krawędzi łóżka w schronisku. Jego lewy nadgarstek spoczywa na kolanach, a wytatuowany na skórze kompas wskazuje sufit.
Non i vecchi, che conoscevano la leggenda fin da quando erano bambini e ne portavano il peso negli occhi; non i ragazzi, che cercavano di sembrare coraggiosi per impressionare gli amici; e certamente non i forestieri, che, con la loro arroganza tipica di chi non conosce i luoghi, pensavano di saperne sempre di più.
Nie starzy ludzie, którzy znali legendę od dziecka i nosili jej ciężar w oczach; nie młodzi, którzy starali się wyglądać odważnie, by zaimponować przyjaciołom; a już z pewnością nie przyjezdni, którzy, z typową dla nieznających okolicy arogancją, myśleli, że zawsze wiedzą lepiej.
