Chiara scende con il blazer blu sopra la maglietta dei Fugees e le treccine con le punte ramate raccolte su un lato. Nel cortile c'è un pergolato con due tavoli sotto le luci basse. Marco è seduto a uno. Ha lasciato libero il tavolo accanto.
Chiara komt naar beneden met de blauwe blazer over het Fugees-shirt en de koperkleurige vlechten aan één kant opgestoken. Op de binnenplaats staat een pergola met twee tafels onder zacht licht. Marco zit aan een tafel. Hij heeft de tafel ernaast vrijgelaten.
Salvo è seduto sul bordo del letto dell'ostello. Il polso sinistro è appoggiato sulle ginocchia, e la bussola tatuata sulla sua pelle guarda verso il soffitto.
Salvo zit op de rand van het bed in het hostel. Zijn linkerpols rust op zijn knieën, en het kompas dat op zijn huid getatoeëerd is, wijst naar het plafond.
Non i vecchi, che conoscevano la leggenda fin da quando erano bambini e ne portavano il peso negli occhi; non i ragazzi, che cercavano di sembrare coraggiosi per impressionare gli amici; e certamente non i forestieri, che, con la loro arroganza tipica di chi non conosce i luoghi, pensavano di saperne sempre di più.
Niet de ouderen, die de legende kenden sinds ze kinderen waren en het gewicht ervan in hun ogen droegen; niet de jongeren, die dapper probeerden te lijken om hun vrienden te imponeren; en zeker niet de buitenstaanders, die, met hun typische arrogantie van mensen die de omgeving niet kennen, dachten dat ze het altijd beter wisten.
