Woordenlijst Koreaans: Bijwoord — 272 woorden

아직ㅠㅠ 거의 다 왔어.

Nog niet, ik ben er bijna.

그것도 한 번도 안 열린 채로.

En ook nog in ongeopende staat.

엄마. 이상한 거 찾았어.

Mam. Ik heb iets vreemds gevonden.

다들 조심히 와.

Gaat u allen veilig naar huis.

나한테 말 안 했어.

Hij heeft het me niet verteld.

작은 아이가 숲으로 와요.

Een kleine kind naar het bos komt.

부엌이 더 어두워 보였습니다.

De keuken zag er donkerder uit.

잘 될 거야 꼭.

Het zal zeker goedkomen.

"선생님한테도 말 못 해.

"Ik kan het de leraar niet eens vertellen.

근데 진짜 연락이 없어?

Maar echt, geen contact?

홀이 가야금 소리로 가득 찼습니다.

De zaal gevuld met het gayageum geluid was vol.

엄마가 지금 병원에 있어.

Mama is nu in het ziekenhuis.

언니 ㅠㅠ 왜 혼자 했어.

Unnie T_T Waarom deed je dat alleen?

어서 열어봐 ㅋ

Maak het snel open haha

지금 약국 가기 전에 시간이 좀 있어.

Nu meteen, voordat ik naar de apotheek ga heb ik nog wat tijd.

지아는 행복해요.

Jia is gelukkig.

그럼. 다 같이 밥 먹자.

Zeker. Laten we allemaal samen eten.

그리고 도현이도 여기 채팅에 넣어.

En voeg Dohyeon ook toe aan deze chat.

나는 50년 동안 이 바다와 함께 살았어.

Ik, al 50 jaar, leefde samen met deze zee.

또 소리가 나요.

Weer ontstaat er een geluid.

근데 너무 이상하지 않아?

Maar is het niet te raar?

첫 찻잎을 따는 시간은 아주 짧습니다.

De tijd om de eerste theebladeren te plukken is erg kort.

저도 지금 다시 봤는데...

Ik keek er net weer naar...

이지수는 혼자 담양에 왔다.

Lee Ji-su (onderwerp) kwam alleen naar Damyang.

오늘 날씨 정말 좋아요!

Het weer is vandaag echt goed!

...그렇게 되네

...Zo is het nu eenmaal

마지막 음이 가장 중요해.

De laatste noot is het belangrijkst.

하지만 다음 날, 반 친구들 모두가 그 사실을 알게 되었습니다.

Maar de volgende dag, kwamen alle klasgenoten dat feit te weten.

PC방 안에서 모두 소리친다.

Iedereen schreeuwt in het pc-gamingcafé.

2019년에 엄마 많이 아팠어.

In 2019 was mama erg ziek.

할머니는 바로 춤을 춰요.

De oude vrouw onmiddellijk danst.

그냥 조용히 흔들릴 뿐이었다.

Ze stonden alleen maar zachtjes te wiegen.

우산이 이제 주인에게 가요.

De paraplu nu gaat naar de eigenaar.

미안 미안. 근데 진짜로 뭐가 제일 걱정이야?

Sorry, sorry. Maar serieus, waar maak je je het meest zorgen over?

아버지는 한동안 준호를 바라봤다.

De vader keek Junho een tijdje aan.

혼자 주문하기도 쉽지 않네요.”

Het is ook niet makkelijk om alleen iets te bestellen.”

야... 나 지금 울컥해. 너희 아빠 이런 사람이었어. 혼자서 이렇게...

Hey... Ik word er nu een beetje emotioneel van. Je vader was zo'n man. Alleen zo...

그러면 코치님이 뭔가 더 말해줄 것 같아?

Zou de coach dan iets meer zeggen denk je?

소연은 오늘 처음 이 절에 옵니다.

Soyeon (onderwerp) vandaag voor het eerst naar deze tempel komt.

어떻게 해요

Wat moet ik doen

방 안은 아직 어두웠습니다.

Binnen in de kamer was het nog donker.

여자는 계속 고맙다고 말했다.

De vrouw bleef maar 'dank u wel' zeggen.

수아는 무서웠다.

Sua was bang.

단 하루 차이입니다.

Het is maar één dag verschil.

알아. 그래서 지금 연락하는 거야.

Dat weet ik. Daarom neem ik nu contact met je op.

"할머니, 아버지가 아파서 약을 사러 가려고요."

"Grootmoeder, omdat mijn vader ziek is ben ik van plan medicijnen te gaan kopen."

다음 과외 때 자연스럽게 물어보면 되지 않아?

Bij de volgende bijlesles, natuurlijk kon je dan niet vragen?

일기 읽고 나서 수아가 조금...

Nadat ze het dagboek had gelezen, ziet Sua er een beetje...

"참, 쉬는 동안 견주 남편분이 지나가셔서 잠깐 인사 나눴어요.

"O ja, tijdens het rusten, kwam de man van de eigenaresse langs, Dus begroetten we elkaar kort.

그러나 미래는 오지 않았습니다.

Maar Mirae kwam niet.

오래전에. 아무 말 없이.

Lang geleden. Zonder een woord.

응 지금 막 물어봤어

Ja, ik vroeg het net

할머니는 아마 이미 밭에 계실 겁니다.

Grootmoeder is waarschijnlijk al op het veld.

지수는 빠르게 걷기 시작했다.

Ji-su begon snel te lopen.

물론입니다. 망원동 ██-██번지, 3층이시죠.

Natuurlijk. Mangwon-dong ██-██, u bent op de 3e verdieping, toch?

방금 하신 말씀, 사실상 자백이에요.

Wat je net zei, is in feite een bekentenis.

너무 이상해서 불안한 마음에 몰래 찍어뒀어요.

Het was zo vreemd dat ik uit angst stiekem een foto maakte.

그럼 왜 부고 문자가 왔어요?

Waarom dan kwam er een rouwadvertentie?

준혁아, 배 언제 도착해?

Junhyuk, wanneer komt de boot aan?

잘 될 거야 꼭.

Het zal zeker goedkomen.

역시 ㅋㅋ

Natuurlijk ㅋㅋ

"엄마는 항상 내 말을 안 들어요!"

"Mam, je luistert nooit naar me!"

이번에는 정확한 문서 위에 찍혔습니다.

Dit keer was het op het juiste document gestempeld.

야 제출 먼저 하고.

Hé, dien het eerst in.

아직ㅠㅠ 거의 다 왔어.

Nog niet, ik ben er bijna.

맨 뒤에 앉았고. 아주 조용했어요.

Hij zat helemaal achterin. Hij was heel stil.

직접 쓴 거야? 민준이가?

Heeft hij het zelf geschreven? Min-jun?

그는 매우 빠르게 달립니다.

Hij zeer snel rent.

일주일쯤 지나서, 서준은 결국 인터넷에 나연의 이름을 검색해 봤다.

Ongeveer een week later, probeerde Seojun uiteindelijk Nayeon's naam op internet te zoeken.

아이고. 그래도 말을 해줘야지.

Oh jee. Toch had hij het me moeten vertellen.

이 상자가 저희 집에 잘못 왔어요.”

Deze doos is per ongeluk bij ons thuis bezorgd.”

다만 그날 자신이 한 말이 얼마나 잔인했는지 알고 있다고, 그리고 그것이 영원히 마음에 빚으로 남을 것 같다고만 적었다.

Hij schreef alleen dat de woorden die hij die dag sprak hij wist hoe wreed ze waren, en dat ze voor altijd als een schuld in zijn hart zouden blijven.

오늘 같은 날은 특히.

Vooral op een dag als vandaag.

유진아 이거 완전 로맨틱하잖아

Yujin, dit is helemaal romantisch, vind je niet?

그런데 지금은 너무 힘들었다.

Maar nu was het te zwaar / uitputtend.

응. 빨리 서랍 봐.

Ja. Kijk snel in de lade.

대신 계정을 조용히 팔로우했다.

In plaats daarvan volgde hij stilzwijgend het account.

야 태양아 제발 답장해

Hé Taeyang wil je antwoorden

모르겠어요. 한 번도 제대로 얘기를 못 했어서.

Ik weet het niet. Niet één keer goed omdat we niet konden praten.

그 침착함이 서진은 늘 부러웠고, 동시에 약간 부담스러웠다.

Seo-jin was altijd jaloers op die kalmte, en tegelijkertijd was het een beetje belastend.

구조대원분들이 너무 친절하셔.

De reddingswerkers zijn zo aardig.

두 사람은 오래 기다렸습니다.

De twee mensen wachtten lang.

그것도 한 번도 안 열린 채로.

En ook nog in ongeopende staat.

예상은 했지만, 막상 손에 쥐고 나니 나연의 부재를 공식적으로 확인받는 것 같은 기분이었다.

Hij had het verwacht, maar nu hij het in zijn hand had, voelde het als een officiële bevestiging van Nayeon's afwezigheid.

이 길은 원래 길이 아니었습니다.

Deze weg was niet het oorspronkelijke pad.

선생님은 이름을 하나씩 불렀다.

De leraar riep de namen één voor één op.

캐릭터가 벽을 높이 넘는다.

Het personage springt hoog over de muur heen.

홍대요? 거기서 여기까지 30분인데.

Hongdae? Vanaf daar naar hier is het 30 minuten.

지수는 매일 아침 복도를 걷습니다.

Jisu (onderwerp) elke ochtend de gang (object) loopt.

오늘 특별한 규칙이 있습니다.

Vandaag is er een speciale regel.

일반 간장과 달리, 청양고추를 한 개 넣어서 깊은 맛을 냈다.

In tegenstelling tot gewone sojasaus, voegde ze één Cheongyang-chilpeper toe om een diepe smaak te creëren.

곧 맛있는 빈대떡이 나옵니다.

Al snel komen er heerlijke mungbonenpannenkoeken uit.

이사를 갔을 수도 있다는 생각은 했지만, 보내지 않는 것보다는 낫지 않겠냐고 스스로를 달랬다.

Hij dacht dat ze misschien verhuisd was, maar hij stelde zichzelf gerust, denkend dat het beter zou zijn dan helemaal niets te sturen.

내 방 책상 서랍 제일 아래칸.

De onderste lade van het bureau in mijn kamer.

“혹시 이 카드를 찾고 있어요?”

“Bent u toevallig op zoek naar deze kaart?”

맨 뒤에 앉았고. 아주 조용했어요.

Hij zat helemaal achterin. Hij was heel stil.

일단 내려와. 나중에 해.

Kom eerst maar naar beneden. Praten we later.

빨간 거는 절대 건드리지 마.

Raak de rode nooit aan.

테이블 위의 그릇 두 개는 아직 그대로 있었습니다.

De twee kommen op tafel waren er nog steeds zoals ze waren.

어떻게 네가 딱 그걸 찾은 거야.

Hoe heb je precies dat gevonden?

구름이 조금씩 짙어지고 있었다.

De wolken werden beetje bij beetje dikker.

마치 누군가의 방 안에 있었던 것 같았습니다.

Alsof binnen in iemands kamer leek het te zijn geweest.

태양이 자주 가는 데가 어디예요?

De plek waar Taeyang vaak komt, waar is het?

하지만 지금 이 순간, 그것이 서준이 할 수 있는 전부였다.

Maar op dit moment, het was het enige dat Seojun kon doen.

근데 사실 수아는 전혀 하기 싫었던 거잖아

Maar eigenlijk wilde Sua, het helemaal niet doen.

지연은 다시 그 사진으로 돌아갔다. 15일 금요일. 남편이 "팀장 회의 있어서 늦어"라고 문자 보낸 그날이었다. 강남구청역이라면 집에서 그리 멀지 않은 곳이었다.

Ji-yeon ging terug naar die foto. 15e, vrijdag. De dag dat haar man een bericht stuurde dat hij 'laat zou zijn vanwege een teambijeenkomst'. Gangnam-gu Office Station was niet zo ver van huis.

눌러봤는데 약간 안으로 들어가는 느낌이 있어.

Ik heb geprobeerd erop te drukken, en het voelt alsof het een beetje meegeeft.

방이 엄청 깨끗하다.

De kamer is zo schoon.

왕은 눈을 반쯤 감은 채로 어새를 들었습니다.

Met zijn ogen halfgesloten, hield de koning het koninklijk zegel vast.

할머니가 돌아가신 지 벌써 3년이 됐다.

Het is alweer drie jaar geleden dat haar grootmoeder overleed.

박 선생님은 잠시 멈췄습니다.

Meneer Park stopte even.

그리고 갑자기 모든 사람이 소리쳤다.

En plotseling schreeuwde iedereen.

“어제는 그 쉼이 무서웠어요.

“Gisteren was ik bang voor die rust.

저는 보통 7시에 일어나요.'

Ik sta meestal om 7 uur op.'

통화했어 4일 전 체크아웃. 정상적으로 나갔다고

Ik heb met ze gepraat 4 dagen geleden uitgecheckt. Ze zeiden dat ze normaal vertrokken

준서야... 나 지금 저 상자 낙찰 받으려고. 우리 돈 주고 우리 거 사는 거 알아. 근데 상자를 직접 열어봐야 확실하거든. 창민이한테 아직 아무 말 하지 마라. 알겠나?

Junseo... Ik probeer die doos nu te winnen. Ik weet dat we onze eigen spullen kopen met ons eigen geld. Maar ik moet de doos zelf openen om zeker te zijn. Zeg nog niets tegen Changmin. Begrijp je?

만약 의금부가 이 책을 찾는다면, 유성진만 위험한 것이 아니었다.

Als de Uigeumbu dit boek vond, was het niet alleen Yu Seong-jin die gevaar zou lopen.

ㅇㅇ 방금 파일 다 확인했어.

Ja, net de bestanden heb ik ze allemaal gecheckt.

나는 완전히 기억이 없어.

Ik heb helemaal geen geheugen.

그의 얼굴은 여전히 빨개졌지만, 눈에는 감사의 빛이 가득했습니다.

Zijn gezicht was nog steeds rood, maar zijn ogen waren vol van het licht van dankbaarheid.

지수는 가끔 할머니를 봅니다.

Jisu soms Oma (lijdend voorwerp) ziet / kijkt.

지나가는 나그네를 유혹하는 방법은 언제나 같았다.

De methode om passerende reizigers te verleiden was altijd hetzelfde.

할머니는 아마 이미 밭에 계실 겁니다.

Grootmoeder is waarschijnlijk al op het veld.

홀이 가야금 소리로 가득 찼습니다.

De zaal gevuld met het gayageum geluid was vol.

ㅋㅋㅋㅋ 아침부터 별로 안 고마운 소리잖아

lol vanaf de ochtend, dat is niet echt een geluid waar ik dankbaar voor ben

박순희가 차 문을 열고 내린다. 짙은 청록색 집업 재킷을 여미고, 어깨를 반듯하게 편 채 우체국 유리문 앞에 선다. 손이 더 이상 떨리지 않는다.

Park Soon-hee opent de autodeur en stapt uit. Ze sluit haar donkergroenblauwe vest met rits, staat rechtop met rechte schouders voor de glazen deur van het postkantoor. Haar handen trillen niet meer.

할아버지가 평생 쓰신 탈이지."

Het is de masker die je grootvader zijn hele leven droeg."

공부도 열심히 해.

Studeer ook hard.

제사 음식처럼 만들지만, 실제로 제사를 지내지는 않는다.

Het wordt bereid zoals eten voor een voorouderceremonie, maar er wordt geen echte ceremonie gehouden.

그 시기에 신고 없이 내부 구조 변경한 경우 꽤 있어.

Er zijn nogal wat gevallen van interne structuurwijzigingen zonder melding in die periode.

너는 나보다 훨씬 잘해, 동현아.

Je bent veel beter dan ik, Dong-hyun.

미리 물어봤어야 했는데…

Ik had het vooraf moeten vragen...

3년 전의 자신이 그 메모를 필요로 했다면, 어쩌면 저 방에서 새로 시작하는 누군가도 그것을 필요로 할지 몰랐다.

Als haar zelf van drie jaar geleden dat briefje nodig had gehad, dan zou iemand die een nieuw begin maakte in die kamer het misschien ook nodig kunnen hebben.

야 잠깐, Grab 알아?

Hé wacht, ken jij Grab?

다만 그날 자신이 한 말이 얼마나 잔인했는지 알고 있다고, 그리고 그것이 영원히 마음에 빚으로 남을 것 같다고만 적었다.

Hij schreef alleen dat de woorden die hij die dag sprak hij wist hoe wreed ze waren, en dat ze voor altijd als een schuld in zijn hart zouden blijven.

길이 점점 좁아졌습니다.

De weg werd geleidelijk smaller.

그 3년은 단순히 시간을 보낸 것이 아니라, 매일매일 자신과 싸워야 했던 고독한 전쟁터였다.

Die drie jaar gingen niet alleen over het verstrijken van de tijd, het was een eenzaam slagveld waar ze elke dag met zichzelf moest vechten.

형들 솔직히 말해도 돼요?

Hyungs, mag ik eerlijk zijn?

스님이 확실하게 대답했다.

De monnik antwoordde resoluut.

천이백 년이라는 세월은 구미호에게 그저 찰나와 같았다.

Een periode van twaalfhonderd jaar was voor de negenstaartige vos slechts een vluchtig moment.

나는 당연히 링딩동인 줄 알았어

dacht ik vanzelfsprekend aan Ring Ding Dong

그리고 가끔씩 나연의 손이 등장했다.

En af en toe verschenen Nayeon's handen.

그러니까 연락해!

Daarom moet je contact met ze opnemen!

아까 잠깐 됐다가 꺼졌어.

Het was even aan geleden, toen ging het uit.

하. 민준아, 지금 당장 해야 할 것들 말해줄게 첫째, 오늘 찍은 사진 클라우드에 바로 백업해. 지금.

Zucht. Minjun, ik ga je vertellen wat je nu moet doen Maak eerst direct een back-up van de foto's die je vandaag hebt gemaakt naar de cloud. Nu.

자꾸 웃고 있거든 걔가

Hij blijft lachen, weet je wel

불법으로 만든 공간이네. 신고 없이 내부 구조 변경한 거.

Het is een illegaal gecreëerde ruimte. Een interne structurele wijziging zonder melding.

됐어. 얼른 나와.

Laat maar. Kom snel naar buiten.

침착하게.

Rustig.

할머니는 아침 일찍 일어났습니다.

De grootmoeder werd vroeg in de ochtend wakker.

소리가 성 안과 밖으로 멀리 퍼져요.

Het geluid binnen het kasteel en naar buiten ver verspreidt zich.

지영한테 오늘 따로 연락 온 거 있어?

Heb je vandaag nog iets van Jiyoung gehoord?

“가까이 오지 마세요.

“Kom alstublieft niet dichterbij.

김 선생님과 연구원들은 이 따오기를 매일 멀리서 관찰했다.

De heer Kim en de onderzoekers deze ibis observeerden elke dag van een afstand.

"오히려 많이 슬퍼 보여요."

"U ziet er juist erg verdrietig uit."

민준은 드디어 불을 피웠습니다.

Min-jun stak eindelijk het vuur aan.

35년 동안 봐온 거니까 감으로 최대한 맞출게.

Aangezien ik er al 35 jaar naar kijk, zal ik proberen het zo goed mogelijk op intuïtie te matchen.

다리는 반드시 오래된다.'

De brug zal zeker oud worden.'

"언젠가 네가 직접 먹게 되면, 그때 알게 될 거야."

"Ooit, wanneer je het zelf eet, zul je het weten."

26년 내내 "다시"였어.

26 jaar lang was het altijd "weer".

글씨를 깨끗하게 베끼는 것.

Calligrafie netjes kopiëren.

근데 엄마가 그 사람 옆에서 되게 자연스러워 보이기는 했어

Maar mama, naast die persoon, zag er heel natuurlijk uit

그 논문 인쇄본 나오면 그냥 선배 업적으로 굳어지는 거잖아. 영원히.

Als de gedrukte versie van dat artikel uitkomt, wordt het gewoon vastgelegd als de prestatie van de senior. Voor altijd.

장점이야. 확실히 이제 자. 내일 뭐 할 거야?

Het is een voordeel. Zeker weten Ga nu slapen. Wat ga je morgen doen?

거리는 불과 1미터였다.

De afstand was slechts 1 meter.

서랍을 마저 비우다가 그녀는 멈췄다.

Terwijl ze klaar was met het leegmaken van de lades, stopte ze.

매년 가을, 마을에는 씨름 대회가 있었다.

Elk jaar in de herfst, was er een Ssireum (Koreaanse worstel) wedstrijd in het dorp.

그 문자 받고 가만히 있는 것도 이상하니까.

Want het is raar om stil te blijven na het ontvangen van die tekst.

할머니는 밥을 통에 천천히 담았습니다.

De grootmoeder deed de rijst langzaam in een bak.

그냥 조용히 흔들릴 뿐이었다.

Ze stonden alleen maar zachtjes te wiegen.

고마워 둘 다. 진지하게 봐줘서.

Bedankt, jullie allebei. Dat jullie het serieus nemen.

꿀벌에 대해 아는 게 하나도 없었지만, 그 시간만큼은 서울이 이상하게 조용하게 느껴졌다.

Hoewel ze werkelijk niets van honingbijen wist, voelde Seoul op zijn minst gedurende die tijd vreemd stil aan.

지아는 학급 사진을 오랫동안 보았습니다.

Jia (onderwerp) de klassenfoto keek er lange tijd naar.

이번에는 정말로.

Deze keer, echt.

...파일을 직접 봐야 정확히 알 것 같아.

...ik zou het bestand zelf moeten zien om het zeker te weten.

설마요...

Onmogelijk...

아마도? 60대 초반 정도?

Misschien? Rond zijn vroege zestigers?

그 논 어차피 우리 공동 명의잖아.

Die rijstvelden staan sowieso op beider naam.

하지만 그것이 넘어왔다는 사실만으로도, 비록 자신의 그릇에 담기지는 않았더라도, 끊겼던 무언가가 가느다랗게나마 연결된 느낌이었다.

Maar alleen al het feit dat het naar deze kant was gekomen, zelfs als het niet in haar eigen kom was geplaatst, voelde het alsof iets dat was doorgesneden weer werd verbonden, hoe dunnetjes ook.

둘째, 금고 집무실 다시 건드리지 마.

Ten tweede, raak de kluis of het kantoor niet meer aan.

왕은 깜짝 놀라 눈을 떴습니다.

De koning schrok en opende zijn ogen.

남자 쪽 옆얼굴이 선명하게 보였다. 테이블 위에 와인 잔 두 개. 마주 앉은 여자는 모르는 얼굴이었다.

Het profiel van de man was duidelijk te zien. Twee wijnglazen op tafel. De vrouw die tegenover hem zat, kende ze niet.

바람이 없는데도 대나무 잎들이 살짝 움직였다.

Hoewel er geen wind was bewogen de bamboebladeren lichtjes.

지아는 지하철 창문 쪽에 기대서 폰을 꽉 쥐었다.

Zia leunde tegen het metrovenster en kneep haar telefoon stevig vast.

그래서 굳이 따로 얘기도 안 하는 건가 싶어서.

Dus hij zich niet eens de moeite zou nemen om apart met me te praten.

박민준도 겨우 찾았어요.

Ik heb Park Min-jun ook maar nauwelijks gevonden.

준호는 금방 뒤로 밀렸다.

Junho werd snel teruggedrongen.

분명히 할머니의 것이었다.

Het was overduidelijk van haar grootmoeder.

그것을 다시 꺼내는 건 어쩌면 나연이 아니라 자신을 위한 행동일지도 모른다는 생각이 들었다.

Dat weer tevoorschijn halen zou eerder een actie voor hemzelf kunnen zijn dan voor Nayeon, dacht hij.

아버지는 더 깊이 미소를 지었다.

De vader glimlachte nog dieper.

술에 취해 있었다고는 해도, 결코 해서는 안 되는 말이었다.

Ook al was hij dronken, het was iets wat nooit gezegd had mogen worden.

그가 마침내 물었다.

vroeg hij tenslotte.

형은 매주 편지를 보내기로 했다.

De oudere broer besloot elke week een brief te sturen.

이준은 그 메시지를 한참 동안 보았다.

Lee Jun, dat bericht, keek lang aan.

그게 매번이야 매번 한 번도 영수증 안 받아가고

Het is elke keer weer en hij neemt nooit een bonnetje mee

너무 이상해서 불안한 마음에 몰래 찍어뒀어요.

Het was zo vreemd dat ik uit angst stiekem een foto maakte.

채린아. 솔직하게 말해.

Chaerin. Praat eerlijk.

지우가 공을 자세히 봐요.

Jiu de bal kijkt aandachtig.

아무것도 아니에요 엄마ㅋㅋ 이따 봐요!

Het is niets, mam ㅋㅋ Tot later!

그 3년은 단순히 시간을 보낸 것이 아니라, 매일매일 자신과 싸워야 했던 고독한 전쟁터였다.

Die drie jaar gingen niet alleen over het verstrijken van de tijd, het was een eenzaam slagveld waar ze elke dag met zichzelf moest vechten.

준호는 벽지 모서리를 손톱 끝으로 살살 들어올렸다. 오래된 풀이 이미 들떠 있어서 생각보다 쉽게 벗겨졌다. 얇은 합판 문이 드러났다. 손잡이 자리는 퍼티로 깔끔하게 메워져 있었다.

Junho tilde voorzichtig de rand van het behang op met zijn vingernagel. De oude lijm liet al los, dus het kwam makkelijker los dan verwacht. Een dunne multiplex deur kwam tevoorschijn. De plek voor het handvat was netjes opgevuld met plamuur.

일부러 주소를 쓰지 않았어요.”

Ik heb expres geen adres opgeschreven."

"저희가 특별히 한 건 없는데, 냄새가 정말 좋더라고요.

"We hebben niets speciaals gedaan, maar de geur was echt heel goed.

몰라 왠지 버리면 안 될 것 같아서

Ik weet het niet, om een of andere reden als ik ze weggooi voelt het verkeerd

그 기억이 갑자기 확 들어왔어

Die herinnering kwam plotseling weer boven

지수는 지붕 위의 항아리를 보는 순간, 눈물이 핑 돌았다.

Op het moment dat Ji-su de potten op het dak zag, welden de tranen op in haar ogen.

어쨌든 잘 왔어 잘 왔어!!

Hoe dan ook, welkom, welkom!!

중학교 때 둘이 맨날 같이 불렀거든

omdat wij twee het elke dag samen zongen op de middelbare school

응. 내가 3시 되면 자동으로 문 쪽을 보게 됨 그만큼 규칙적임

Ja. Als het 3 uur wordt kijk ik automatisch naar de deur Zo regelmatig is hij wel

순서 꼭 이대로 해

Zorg ervoor dat je deze volgorde aanhoudt

그는 어색하게 고개를 숙였고, 그녀도 짧게 목례했다.

Hij boog onhandig zijn hoofd en zij knikte ook kort.

하지만 가슴 어딘가가 조금 풀리는 것 같았다.

Maar ergens in haar borst voelde het alsof de dingen een beetje loskwamen.

11월 셋째 주 목요일, 퇴근길에 지수는 다시 청계천 방향으로 발을 돌렸다.

Op de derde donderdag van november, op weg naar huis van haar werk, richtte Ji-su haar schreden weer naar Cheonggyecheon.

공정하지 않다는 생각이 스쳤다가, 곧바로 지워졌다.

De gedachte dat het niet eerlijk was schoot door haar hoofd, maar werd onmiddellijk weer gewist.

탕!

Boem!

억지로

Geforceerd

이번엔 딱히 기대도 하지 않았다.

Deze keer had ze geen bijzondere verwachtingen.

하나야 그건 그냥 너는 준비가 워낙 잘 돼 있으니까 따로 얘기 안 해도 된다는 거 아닐까

Hana, dat komt gewoon omdat jij aangezien je al zo goed voorbereid bent zou het niet zijn dat hij je niet apart hoeft te spreken?

승지 박도진은 밤새 일했습니다.

Seungji (Koninklijk Secretaris) Park Do-jin werkte de hele nacht door.

함부로 뒤지면 나중에 네가 불리해질 수 있어.

Als je er roekeloos doorheen rommelt, kun je later in het nadeel zijn.

할머니는 그 의자에 앉아 무사히 버스를 탔다.

Oma ging op die stoel zitten en stapte veilig in de bus.

그는 자신이 기억하는 조선의 풍경을 하나하나 종이 위에 새겨 넣었다.

Hij schreef de scènes van Joseon die hij zich herinnerde één voor één op het papier.

대회 날, 민준은 붉은 샅바를 허리에 두르고 당당하게 경기장에 들어섰다.

Op de dag van de wedstrijd bond Min-jun de rode satba om zijn middel en betrad de arena vol zelfvertrouwen.

“안녕히 가세요.”

“Vredig ga.”

내 졸업 사진. 완전 흐릿하게 바뀌었어. 쓸 수가 없어.

Mijn afstudeerfoto. Hij is helemaal wazig Hij is veranderd. Ik kan hem niet gebruiken.

근데 막상 이렇게 되니까.

Maar nu het daadwerkelijk gebeurd is.

이 구조조정, 실은 사모펀드 매각 때문이야.

Deze herstructurering is eigenlijk vanwege een verkoop aan een private equity firma.

민준의 얼굴이 서서히 붉어졌다.

Min-juns gezicht werd geleidelijk rood.

복도에서 발소리가 들린다. 이어서 화장실 문이 열리고 닫히는 소리.

Voetstappen zijn te horen op de gang. Daarna het geluid van de badkamerdeur die opengaat en dichtgaat.

지연과 어머니는 나란히 정류장 앞에 섰다.

Ji-yeon en haar moeder stonden zij aan zij voor de bushalte.

“둥, 둥, 덩.”

“Boem, boem, deong.”

똑. 똑.

Klop. Klop.

거짓말이 아니었다. 지수는 폰을 내려놓고 손을 한 번 꽉 쥐었다가 천천히 폈다. 창밖으로 광화문 빌딩들이 무심하게 늘어서 있었고, 사무실 안은 아무 일도 없었던 것처럼 조용했다. 하지만 그건 아직 아무것도 모르는 사람들의 조용함이었다.

Het was geen leugen. Jisoo legde haar telefoon neer en kneep haar hand een keer stevig samen, waarna ze hem langzaam opendeed. Buiten de ramen stonden de Gwanghwamun-gebouwen achteloos op een rij, en binnen in het kantoor was het stil, alsof er niets was gebeurd. Maar dat was de stilte van mensen die nog nergens van wisten.

하지만 근육은 이미 자세를 기억하고 있었고, 팔은 미세하게 떨리고 있었다.

Maar haar spieren herinnerden zich de houding al, Haar arm trilde lichtjes.

역사는 기록된 것뿐만 아니라, 기록되기를 간절히 바랐던 그 마음들로도 완성되는 것이다.

Geschiedenis is niet alleen wat wordt opgenomen, het wordt ook voltooid door die harten die wanhopig wensten te worden opgenomen.

무언가 잃지 않은 느낌, 그리고 비로소 자신이 존재하고 있다는 실감이었다.

Een gevoel van iets niet verloren te hebben, en eindelijk, het besef dat ze werkelijk bestond.

강변의 새들이 놀라서 한꺼번에 날아갔다.

De vogels bij de rivier schrokken en vlogen tegelijkertijd weg.

준호는 벽지 모서리를 손톱 끝으로 살살 들어올렸다. 오래된 풀이 이미 들떠 있어서 생각보다 쉽게 벗겨졌다. 얇은 합판 문이 드러났다. 손잡이 자리는 퍼티로 깔끔하게 메워져 있었다.

Junho tilde voorzichtig de rand van het behang op met zijn vingernagel. De oude lijm liet al los, dus het kwam makkelijker los dan verwacht. Een dunne multiplex deur kwam tevoorschijn. De plek voor het handvat was netjes opgevuld met plamuur.

그때 창문이 저절로 열렸다.

Toen ging het raam vanzelf open.

육수가 너무 기름졌거나, 면이 너무 부드럽거나, 아니면 어쩐지 너무 달았다.

De bouillon was te vet, of de noedels waren te zacht, of op de een of andere manier was het te zoet.

지도 뒷면에는 빛에 비추어 보자 연필로 희미하게 쓴 글자가 보였다.

Wanneer je hem tegen het licht houdt, verschijnen er op de achterkant van de kaart woorden, vaag in potlood geschreven.

복도 끝에서 들려오는 낡은 환풍기 소리가 유난히 크게 들리는 아침이었다.

Het geluid van de oude ventilatie-ventilator aan het einde van de gang maakte het een ochtend waarop het uitzonderlijk luid klonk.

서준의 사과 없이도, 아니 어쩌면 그 사과가 닿지 않았기 때문에 나연은 자기 삶을 온전히 찾은 것 같았다.

Zelfs zonder Seojuns excuses—of misschien omdat die excuses haar niet bereikten— leek Nayeon haar eigen leven volledig te hebben gevonden.

근데 저 소리가 왜 이렇게 쓸쓸하게 들리지

Maar dat geluid waarom klinkt het zo eenzaam

심판이 샅바를 단단히 묶는 동안, 태수는 얼굴이 빨개졌다.

Terwijl de scheidsrechter de band stevig opnieuw vastbond, werd Tae-su's gezicht rood.

그런데 오늘 밤, 무언가 기묘하게 뒤틀려 있었다.

Maar vanavond was er iets vreemd verdraaid.

몇 초 전까지만 해도 그토록 고요했던 손이.

Die handen waren tot enkele seconden geleden nog zo stil geweest.

쿵! 쿵! 쿵!

Boom! Boom! Boom!

네 ㅋㅋㅋ 엄마는 뭐든 꼼꼼히 봐요.

Ja lol, mam, je kijkt naar alles erg nauwkeurig.

빨래가 줄에 널려 있었고, 화분들이 계단 난간을 따라 위태롭게 늘어서 있었다.

Er hing wasgoed aan de lijn, en bloempotten [stonden opgesteld] langs de trapleuningen op een wankele manier op een rij.

지연은 장례식에도 제때 오지 못했다.

Ji-yeon kon zelfs niet op tijd bij de begrafenis zijn.

그다음 차근차근 정리하자

Dan lossen we het stap voor stap op

실수로 내 사진이 흐릿하게 바뀌어?

Kan mijn foto per ongeluk wazig worden?

그런데 기계에서 툭 소리가 난다.

Maar dan komt er een zacht tikgeluid uit het apparaat.

지금 안 하면 영영 못 할 것 같아.

Als ik het nu niet doe, dan zal ik het waarschijnlijk nooit meer kunnen.

그날 오후, 그녀는 곧장 관리 사무소로 갔다.

Die middag ging ze direct naar het kantoor van de beheerder.

지우가 힘껏 공을 차요!

Jiu met al zijn kracht schopt de bal!

봉투를 책상 서랍 깊숙이 밀어 넣고 생각하지 않으려 애썼다.

Hij schoof de envelop diep in zijn bureaulade en probeerde er niet aan te denken.

ㅇㅇ 빨리빨리

Ja, haast je!

지연의 목소리가 들렸지만, 순임 할머니는 금세 대답하지 못했다.

Ji-yeons stem was te horen, maar oma Soon-im kon niet meteen antwoorden.

서준은 한동안 그 네 글자를 멍하니 바라보았다.

Seojun staarde een tijdje glazig naar die vier karakters.

서준은 그 눈을 단번에 알아봤다.

Seojun herkende die ogen meteen.

쾅.

Bonk (geluid van de stempel).

서준이 그 편지를 쓰기까지는 꼬박 삼 년이 걸렸다.

Totdat Seojun eindelijk die brief schreef het duurde een volle drie jaar.

최지영이 뛰어왔다. 노트를 두 손으로 받쳐 들고. 이순남은 문가에 서서 말없이 받았다. 겉표지에는 할머니의 글씨, 그 아래는 어머니의 글씨, 마지막 페이지에는 이순남 자신의 글씨가 있었다. 삼 대가 채운 책. 이순남은 한참 표지를 내려다봤다.

Choi Ji-young rende naar binnen. Ze hield het notitieboekje met beide handen vast. Lee Soon-nam stond zwijgend bij de deur en nam het aan. Op de kaft stond het handschrift van de grootmoeder, daaronder het handschrift van de moeder, en op de laatste pagina het handschrift van Lee Soon-nam zelf. Een boek gevuld door drie generaties. Lee Soon-nam staarde lang naar de kaft.

저 아래쪽에 새 도로가 반듯하게 뻗어 있었다.

Helemaal daar beneden, de nieuwe weg strekte zich recht uit.

그저께도 없었습니다.

Eergisteren ook was er niet.

이준의 심장이 덜컥 내려앉았다.

Lee Juns hart zonk.

지수는 화장실 문을 열고 나왔다. 복도에 오후 햇빛이 비스듬히 깔려 있었다. 조정 기일까지 5분. 그녀는 서류를 고쳐 쥐고 법정 쪽으로 걸었다.

Jisoo opende de badkamerdeur en kwam naar buiten. De middagzon viel schuin de gang in. Nog 5 minuten tot de zitting. Ze klemde de papieren steviger vast en liep richting de rechtszaal.

다시 정성껏 만들어요.

Ze maakt ze met zorg opnieuw.

그는 더 이상 말하지 않고 마을 안쪽으로 성큼성큼 걸어갔다.

Zonder iets meer te zeggen, liep hij met grote passen naar het binnenste van het dorp.

단톡방이 조용해진다. 서연은 화면에서 눈을 떼지 못하고, 태우는 책상 위 USB 드라이브를 멀찍이 바라본다. 오전 11시 17분. 아무도 먼저 말을 꺼내지 않는다.

De groepschat wordt stil. Seoyeon kan haar ogen niet van het scherm houden, en Taewoo staart van een afstand naar de USB-stick op het bureau. 11:17 uur. Niemand zegt iets als eerste.